در محله «فلیگر ویرتل» برلین، یک زمین بازی در یک مهدکودک توجه کارشناسان معماری را به خود جلب کرده است. این سازه که با ویژگی‌های بارز معماری بروتالیست طراحی شده، نمادی از کاربرد بتن اکسپوز در مقیاس خرد و فضاهای تفریحی کودکان است.
ویژگی‌های معماری صریح
این زمین بازی با استفاده از سطوح بتنی گسترده و فرم‌های هندسی خشن، مشخصه‌های اصلی سبک معماری مدرنیستی پس از جنگ جهانی دوم را به نمایش می‌گذارد. اگرچه اطلاعات دقیقی درباره معمار و سال ساخت این بنا در دسترس نیست، اما ساختار آن نشان‌دهنده رویکردی جسورانه در ترکیب معماری صلب با نیازهای عملکردی فضاهای بازی است.
