به گزارش بهداشت نیوز به نقل از وبدا، دکتر محمدرضا شفیع‌پور، فوق‌تخصص غدد و متابولیسم و متخصص داخلی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان گفت: هدف از ارزیابی، دسته‌بندی بیماران دیابتی به گروه‌های خیلی پرخطر، پرخطر، خطر متوسط و کم‌خطر است تا بتوان با اطمینان بیشتری در مورد ایمنی روزه‌داری تصمیم‌گیری کرد.

دکتر شفیع‌پور ضمن اشاره به اینکه گروه بیماران دیابتی خیلی پرخطر نباید روزه بگیرند، افزود: این بیماران ممکن است دچار افت شدید قند خون، افزایش قند خون، کتواسیدوز دیابتی، کم‌آبی شدید یا مشکلات قلبی و عروقی شوند. و احتمال بروز عوارض جدی در آنان بالا است.

وی ادامه داد: در این گروه افرادی قرار دارند که به دیابت نوع یک مبتلا هستند. همچنین بیمارانی که در سه ماه گذشته دچار افت شدید قند خون شده‌اند یا توانایی تشخیص کاهش قند خون را ندارند، افرادی که در سه تا شش ماه اخیر دچار کتواسیدوز یا بحران هیپراسمولار شده‌اند، نباید روزه بگیرند.

این متخصص داخلی افزود: خانم‌های باردار مبتلا به دیابت، در صورتی که قند خون آن‌ها به طور کامل کنترل نشده باشد، بیماران دچار نارسایی کلیه یا عوارض کلیوی، بیماران با بیماری‌های قلبی و عروقی ناپایداریا کسانی که به تازگی دچار سکته قلبی شده‌اند، نباید روزه بگیرند.

وی گفت: افراد مسن یا ناتوان که دچار اختلال شناختی هستند و نیاز به مراقبت دارند، و بیمارانی که در سه ماه اخیر به بیماری حاد مبتلا شده‌اند، از نظر پزشکی مجاز به روزه‌داری نیستند.

دکتر شفیع پور افزود: گروه دوم، بیماران پرخطر هستند که تنها با نظارت دقیق پزشک و رعایت تمامی توصیه‌های دارویی و تغذیه‌ای ممکن است بتوانند روزه بگیرند. این بیماران نیز در معرض خطر بروز عوارض قرار دارند و روزه‌داری برای آنان ساده و بی‌خطر نیست.

وی افزود: بیمارانی که در این گروه قرار دارند به دیابت نوع دو مبتلا بوده و در گذشته چندین مرتبه دچار افت مکرر قند خون شده‌اند. بیماران دیابتی که دارای عوارض قلبی و عروقی پایدار یا نارسایی خفیف تا متوسط کلیوی هستند نیز جزو این دسته‌اند.

دکتر شفیع پور گفت: افرادی که در کنار دیابت، به بیماری‌های دیگری مبتلا هستند که وضعیت‌شان تحت کنترل است اما از نظر جسمی شکننده محسوب می‌شوند، باید در صورت تصمیم به روزه‌داری تحت نظر پزشک باشند.

دکتر شفیع پور گفت: بیماران کم خطر در صورتی که از نظر پزشکی وضعیت پایداری داشته باشند، می‌توانند با برنامه‌ریزی صحیح و مشورت با پزشک روزه بگیرند.

وی ادامه داد: در این گروه بیمارانی قرار می‌گیرند که داروهای خوراکی ضد دیابت مصرف می‌کنند و قند خون‌شان به‌خوبی کنترل شده است. این افراد باید پیش از ماه رمضان در خصوص نحوه تغییر و زمان‌بندی مصرف داروها با پزشک معالج خود مشورت کنند.

دکتر شفیع پور افزود: بیمارانی که از انسولین استفاده می‌کنند نیز در صورتی که توانایی تنظیم دقیق قند خون و آشنایی کافی با اصول پایش روزانه را داشته باشند، می‌توانند با نظر پزشک روزه بگیرند. البته رعایت دقت و هوشیاری کامل در این بیماران ضروری است.

دکتر شفیع‌پور در ادامه توصیه‌های تغذیه‌ای برای بیماران دیابتی روزه‌دار ارائه داد و گفت: وعده‌های غذایی در سحر و افطار باید متعادل، منظم و از نظر ترکیب مواد مغذی مناسب باشند. در وعده سحر بهتر است از کربوهیدرات‌های پیچیده مانند برنج استفاده شود تا قند خون در طول روز پایدار بماند.

وی افزود: بیماران باید مصرف شیرینی‌ها، چربی‌ها و غذاهای سرخ‌شده را تا حد امکان محدود کنند. نوشیدن میزان کافی آب و مایعات در فاصله افطار تا سحر نیز برای جلوگیری از کم‌آبی بدن، به‌ویژه در هوای گرم، ضروری است.

به گفته این فوق‌تخصص غدد، اندازه‌گیری قند خون به دفعات مکرر در طول روز برای بیماران دیابتی بسیار مهم است و باعث باطل شدن روزه نمی‌شود. این اقدام به پیشگیری از عوارض خطرناک کمک می‌کند، خصوصاً در ساعات پایانی روز که احتمال افت قند بیشتر است.

وی هشدار داد: در صورتی قند خون به کمتر از ۷۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر یا به بیش از ۳۰۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر افزایش یابد، ادامه روزه خطرناک است و همچنین در صورت بروز علائمی مانند تعریق زیاد، تپش قلب، تاری دید، ضعف شدید، لرزش بدن یا درد شدید باید سریعاً روزه شکسته شود.

دکتر شفیع‌پور در پایان گفت: تصمیم‌گیری درباره روزه‌داری در بیماران دیابتی یک فرایند کاملاً فردی و پزشکی است. مراجعه به پزشک در ۶ تا ۸ هفته پیش از شروع ماه رمضان، انجام آزمایش‌ها و ارزیابی‌های لازم، تنظیم دقیق داروها و آگاهی از علائم هشدار، از ارکان اصلی روزه‌داری ایمن برای بیماران دیابتی محسوب می‌شود.