نینیبان: گاهی رابطه یک زوج بدون هیچ دعوای بزرگی تغییر میکند. زن و شوهر همچنان کنار هم زندگی میکنند، کارهای خانه را انجام میدهند، درباره فرزندان تصمیم میگیرند و برای پرداخت هزینهها برنامهریزی میکنند؛ اما چیزی کمکم از رابطه حذف میشود: گفتوگوی صمیمی و واقعی.
صحبت درباره خرید خانه، برنامه مدرسه بچهها، قبضها، کارهای روزمره و مشکلات زندگی کاملاً طبیعی است. مشکل زمانی شروع میشود که تقریباً تمام ارتباط زن و شوهر به همین موضوعات محدود شود و دیگر جایی برای صحبت درباره احساسات، آرزوها، نگرانیها، خاطرات یا حتی اتفاقات ساده روزمره باقی نماند.
وقتی گفتوگو فقط درباره وظایف زندگی است
زندگی مشترک مجموعهای از مسئولیتهاست و طبیعی است که بخش زیادی از صحبتهای زوجها درباره همین مسئولیتها باشد. اما رابطه عاطفی به چیزی بیشتر از هماهنگ کردن کارهای روزانه نیاز دارد.
وقتی زن و شوهر فقط درباره اینکه چه کسی بچه را به مدرسه ببرد، چه چیزی برای شام خریداری شود یا چه قبضی باید پرداخت شود صحبت میکنند، ممکن است ارتباط آنها به مرور بیشتر شبیه همکاری برای اداره یک خانه شود تا رابطهای میان دو شریک عاطفی.
این اتفاق الزاماً به معنای از بین رفتن عشق نیست، اما میتواند نشانهای باشد که رابطه نیاز به توجه بیشتری دارد.
چرا زوجها بعد از چند سال کمتر با هم حرف میزنند؟
یکی از دلایل مهم، گرفتار شدن در روزمرگی است. در سالهای اول رابطه معمولاً زوجها زمان زیادی را صرف شناخت یکدیگر میکنند؛ درباره گذشته، علایق، آینده، ترسها و آرزوهایشان حرف میزنند.
اما با گذشت زمان، بسیاری از زوجها تصور میکنند دیگر یکدیگر را به خوبی میشناسند. از طرف دیگر، کار، فرزند، مسئولیتهای مالی و خستگی روزانه فرصت گفتوگو را کمتر میکند.
گاهی نیز تلفن همراه و شبکههای اجتماعی بخشی از زمانی را که میتوانست به گفتوگوی دونفره اختصاص پیدا کند، به خود اختصاص میدهند.
آیا کم شدن حرفها همیشه نشانه مشکل است؟
نه. میزان صحبت کردن افراد با یکدیگر به شخصیت، شرایط زندگی و سبک ارتباطی آنها بستگی دارد. بعضی زوجها ذاتاً کمحرفتر هستند و ممکن است با وجود گفتوگوی کمتر، احساس نزدیکی زیادی داشته باشند.
آنچه اهمیت دارد کیفیت ارتباط و احساس زوجین از رابطه است.
اگر هر دو نفر از میزان ارتباط خود راضی هستند، کم بودن گفتوگو لزوماً نشانه مشکل نیست. اما اگر یکی یا هر دو نفر احساس کنند دیگر شنیده نمیشوند، حرفهایشان اهمیتی ندارد یا نمیتوانند مسائل شخصی خود را با هم در میان بگذارند، بهتر است این تغییر جدی گرفته شود.
وقتی دیگر از احساساتمان حرف نمیزنیم
یکی از نشانههایی که باید به آن توجه کرد، حذف تدریجی صحبت درباره احساسات است.
ممکن است زن یا شوهر ناراحت، نگران یا حتی خوشحال باشد، اما دیگر این احساس را با طرف مقابل در میان نگذارد. در چنین شرایطی، فاصله عاطفی میتواند بهتدریج بیشتر شود؛ حتی اگر زوجها هر روز کنار یکدیگر باشند.
پرسیدن سؤالهای ساده مانند «امروز حالت چطور بود؟»، «این روزها چیزی ذهنت را مشغول کرده؟» یا «از شرایط زندگیمان راضی هستی؟» میتواند فرصتی برای باز شدن دوباره مسیر گفتوگو ایجاد کند.
برای برگشتن گفتوگو لازم نیست کار عجیبوغریبی انجام دهید
قرار نیست برای بهتر شدن رابطه حتماً برنامههای پیچیدهای داشته باشید. گاهی اختصاص دادن روزانه ۱۰ تا ۱۵ دقیقه زمان بدون تلفن همراه و تلویزیون، فقط برای صحبت کردن با یکدیگر، میتواند شروع خوبی باشد.
در این زمان بهتر است گفتوگو را بلافاصله به حل مشکلات یا انتقاد از یکدیگر تبدیل نکنید. گاهی صحبت کردن درباره یک خاطره قدیمی، فیلمی که دیدهاید، برنامهای برای آینده یا حتی اتفاق جالبی که در طول روز افتاده، میتواند دوباره صمیمیت را وارد رابطه کند.
فقط شنیدن، نه همیشه راهحل دادن
یکی از اشتباهات رایج در گفتوگوی زوجها این است که وقتی طرف مقابل از مشکلی صحبت میکند، بلافاصله به دنبال راهحل میگردیم.
در حالی که گاهی همسر فقط میخواهد شنیده شود.
گوش دادن بدون قطع کردن صحبت، تمسخر یا کوچک شمردن احساسات میتواند به طرف مقابل نشان دهد که حرفهایش اهمیت دارد. در یک رابطه سالم، گفتوگو فقط انتقال اطلاعات نیست؛ فرصتی برای احساس نزدیکی و درک شدن نیز هست.
رابطه را فقط با مسئولیتها تعریف نکنید
قبضها باید پرداخت شوند، خانه باید اداره شود و درباره فرزندان باید تصمیم گرفت؛ اما زن و شوهر نباید اجازه دهند تمام رابطهشان به همین وظایف محدود شود.
حتی در شلوغترین زندگیها میتوان زمانی برای صحبت درباره خودِ رابطه، احساسات و خواستههای دو نفر پیدا کرد.
اگر احساس میکنید گفتوگو میان شما و همسرتان مدتهاست به مسائل روزمره محدود شده، لازم نیست فوراً آن را نشانه شکست رابطه بدانید. گاهی همین که یکی از دو نفر متوجه این فاصله شود و با آرامش برای گفتوگو قدم بردارد، میتواند شروع تغییر باشد.
اما اگر فاصله عاطفی طولانی شده، گفتوگوها مرتب به دعوا تبدیل میشوند یا یکی از طرفین احساس میکند دیگر نمیتواند با خیال راحت درباره مسائلش صحبت کند، کمک گرفتن از مشاور خانواده یا زوجدرمانگر میتواند راهی برای بررسی عمیقتر مشکل باشد.