یکی دو رسانه هم که حامی دبیر هستند، در گزارش‌هایی حسابی از رییس فدراسیون کشتی تعریف کردند که کار‌های بزرگی در کشتی کرده و اگر وارد فوتبال هم بشود، می‌تواند کار‌های بزرگی انجام دهد و حتی او را با علی کفاشیان مقایسه می‌کردند که از دوومیدانی وارد فوتبال شد و در دوره دوم حضورش توانست موفقیت‌هایی بدست بیاورد. البته به دوران فاجعه بار چهار سال اول کفاشیان، اشاره‌ای نکردند. این رسانه‌ها اشاره کرده‌اند که دبیر ممکن است تا پنجشنبه در انتخابات فدراسیون فوتبال ثبت نام کند.

در هر حال پروسه ثبت نام کاندیدا‌های حضور در انتخابات فدراسیون فوتبال در حال برگزاری است و با توجه به این که مهلت ثبت نام فردا به پایان می‌رسد همه اهالی فوتبال به خیابان سوم سئول چشم دوخته‌اند تا ببینند چه کسانی در روز‌های آخر وارد گود انتخابات می‌شوند. تا همین حالا چند نفر که خیلی انتظار نمی‌رفت ثبت نام کنند وارد عمل شده‌اند و با حضور در ساختمان فدراسیون فوتبال برای انتخابات مهم و سرنوشت ساز روز ۱۱ اسفند نام نویسی کرده‌اند.

مثلا در حالی که حکم محرومیت یک سال و ۴ ماهه شهاب الدین عزیزی خادم از کلیه فعالیت‌های فوتبالی منتشر شده است او به شکلی عجیب در انتخابات ثبت نام کرد. هرچند پروسه ثبت نام او از همان اول هم دچار مشکلاتی بود و مطمئنا رد صلاحیت خواهد شد.

علی کفاشیان که تا دو هفته پیش احتمال حضور در انتخابات را رد می‌کرد به شکلی ناگهانی و ظاهرا با تماس‌هایی از سوی برخی افراد که به قول امیرعابدینی، پدرخوانده هستند و گفته‌اند که از علی کفاشیان حمایت می‌کنند، مجاب شده که وارد گود انتخابات شود. کارشناسان می‌گویند که او با انتخاب میرشاد ماجدی و منصور قنبرزاده به عنوان نواب اول و دوم، اشتباه تاکتیکی را مرتکب شده است.

مهدی تاج هم با معرفی نبی و بهاروند، تقریبا همان ترکیب دو سال پیش را وارد انتخابات کرده با این تفاوت که در انتخابات شهریور ۱۴۰۱، نبی نایب رییس اول و منصور قنبرزاده نایب رییس دوم بود، اما این حیدر بهاروند بود که رییس سازمان لیگ شد.

کاندیدا‌های دیگر هم در راه رییس و نواب رییس شدن وارد عرصه انتخابات خواهند شد، اما در چند روز گذشته به طرز عجیبی، نام علیرضا دبیر مطرح شده است. کسی که تا امروز ارتباط خاص و معناداری با فوتبال و فوتبالی‌ها نداشته است! شنیده شده ظاهرا یکی از افراد سیاسی سرشناس کشور به دبیر پیشنهاد داده است که به فدراسیون فوتبال برود و «برای نجات این ورزش!» دست به کار شود. همان خبرگزاری‌ها و سایت‌های حامی دبیر، نوشته‌اند در همان لحظه اول با این پیشنهاد مخالفت کرده است، اما با تشویق و تایید برخی دوستان و نزدیکانش تصمیم گرفته کمی بیشتر و جدی‌تر به این قضیه فکر کند! اما مطمئنا اگر علیرضا دبیر بنشیند و فکر کند، وارد عرصه انتخابات فدراسیون فوتبال نخواهد شد چرا که اگر وارد شود، بازنده قطعی این انتخابات است. البته درباره دبیر باید گفت که او چهره آشنایی در ورزش ایران است و در میان فوتبالی‌ها دوستان و رفقایی هم دارد و این طور نیست که با اهالی این ورزش بیگانه باشد. همین سال گذشته و در اوج دعوای داخلی در باشگاه استقلال، با وساطت او مشکلاتی که بین جواد نکونام و علی خطیر وجود داشت موقتا حل شد، اما نکته مهم این است که او ارتباط زیادی با افراد تصمیم‌گیر و موثر در فوتبال ایران (مثلا اعضای مجمع عمومی فدراسیون فوتبال)، مدیران باشگاه‌ها و ... ندارد و به همین دلیل به نظر می‌رسد در صورتی که پا یه انتخابات بگذارد هم شانسی برای پیروزی نداشته باشد.

نکته دیگر این است که مدل کار و مدیریتی او با فدراسیونی مثل فدراسیون فوتبال که دائما با نهاد‌های بین‌المللی مثل AFC و FIFA در ارتباط است همخوانی ندارد. او مسائل فدراسیون کشتی را با دورهمی و ریش‌سفیدی و ماجرا‌های پهلوانی حل می‌کند و این چیزی است که در فوتبال امروز به کار نمی‌آید. دبیر البته در کشتی مدیر نسبتا موفقی به حساب می‌آید و روشن است که اکثر کشتی گیران تیم‌های ملی در هر دو رشته فرنکی و آزاد و در همه رده‌های سنی او را دوست دارند و معتقدند که او مدیر دلسوزی برای کشتی است.

فوتبال و کشتی هم همیشه جنگ ورزش اول بودن را داشته‌اند. کشتی گیر‌ها البته به واسطه مدال آوری هایشان در رقابت‌های جهانی و المپیک آسیایی و جهانی، که بیشمار بوده خود را ورزش اول کشور می‌دانند و حق هم دارند، اما فوتبالی‌ها به خاطر طرفداران چند ده میلیونی و محبوبیت ویژه فوتبال و اتفاقات فوتبال در کشور و توجه ویژه رسانه ها، خودشان را حتی اگر ورزش اول ندانند، ورزش دوم هم نمی‌دانند!

جامعه فوتبال اگر در سال ۸۶ به یکی مثل علی کفاشیان دونده رضایت داد، به این دلیل بود که فوتبال از ماجرا‌های تعلیق می‌آمد. از کشمکش‌های دولت وقت به ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد و محمد علی آبادی، رییس وقت سازمان تربیت بدنی و رییس کمیته انتقالی به ریاست محسن صفایی فراهانی فوتبال خسته بود و البته دولت و سازمان ورزش فشار می‌آورد تا گزینه خودش را به جای محمددادگان که برکنارش کرده بودند، رییس کنند و گزینه آنها علی کفاشیان بود و در نهایت این علی کفاشیان بود که در میان تمام آن کشمکش ها، به عنوان تک کاندیدا، وارد انتخابات شد و رای آورد و چهار سال کار را یاد گرفت تا در چهارسال دوم، بتواند دوباره ریاستش را ادامه دهد.

شرایط حالا متفاوت است و مطمئنا جامعه فوتبال و مجمع فدراسیون فوتبال، به علیرضا دبیر روی خوش نشان نخواهد داد. در کل شانس علیرضا دبیر برای رییس شدن، از شانس تایید صلاحیت عزیزی خادم، کمتر است!