مار دریایی کریت پس از حمله به یک مارماهی موری، آن را با نیش سمی خود از حرکت انداخت و سپس برای بلعیدن طعمه وارد عمل شد.
با وجود سازگاری بینایی این مارها با زندگی در محیطهای آبی، قدرت بینایی کریتهای دریایی چندان بالا نیست.
این مارها برای یافتن مسیر و شناسایی طعمه، بیشتر به حس شیمیایی و لامسه متکی هستند؛ به این معنا که با دریافت مواد شیمیایی موجود در آب و همچنین لمس محیط اطراف، اطلاعات لازم را به دست میآورند.
این رفتار بهخوبی در نحوه برخورد کریت با مارماهی موری دیده میشود.
مار دریایی با استفاده از دهان خود، بدن طعمه را لمس کرده و با حرکت دادن سرش در امتداد بدن مارماهی، تلاش میکند موقعیت سر طعمه را پیدا کند تا بتواند بلعیدن آن را آغاز کند.
کریتهای دریایی همچنین به سمی بسیار قدرتمند مجهز هستند. زهر این مارها برای از کار انداختن طعمه، در مقایسه با زهر مار زنگی حدود ۱۰ برابر قویتر است و از نظر قدرت در محدوده زهر مارهای کبرا قرار میگیرد.
به همین دلیل، یک نیش کریت دریایی میتواند بسیاری از طعمههای سریع و چابک در محیط آبی را در مدت کوتاهی فلج و بیحرکت کند و زمینه را برای بلع کامل آنها فراهم آورد.