فراری در دو گرندپری اخیر (باکو و سنگاپور) آخر هفتههای سختی داشت. در هیچکدوم نه در تعیین خط و نه در مسابقه بین پنج تیم برتر نبود، و در سنگاپور مشکل کمبود سرعت با نقص جدی در سیستم ترمز هم ترکیب شد.
لکلرک که مسابقه را در رده ششم به پایان رساند، توضیح داد:
از دور هشتم به بعد، همهچیز فقط مربوط به مدیریت ترمزها بود. البته همه تا حدی باید مراقب ترمزهاشون باشن، مخصوصاً تو پیستی مثل این، ولی ما تو بدترین وضعیت ممکن بودیم و این کار رو خیلی سخت میکرد. کل مسابقه برامون سخت گذشت.
در باکو، لکلرک حتی اجازه داد همتیمیاش لوئیس همیلتون جلو برود تا به ماشینهای جلویی فشار بیاورد، اما همیلتون رده خودش را پس نداد. قرار بود در سنگاپور این موقعیت برعکس شود، اما با شدت گرفتن مشکل ترمز، همیلتون خودش پشت لکلرک افتاد.
با این حال، چارلز تأکید کرد:
راستش فکر نمیکنم این بزرگترین مشکل تیم باشه. متأسفانه ما الان ماشینی نداریم که بتونیم با رانندههای جلویی رقابت کنیم.
فاصله مکلارن از همون اول فصل با ما تغییر نکرده. ردبول از مونزا یه قدم رو به جلو برداشت و به سطح مکلارن رسید. مرسدس هم حالا همسطح اونهاست و بعدش ما هستیم.
طبیعیه که بخوای برای جایگاههای بهتر بجنگی، ولی در حال حاضر فقط حس میکنی یه جورایی مسافری و نمیتونی چیز بیشتری از ماشین بیرون بکشی.
چارلز لکلرک
او رفتار ماشین فراری SF-25 را هم توضیح داد:
ماشین بیشفرمانی داره ولی در عین حال ناپایدار و غیرقابل پیشبینیه.
به همین خاطر، دیدگاه بدبینانهای نسبت به ادامه فصل دارد:
تصویری که این آخر هفته دیدیم، احتمالاً همون چیزیه که در ادامه فصل هم میبینیم.
این وضعیت برای رانندهای با ۲۷ پولپوزیشن و ۸ برد گرندپری اصلاً راحت نیست، مخصوصاً بعد از اینکه فراری فصل قبل تنها با ۱۴ امتیاز اختلاف عنوان قهرمانی سازندگان را به مکلارن واگذار کرد.
او گفت:
طبیعیه که وقتی از سالی مثل پارسال میای، که برای قهرمانی تیمی میجنگیدی، و امسال با انتظارات بالا وارد میشی ولی نهتنها اون انتظارات برآورده نمیشن بلکه در طول سال هیچ پیشرفتی هم نمیبینی، واقعاً سخته.
ولی انگیزهم برای عبور از این شرایط هنوز همونه. هنوز تسلیم نمیشم.