سعید معدنی، جامعهشناس و استاد دانشگاه، درباره فاصله دانشگاه ایران با جهان علم میگوید: «ما با دانشگاههای خارج از کشور اصلاً ارتباط نداریم به همین دلیل ما از جهان علم عقب افتادهایم.»
او ادامه میدهد: «مگر میشود کشوری اینترنتش قطع شود؟ این در جهان مدرن پدیده عجیبی است. حتی جایی خواندم که مثلاً ژاپن به لحاظ سرعت اینترنت سومین کشور دنیاست، اما میگوید ما باید اول بشویم. یعنی آنها تلاش میکنند از این دستاورد بشری در جهت توسعه علم استفاده کنند ولی متأسفانه ما نه، ما بهراحتی برای چند ماه اینترنت را قطع میکنیم.»
معدنی درباره اهمیت ارتباط دانشگاههای ایران با دانشگاههای خارجی میگوید: «من به دانشجویانم میگویم فرض کنید ما با سایر دانشگاهها در خارج از کشور ارتباط داشتیم و مثلا برخی استادان از آن دانشگاه میآمدند در ایران تدریس میکردند آنگاه بود که شما تفاوت را میدیدید، آن وقت بود که استاد ایرانی مجبور میشد خودش را به سطح او برساند، شما هم مجبور بودید زبان انگلیسی یاد بگیرید و جهان امروز را درک کنید.»
او با اشاره به وضعیت آموزش زبان در دانشگاهها میگوید: «اصلاً مگر میشود دانشجوی دکترا زبان انگلیسی بلد نباشد؟ متأسفانه اینجا خیلی عادی شده است. ما الان دیگر آزمون زبان هم در دانشگاه نداریم، یک چیزی الکی گذاشتهاند که طرف به اصطلاح پاس کند، نتیجه چنین آموزشی کارشناس و دانشآموخته ضعیف میشود.»
معدنی درباره توان نظریهپردازی در دانشگاه میگوید: «فکر میکنند نظریه درست کردن مثل این است که مثلاً قاشق درست کنیم! نظریه یک سیر تاریخی میخواهد، یک پشتوانه فلسفی میخواهد.»
او تأکید میکند: «توان خلاقیت دانشگاه تهی شده است، اصلاً نمیتواند با کشورهای بهاصطلاح نوظهور حوزه خلیج فارس رقابت کند؛ به هیچ وجه. چون آنها با دانشگاههای جهان ارتباط دارند، بهترین دانشگاههای جهان رفتهاند و رفتوآمد میکنند.»
این جامعهشناس در نهایت درباره وضعیت علوم انسانی میگوید: «حوزه علوم انسانی تقریباً تعطیل است و چیزی وجود ندارد.»