به گزارش رکنا، وحید محمدکریمی درباره دلایل مرتبط با ابتلا به سرطان روده بزرگ اظهار داشت: عوامل گوناگونی در شکل گیری این بیماری نقش داشته که می توان آن ها را به دو گروه عوامل غیرقابل تغییر و عوامل قابل تغییر دسته بندی کرد. در میان عوامل غیرقابل تغییر، مواردی نظیر افزایش سن بالای ۵۰ سال، داشتن سابقه خانوادگی ابتلا به سرطان روده بزرگ یا وجود پولیپ های آدنوماتوز، بیماری های التهابی روده مانند کرون و کولیت اولسراتیو، و برخی از سندرم های ژنتیکی ارثی از اهمیت ویژه ای برخوردارند.

عوامل قابل تغییر و نقش سبک زندگی

محمدکریمی در ادامه توضیح داد که عوامل قابل تغییر نیز تأثیر چشمگیری در خطر ابتلا دارند. سبک زندگی ناسالم نظیر رژیم غذایی کم فیبر و پرچرب، مصرف گوشت های فرآوری شده و قرمز، چاقی، کم تحرکی، استفاده از سیگار و نوشیدنی های الکلی، می توانند احتمال ابتلا را افزایش دهند. با اصلاح این عادات، می توان خطر ابتلا را به مقدار قابل توجهی کاهش داد.

کمبود علائم اولیه؛ چالش بزرگ سرطان روده بزرگ

وی یکی از مشکلات اساسی در ارتباط با سرطان روده بزرگ را نبود علائم برجسته در مراحل اولیه بیماری دانست و اعلام کرد: در بیشتر موارد، بیماران در شروع بیماری یا کاملاً بدون علامت هستند یا ممکن است تنها علائمی خفیف و مبهم داشته باشند. با این حال، توجه به برخی علائم خاص می تواند به شناسایی زودهنگام بیماری کمک کند.

نشانه های هشداردهنده

محمدکریمی توصیه کرد: در صورت مشاهده تغییراتی همچون اسهال یا یبوست طولانی مدت، وجود خون روشن یا تیره در مدفوع، درد و گرفتگی مداوم شکم، کم خونی ناشی از فقر آهن، کاهش وزن بدون دلیل مشخص، احساس دفع ناقص و خستگی ممتد، ضرورت دارد که افراد به پزشک مراجعه کنند.

اهمیت غربالگری در تشخیص زودهنگام

وی با تأکید بر اینکه غربالگری یکی از مؤثرترین ابزارهای شناسایی اولیه این بیماری است، اظهار داشت: بهترین شیوه برای مقابله با سرطان روده بزرگ، تشخیص در مراحل ابتدایی است؛ به این ترتیب درمان مؤثرتر بوده و شانس بهبودی کامل افزایش پیدا می کند.

محمدکریمی افزود: کولونوسکوپی، سیگموئیدوسکوپی و تست بررسی خون مخفی در مدفوع (FOBT) از مهم ترین روش های غربالگری هستند. توصیه می شود افراد با ریسک متوسط از سن ۴۵ یا ۵۰ سالگی تحت نظارت پزشک روند غربالگری را آغاز کنند. همچنین، افرادی که دارای سابقه خانوادگی یا عوامل خطر بیشتری هستند، ممکن است نیاز به شروع زودهنگام تر و فواصل کوتاه تر غربالگری داشته باشند.

دستاوردهای پزشکی در زمینه درمان

محمدکریمی با اشاره به پیشرفت های چشمگیر علم پزشکی در زمینه درمان سرطان بیان کرد: خوشبختانه رویکردهای درمانی این بیماری در سال های اخیر به طور قابل ملاحظه ای توسعه یافته است. جراحی همچنان به عنوان روش اصلی برای حذف تومورهای قابل برداشتن شناخته می شود.

وی اضافه کرد: شیمی درمانی، پرتودرمانی و ایمونوتراپی نیز در کنترل بیماری، کاهش عوارض و بهبود بیماری نقش کلیدی دارند. انتخاب نوع درمان بستگی به مرحله بیماری، وضعیت عمومی بیمار و ویژگی های مولکولی تومور دارد و تصمیم گیری در این موارد در جلسات تومور بورد با حضور تیم تخصصی انجام می شود.