زبان فارسی یکی از کهنترین و زیباترین زبانهای دنیاست که در صورت بیان شدن در قالب نظم و یا نثر مسجّع و آهنگین، طراوت و جلوهای دیگر مییابد.
در همین راستا و به منظور رسیدن به این هدف، بر آن شدیم که مجموعهای از کلمات که دارای وزن و سجع نزدیک به هم میباشند را در جدولهایی منظّم، گرد آورده تا اهل ادب و نگارش با کمک آن، بهتر بتوانند معانی و مفاهیم موجود در جان و فکرشان را به مخاطب منتقل کنند.
کلمات، بر اساس حروف آخرشان تنظیم شدهاند؛ یعنی کلماتی که با حرف «آ» تمام میشوند در فصل «آ» آمدهاند و آنهایی که با حرف «ب» پایان یافتهاند در فصل «ب» و... وزن اکثر کلمات، بر اساس دو حرف آخر تنظیم شده است و در برخی موارد بر طبق سه حرف آخر و در اندک مواردی هم بر اساس چهار حرف پایانی. در هر حرف اگر وزنی وجود داشته، بر اساس دو یا سه و یا چهار حرف آخر به ترتیب حروف الفبا به شکل زیر آورده شده است (مثلا در حرف «ب»):
اَب، بَب، پَب،... اِب، بِب، پِب،... اُب، بُب، پُب،...
آب، باب، پاب،... ایب، بیب، پیب،... اوب، بوب، پوب،...
اَئْب، بَئب، پَئْب،... اِئْب، بِئْب، پِئْب،... اُئْب، بُئْب، پُئْب،...
آئْب، بائْب، پائْب،... ایئْب، بیئْب، پیئْب،... اوئْب، بوئْب، پوئْب،...
وزنهای اصلی به رنگ آبی هستند و به طور معمول نوشته شدهاند و وزنهای زیرمجموعه، به رنگ قرمز بوده و در کنارشان مثلثی وارونه قراردارد.
حروف همآهنگ را با هم در یک فصل آوردهایم:
حروف «ت» و «ط» را در فصل «ت»
حروف «ز» و «ذ» و «ض» و «ظ» را در فصل «ز»
حروف «ث» و «س» و «ص» را در فصل «س»
حروف «ح» و «ه» را در فصل «ه»
در اعراب کلمات، معمولاً اگر در اوّل کلمهای فتحه بوده است آن را نیاوردهایم و اگر کسره یا ضمّه بوده، بیان شده است. سعی بر این بوده که اگر کلماتی از زبان عربی یا سایر زبانهای غیرفارسی آورده شود، معانی آنها روشن باشد و اما نسبت به زبان فارسی حتّی کلمات ناشناخته و کمتر استعمالشده را هم به همراه مرادفشان آوردهایم.
معنای لغات عمدتاً از نرمافزار قاموساللغه مرکز کامپیوتری علوم اسلامی (نور) است که همینجا از این مرکز تشکّر میکنیم. جداول بر اساس حروف الفبا و به صورت عمودی مرتب شدهاند.
در همین راستا و به منظور رسیدن به این هدف، بر آن شدیم که مجموعهای از کلمات که دارای وزن و سجع نزدیک به هم میباشند را در جدولهایی منظّم، گرد آورده تا اهل ادب و نگارش با کمک آن، بهتر بتوانند معانی و مفاهیم موجود در جان و فکرشان را به مخاطب منتقل کنند.
کلمات، بر اساس حروف آخرشان تنظیم شدهاند؛ یعنی کلماتی که با حرف «آ» تمام میشوند در فصل «آ» آمدهاند و آنهایی که با حرف «ب» پایان یافتهاند در فصل «ب» و... وزن اکثر کلمات، بر اساس دو حرف آخر تنظیم شده است و در برخی موارد بر طبق سه حرف آخر و در اندک مواردی هم بر اساس چهار حرف پایانی. در هر حرف اگر وزنی وجود داشته، بر اساس دو یا سه و یا چهار حرف آخر به ترتیب حروف الفبا به شکل زیر آورده شده است (مثلا در حرف «ب»):
اَب، بَب، پَب،... اِب، بِب، پِب،... اُب، بُب، پُب،...
آب، باب، پاب،... ایب، بیب، پیب،... اوب، بوب، پوب،...
اَئْب، بَئب، پَئْب،... اِئْب، بِئْب، پِئْب،... اُئْب، بُئْب، پُئْب،...
آئْب، بائْب، پائْب،... ایئْب، بیئْب، پیئْب،... اوئْب، بوئْب، پوئْب،...
وزنهای اصلی به رنگ آبی هستند و به طور معمول نوشته شدهاند و وزنهای زیرمجموعه، به رنگ قرمز بوده و در کنارشان مثلثی وارونه قراردارد.
حروف همآهنگ را با هم در یک فصل آوردهایم:
حروف «ت» و «ط» را در فصل «ت»
حروف «ز» و «ذ» و «ض» و «ظ» را در فصل «ز»
حروف «ث» و «س» و «ص» را در فصل «س»
حروف «ح» و «ه» را در فصل «ه»
در اعراب کلمات، معمولاً اگر در اوّل کلمهای فتحه بوده است آن را نیاوردهایم و اگر کسره یا ضمّه بوده، بیان شده است. سعی بر این بوده که اگر کلماتی از زبان عربی یا سایر زبانهای غیرفارسی آورده شود، معانی آنها روشن باشد و اما نسبت به زبان فارسی حتّی کلمات ناشناخته و کمتر استعمالشده را هم به همراه مرادفشان آوردهایم.
معنای لغات عمدتاً از نرمافزار قاموساللغه مرکز کامپیوتری علوم اسلامی (نور) است که همینجا از این مرکز تشکّر میکنیم. جداول بر اساس حروف الفبا و به صورت عمودی مرتب شدهاند.