کتاب «سخن حکمت» نوشته علیاصغر حکمت مجموعهای از اشعار و سرودههای اوست که در قالب غزل و مثنوی گردآوری شده است. این کتاب یکی از آثار ادبی مهم نویسنده به شمار میآید و در حدود سال ۱۳۵۱ خورشیدی توسط انتشارات ابنسینا منتشر شده است.
علیاصغر حکمت، که بیشتر با فعالیتهای فرهنگی و سیاسیاش شناخته میشود، در کنار نقشهایی مانند وزیر معارف، نخستین رئیس دانشگاه تهران و از بنیانگذاران کتابخانه ملی ایران، شاعری توانا و ادیبی فرهیخته بود. او در شعرهای خود از زبانی روان، اندیشههایی اخلاقی و نگاهی عمیق به فرهنگ و عرفان ایرانی بهره میگیرد. «سخن حکمت» در کنار مجموعه دیگری از اشعار او با عنوان «کلمات طیبات» جایگاه ویژهای در میان آثار ادبی و فکریاش دارد و بازتابدهندهی شخصیت چندوجهی اوست؛ شخصیتی که هم اهل سیاست و آموزش بود و هم دلبستهی شعر و حکمت. نسخههای چاپی این اثر گاه در بازار کتابهای قدیمی پیدا میشود و به دلیل نایاب بودن چاپهای جدید، جزو آثار ارزشمند برای علاقهمندان به ادبیات فارسی و تاریخ فرهنگی معاصر ایران به شمار میآید.
علیاصغر حکمت، که بیشتر با فعالیتهای فرهنگی و سیاسیاش شناخته میشود، در کنار نقشهایی مانند وزیر معارف، نخستین رئیس دانشگاه تهران و از بنیانگذاران کتابخانه ملی ایران، شاعری توانا و ادیبی فرهیخته بود. او در شعرهای خود از زبانی روان، اندیشههایی اخلاقی و نگاهی عمیق به فرهنگ و عرفان ایرانی بهره میگیرد. «سخن حکمت» در کنار مجموعه دیگری از اشعار او با عنوان «کلمات طیبات» جایگاه ویژهای در میان آثار ادبی و فکریاش دارد و بازتابدهندهی شخصیت چندوجهی اوست؛ شخصیتی که هم اهل سیاست و آموزش بود و هم دلبستهی شعر و حکمت. نسخههای چاپی این اثر گاه در بازار کتابهای قدیمی پیدا میشود و به دلیل نایاب بودن چاپهای جدید، جزو آثار ارزشمند برای علاقهمندان به ادبیات فارسی و تاریخ فرهنگی معاصر ایران به شمار میآید.