به گزارش ایلنا، انتخابات هیئت رئیسه مجلس دوازدهم در حالی با رأی قاطع ۲۳۵ نماینده به قالیباف و راهیابی سمیه رفیعی به عنوان اولین دبیر زن پس از ۲۰ سال به پایان رسید که دو رویداد محوری آن؛ تکرار اعتماد به قالیباف و شکستن سقف شیشهای در هیئت رئیسه نشاندهنده بلوغ سیاسی قاطبه مجلس و بیتوجهی آن به فضاسازیهای یک اقلیت پرسروصدا اما کمتأثیر است.
در روزهایی که برخی تندروها با صدایی بلند اما پشتوانهای اندک، به دنبال تخریب مدیریت محمدباقر قالیباف و واداشتن او به کنارهگیری بودند، نمایندگان مجلس شورای اسلامی پاسخی صریح و قاطع دادند. رأی ۲۳۵ نماینده – معادل بیش از ۸۲ درصد از کل مجلس – به قالیباف، بالاترین میزان رأی یک رئیس مجلس در هفت سال اخیر ثبت شد. این رقم، نه فقط یک پیروزی عددی، بلکه یک بیانیه سیاسی کمسابقه است: قاطبه مجلس، نه تنها تسلیم فضاسازیهای سیاسی نشده، بلکه با آغوش باز بر استمرار مدیریت عقلانی در رأس قوه مقننه تأکید کرده است.
این اتفاق، به روشنی ثابت کرد که در مجلس دوازدهم، جریان موسوم به پایداری که رسانههای تندرو سعی در بزرگنمایی آن دارند، فاقد وزن واقعی در رأیگیریهای کلیدی است. نمایندگان نشان دادند که به بلوغ سیاسی لازم برای تشخیص منافع ملی از هیاهوهای جناحی رسیدهاند.
دومین پیام مهم این انتخابات، راهیابی سمیه رفیعی، نماینده تهران، به عنوان دبیر هیئت رئیسه با کسب ۱۰۵ رأی بود. این رویداد، یک تحول صرفاً تشریفاتی نیست؛ بلکه یک تغییر ساختاری در مدیریت مجلس است. از پایان مجلس ششم در سال ۱۳۸۳ تا امروز – یعنی طی ۲۰ سال و ۶ دوره کامل مجلس – هیچ نماینده زنی نتوانسته بود به عضویت هیئت رئیسه دائم راه یابد. در تمام مجالس هفتم، هشتم، نهم، دهم، یازدهم و حتی دو سال اول مجلس دوازدهم، ترکیب هیئت رئیسه کاملاً مردانه بود.
حضور سمیه رفیعی در جایگاه دبیر، حاصل فشارهای افراطی یا شعارزدگی نبود؛ بلکه نتیجه یک مطالبه عقلانی و مبتنی بر شایستگی از درون خود مجلس بود. با وجود سهم ۵ درصدی نمایندگان زن در این دوره (۱۴ نماینده از ۲۹۰ کرسی)، همین وزن کم نیز توانست با رأی فراجناحی به اثبات برساند که مجلس دوازدهم، بر خلاف برخی ادوار پیشین، آماده نمایش تصویری متوازنتر از اراده ملی است.
نکته قابل تأمل دیگر، برگزاری انتخابات با صندوقهای رأیگیری الکترونیک بود؛ اقدامی که شفافیت فرآیند را افزایش داد و مجال هرگونه مهندسی غیررسمی را بست. در این فضای شفاف، تلاش چند نامزد نزدیک به جریان تندرو برای ورود به هیئت رئیسه با شکست مواجه شد و افرادی مانند جباری، بدری و پاپیزاده نتوانستند رأی بیاورند. این نتیجه، نشاندهنده افول راهبرد «هماهنگی های پیش از انتخابات» بدون پشتوانه واقعی آرای نمایندگان است.
مجلس دوازدهم در سومین سال فعالیت خود، دو گام بلند برداشته است: یکی تأکید بر تداوم مدیریت عقلانی و عملگرا (با ابقای قالیباف با بالاترین رأی) و دیگری گشودن فضای مدیریتی روی تمامی جریانهای نمایندگی، بدون تعارفهای جناحی منسوخشده. آنچه امروز رقم خورد، پاسخی قاطع به اکثریت خاموش در برابر اقلیت پرسروصدا بود؛ اکثریتی که نشان داد در مجلس امروز ایران، صدای منطق بر طبل توخالی تندروها غلبه دارد.
کبری آجربندیان
