سفری به سوی بیداری هنری
خلاصه کتاب «چهره مرد هنرمند در جوانی» (A Portrait of the Artist as a Young Man) ماحصل اثر نویسنده ایرلندی «جیمز جویس» (James Joyce) است که نخستین‌بار در سال ۱۹۱۶ منتشر شد. این رمان یکی از برجسته‌ترین آثار ادبی قرن بیستم و نقطه آغاز نبوغ جویس در روایت مدرن به‌شمار می‌آید.
این اثر در قالب رمان رشد و بلوغ نوشته شده و داستان استیون ددالوس را دنبال می‌کند؛ جوانی حساس و جست‌وجوگر که در تلاش است هویت فردی، هنری و معنوی خود را در برابر خانواده، مذهب و جامعه سرکوبگر ایرلند بیابد. جویس با زبانی شاعرانه و نگاهی درون‌نگر، ذهن پیچیده و در حال تحول استیون را به تصویر می‌کشد؛ از کودکی و تجربه‌های مدرسه تا دوران نوجوانی و کشمکش‌های اخلاقی و مذهبی‌اش.
این کتاب نه‌تنها روایتی از رشد یک هنرمند است، بلکه سفری فلسفی در دل آگاهی انسان به شمار می‌رود.
بخشی از کتاب چهره مرد هنرمند در جوانی:
«زمین‌های بازیِ بزرگ پر از پسرها بود. همه فریاد می‌زدند و ناظم‌ها با فریادهای بلند آن‌ها را به جلو می‌راندند. هوای عصر، سرد و رنگ‌پریده بود و پس از هر هجوم و برخوردی که میان بازیکنان فوتبال رخ می‌داد، توپ چرمیِ چرب مانند پرنده‌ای سنگین در میان نور خاکستری هوا پرواز می‌کرد. او در حاشیه‌ی صف خود می‌ماند، دور از چشم ناظمش و دور از لگدهای خشن دیگران، گاهی وانمود می‌کرد که می‌دود. احساس می‌کرد بدنش در میان انبوه بازیکنان، کوچک و ناتوان است، چشمانش ضعیف و پر از اشک بود. رودی کیکهَم مثل او نبود؛ همه می‌گفتند او قرار است کاپیتان خط سوم شود.
رودی کیکهَم پسر خوبی بود، اما نَستی روچ یک مزاحم بود. رودی کیکهَم توی تیمش ساق‌بند داشت و در سالن غذاخوری سبد مخصوص خودش را. نستی روچ دست‌های بزرگی داشت. او به پودینگ روز جمعه لقب «سگ در پتو» داده بود. یک روز از او پرسید:
اسمت چیه؟
استیون جواب داده بود:
استیون دِدالِس.
این چه جور اسمیه؟
و وقتی استیون نتوانسته بود جواب بدهد، نستی دوباره پرسیده بود:
پدرت چکاره‌ست؟
استیون گفته بود:
یک جنتلمن»
خلاصه کتاب «چهره مرد هنرمند در جوانی» (A Portrait of the Artist as a Young Man) ماحصل اثر نویسنده ایرلندی «جیمز جویس» (James Joyce) است که نخستین‌بار در سال ۱۹۱۶ منتشر شد. این رمان یکی از برجسته‌ترین آثار ادبی قرن بیستم و نقطه آغاز نبوغ جویس در روایت مدرن به‌شمار می‌آید.
این اثر در قالب رمان رشد و بلوغ نوشته شده و داستان استیون ددالوس را دنبال می‌کند؛ جوانی حساس و جست‌وجوگر که در تلاش است هویت فردی، هنری و معنوی خود را در برابر خانواده، مذهب و جامعه سرکوبگر ایرلند بیابد. جویس با زبانی شاعرانه و نگاهی درون‌نگر، ذهن پیچیده و در حال تحول استیون را به تصویر می‌کشد؛ از کودکی و تجربه‌های مدرسه تا دوران نوجوانی و کشمکش‌های اخلاقی و مذهبی‌اش.
این کتاب نه‌تنها روایتی از رشد یک هنرمند است، بلکه سفری فلسفی در دل آگاهی انسان به شمار می‌رود.
بخشی از کتاب چهره مرد هنرمند در جوانی:
«زمین‌های بازیِ بزرگ پر از پسرها بود. همه فریاد می‌زدند و ناظم‌ها با فریادهای بلند آن‌ها را به جلو می‌راندند. هوای عصر، سرد و رنگ‌پریده بود و پس از هر هجوم و برخوردی که میان بازیکنان فوتبال رخ می‌داد، توپ چرمیِ چرب مانند پرنده‌ای سنگین در میان نور خاکستری هوا پرواز می‌کرد. او در حاشیه‌ی صف خود می‌ماند، دور از چشم ناظمش و دور از لگدهای خشن دیگران، گاهی وانمود می‌کرد که می‌دود. احساس می‌کرد بدنش در میان انبوه بازیکنان، کوچک و ناتوان است، چشمانش ضعیف و پر از اشک بود. رودی کیکهَم مثل او نبود؛ همه می‌گفتند او قرار است کاپیتان خط سوم شود.
رودی کیکهَم پسر خوبی بود، اما نَستی روچ یک مزاحم بود. رودی کیکهَم توی تیمش ساق‌بند داشت و در سالن غذاخوری سبد مخصوص خودش را. نستی روچ دست‌های بزرگی داشت. او به پودینگ روز جمعه لقب «سگ در پتو» داده بود. یک روز از او پرسید:
اسمت چیه؟
استیون جواب داده بود:
استیون دِدالِس.
این چه جور اسمیه؟
و وقتی استیون نتوانسته بود جواب بدهد، نستی دوباره پرسیده بود:
پدرت چکاره‌ست؟
استیون گفته بود:
یک جنتلمن»
