چرا عملکرد لکلرک در تعیین خط کمرنگ شده است؟

عملکردهای فوق‌العاده در تعیین خط همواره یکی از مشخصه‌های اصلی چارلز لکلرک در دوران حضورش در فرمول یک بوده است. اما به گفته خودش، در فصل ۲۰۲۵ در تعیین خط «کار را درست انجام نمی‌دهد».

آیا واقعاً همین‌طور است؟ عملکرد او در تعیین خط نسبت به هم‌تیمی‌اش در فراری، لوئیس همیلتون همچنان قوی بوده، اما آمارها کمی کمتر از آن چیزی هستند که شاید انتظارش را داشته باشید. سرعت پایهٔ لکلرک اغلب اوقات بهتر از همیلتون بوده و او در ۹ جلسه از ۱۴ تعیین خط برتری داشته، با میانگین برتری تنظیم‌شده‌ای معادل ۰.۱۳۳ ثانیه.

روی کاغذ، این آمار در برابر پرافتخارترین راننده در تاریخ تعیین خط فرمول یک فوق‌العاده است، اما خود لکلرک می‌داند که می‌تواند بهتر باشد.

چارلز لکلرک گفت:

من کارمو درست انجام نمی‌دم. از ابتدای فصل، توی مسابقات عملکرد خیلی خوبی داشتم و در واقع خیلی از مسابقات رو نمی‌خوام دوباره انجام بدم یا تصمیمی رو تغییر بدم.

ولی وقتی به تعیین خط نگاه می‌کنم — که قبلاً نقطه‌قوتم بود — خیلی از جلسات هست که دلم می‌خواد برگردم و چیزی رو عوض کنم. چون هر بار به مرحله سوم تعیین خط می‌رسیم، برای یه دلیل خاصی، اون لحظه‌ی درست اتفاق نمی‌افته.

تعیین خط‌هامون خوب بوده، ولی عالی نبودن. این [مرحله] قبلاً نقطه‌قوت من بود و از سطحی که نشون می‌دم راضی نیستم. مشکلاتی در تعیین خط داریم، مخصوصاً از مرحله دوم به بعد، که با چیزی درون خودرو درگیر هستیم، ولی این بهانه نیست. باید بهتر باشم.

مشکل مرموز لکلرک در فراری

این مشکل مرموز هنوز توضیح داده نشده است. با توجه به این‌که گفته می‌شود این مشکل به‌ویژه در مرحله سوم تعیین خط نمایان است، احتمالاً به یکی از جنبه‌های پکیج پاوریونیت (موتور) مربوط می‌شود؛ به‌ویژه در زمینهٔ مدیریت انرژی و تأثیر تجمع دما.

با این حال، لکلرک به‌وضوح تأکید می‌کند که مشکلاتش مستقل از این مسئله است، چرا که حتی با در نظر گرفتن آن، او در مرحله سوم تعیین خط نتوانسته نهایت توانایی خود و ماشین را به کار بگیرد.

آخرین دور تعیین خط در سیلوراستون نمونه‌ای کلاسیک از این مسئله بود. دور نهایی لکلرک در مرحله سوم تقریباً هیچ تفاوتی با بهترین دورش در مرحله دوم نداشت – که باعث شد از طریق رادیو خودش را سرزنش کند.

و این یک مورد استثنایی نبود. عملکرد تعیین خط او در اتریش بد نبود، اما خارق‌العاده هم نبود – تنها ۰.۰۰۹ ثانیه سریع‌تر از همیلتون بود – و در کانادا دور نهایی‌اش پس از شروعی قوی به دلیل قرار گرفتن در هوای پشت سر ایزاک حجار خراب شد.

این داستان در کل فصل تکرار شده است. در اسپانیا پس از استفاده از تنها دست لاستیک سافت تازه‌اش در دور اول ناامید شد؛ در موناکو آماده‌سازی لاستیک‌ها ناقص بود و همین باعث شد اندکی از سرعتش را در پیچ سنت دووت از دست بدهد و با وجود آن، به ردهٔ دوم رسید. در ایمولا، فراری با لاستیک‌های جدید سی6 پیرلی به مشکل خورد.

در کدام تعیین خط جادوی لکلرک را دیدیم؟

اگر به ابتدای فصل برگردیم، عملکردش در میامی قابل قبول بود؛ در عربستان با کم‌فرمانی و بیش‌فرمانی دست‌وپنجه نرم می‌کرد ولی احتمالاً بیشتر از جایگاه چهارم نمی‌توانست به دست بیاورد؛ و بحرین – جایی که دوم شد – شاید یکی از دورهای قوی‌ترش بود. پیش از آن، عملکردش در ژاپن خوب اما بی‌نقص نبود، در چین همیلتون در هر دو جلسه بهتر بود، و در استرالیا نیز با مشکل آماده‌سازی لاستیک‌ها روبه‌رو شد.

در میان این جلسات الگوی مشخصی وجود ندارد، اما یک روند کلی قابل مشاهده است. هیچ‌کدام از عملکردهای تعیین خط را نمی‌توان به‌عنوان یک شاهکار از لکلرک توصیف کرد؛ دوری درخشان که در آن همه چیز را از ماشین بیرون بکشد با رانندگی فوق العاده و لب مرز.

اگر دوران حرفه‌ای لکلرک را بررسی کنید، چنین مجموعه‌ای از عملکردهای عادی در تعیین خط را پیدا نخواهید کرد. او بد ظاهر نشده، و با بسیاری از معیارها هنوز در سطح خوبی کار می‌کند، اما آن جادوی تک‌دور که از او انتظار می‌رود، کم‌رنگ شده است.

و این دقیقاً نشان‌دهندهٔ وضعیت کنونی فراری است. لکلرک در ابتدای فصل برای ساختن یک تنظیمات «افراطی» – به گفته خودش – تلاش زیادی کرد. این باعث شد کم‌فرمانی مزمن در پیچ‌های سرعت بالا تا حدی جبران شود و ماشین در مسابقه‌ها قوی‌تر عمل کند، اما واضح است که آن‌چه او به‌طور ایده‌آل می‌خواهد، فراهم نشده.

درست است که لکلرک حداکثر استفاده را از تعیین خط نمی‌برد، هرچند عملکرد تک‌دور او در مجموع همچنان قابل قبول است. با تغییراتی که فراری قرار است در تعلیق عقب ماشین در اسپا اعمال کند – که به ماشین اجازه می‌دهد پایین‌تر بنشیند و در نتیجه تنظیمات متفاوتی داشته باشد – ممکن است شاهد ماشینی باشیم که بالانس بهتری دارد.

اگر چنین شود، تنها سرعت خام ماشین نخواهد بود که این را اثبات می‌کند، بلکه این‌که آیا لکلرک می‌تواند دوباره آن دورهای خارق‌العادهٔ تعیین خط را – که همواره امضای دوران حرفه‌ای او در فرمول یک بوده‌اند – ارائه دهد، معیار واقعی موفقیت در نیمهٔ دوم فصل خواهد بود.