نیکولای آزاروف، نخست‌وزیر سال‌های 2010 الی 2014 اوکراین و متعلق به جناح روسیه در این کشور، تأکید کرد که «شانس ولودیمیر زلنسکی برای بقا در قدرت در میان رسوایی‌های فساد بسیار اندک است». به گفته وی موارد تازه افشا شده از فساد دولتی، دولت زلنسکی را در آستانه سقوط قرار داده است.

آزاروف در مصاحبه با خبرگزاری اسپوتنیک روسیه گفت: «صادقانه بگویم، شانس (بقای زلنسکی در قدرت) بسیار اندک است، زیرا اکنون روشن است که تمام این طرح‌های فساد تحت رهبری مستقیم دولت زلنسکی، این یعنی شخص خود او و رئیس دفترش، آندره یرماک، بوده است.

سخنان آزاروف در حالی است که رسوایی‌های اخیر از جمله شواهد کشف‌شده از فساد ـ «توالت طلایی و کیف‌های پر از پول»، همچنین ضبط‌ گفت‌وگوهایی درباره طرح‌های پول‌شویی ـ خشم گسترده‌ای را میان شهروندان اوکراینی‌ برانگیخته است.

روز دوشنبه گذشته نیز روزنامه «فایننشال تایمز» گزارش داد که رسوایی فساد مالی که در اوکراین شعله‌ور شده، یکی از حساس‌ترین ضربه‌ها را به رهبری اوکراین و شخص ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور این کشور وارد کرده است.

در آن مقاله آمده بود: «دولت زلنسکی درگیر بزرگ‌ترین رسوایی فساد از زمان آغاز به کار او شده است، رسوایی‌‌ای که در لحظه‌ای بحرانی از درگیری نظامی با روسیه، ثبات قدرت حاکمه در کی‌یف را زیر سؤال برده است.»

همزمان روزنامه پولیتیکو گزارش داده است که مقامات عالی‌رتبه اوکراین در تلاش هستند در پی رسوایی فساد مالی مرتبط با تاجر تیمور میندیش، که یکی از متحدان سیاسی ولودیمیر زلنسکی است، شرکای غربی خود را آرام کنند.

به‌نوشته این روزنامه، به‌محض آن‌که وضعیت به‌سرعت رو به وخامت گذاشت، مقامات اوکراینی مجموعه‌ای از استعفاهای پرسروصدا در دولت و همچنین تغییرات گسترده در شرکت‌های دولتی فعال در عرصه انرژی را اعلام کردند، بدین ترتیب کی‌یف تلاش دارد به متحدان غربی خود نشان دهد که قادر است به‌سرعت نظم را در ساختارهای مدیریتی برقرار کند.

پولیتیکو به‌نقل از یولیا سویریدنکو، نخست‌وزیر اوکراین نوشت: «ما باید سریع و قاطعانه عمل کنیم. وظیفه دولت این است که به جامعه اوکراین و شرکای خود نشان دهد که تحت هیچ شرایطی فساد را تحمل نخواهیم کرد و به هرگونه مورد آن به‌سرعت واکنش نشان خواهیم داد.»

طرح دوباره پرونده‌های فساد در حالی است که از زمان آغاز جنگ در اوکراین، موضوع سرقت تجهیزات اهدایی غرب به اوکراین و فروش آن در بازار سیاه همواره مورد انتقاد رسانه‌های اروپایی و آمریکایی بوده است.