در واپسین روزهای تابستان ۱۳۵۷، در حالی که اعتراضها در تهران و دیگر شهرهای ایران شدت گرفته بود، علی امینی، نخستوزیر پیشین ایران، بار دیگر در عرصه سیاسی و رسانهای ظاهر شد. او پس از حدود ۱۶ سال سکوت، دو ماه پیش از این گفتوگو خواستار تغییر نخستوزیر و تشکیل دولت آشتی ملی شده بود.
امینی در گفتوگویی با ریچارد اوپنهایمر، خبرنگار رادیو لندن، که از بخش فارسی بیبیسی پخش شد، درباره بحران سیاسی کشور سخن گفت. بخشی از این مصاحبه روز ۲۵ شهریور ۱۳۵۷ در روزنامه کیهان بازتاب یافت.
او در این گفتوگو تأکید کرد که به پابرجا ماندن سلطنت در ایران اطمینان دارد، اما معتقد بود دولتمردان گزارشهای نادرست به شاه میدهند و پیوند میان حکومت و مردم از میان رفته است. امینی درباره برقراری حکومت نظامی گفت: «برقراری حکومت نظامی ضروری بود، چون دولت توانایی آن را نداشت که با چنین تظاهرات عظیمی روبهرو گردد ولی به هیچ وجه نمیبایستی مردم بیگناه را میکشت.
نخستوزیر پیشین همچنین پیشنهاد کرد شخصیتی مستقل میان شاه، رهبران مذهبی و مخالفان سیاسی میانجیگری کند. او اعلام کرد در صورت درخواست برای نخستوزیری، حاضر است این مسئولیت را بپذیرد، مشروط بر آنکه دولت از استقلال برخوردار باشد و خواستههای مردم را در اولویت قرار دهد.