علت ریزش موهای کاشته شده بعد از یک سال چیست؟

قبل از هر چیزی بهتر است این را بگوییم که علت ریزش موهای کاشته شده بعد از یک سال همیشه ناموفق بودن کاشت انجام شده نیست اما برخلاف ریزش هفته های ابتدایی، نمی توان آن را در همه افراد بخشی طبیعی از روند اولیه کاشت دانست. اگر حدود یک سال پس از انجام این عمل زیبایی، تراکم مو کاهش پیدا کرده است، ابتدا باید مشخص شود موهایی که می ریزند واقعا متعلق به گرافت های کاشته شده هستند یا موهای طبیعی و غیرکاشته شده ای که بین آنها قرار دارند.

بر طبق اطلاعات منتشر شده توسط پزشکان مجرب کاشت مو در آدرس https://novinirana.com/fa/services/hair-transplantation/، فولیکول هایی که برای کاشتن و پیوند برداشته می شوند معمولا از بخش های مقاوم تر و ثابت بانک مو انتخاب می شوند و بسیاری از ویژگی های ناحیه برداشت شده را بعد از انتقال در خود نگه می دارند. با این حال، ادامه ریزش موی ارثی، برداشت فولیکول از بانک موی ناپایدار یا ایجاد یک علت جدید برای ریزش مو می تواند باعث کاهش تراکم موهای کاشته شده پس از یک سال شود.

در این مقاله قصد داریم به بررسی اصلی ترین دلایل ریزش موی سر پس از یک سال بپردازیم و مواردی را مورد بررسی قرار دهیم که توسط پزشکان به عنوان اصلی ترین علت های ریزش موهای کاشته شده بعد از یک سال شناخته می شوند، پی تا به انتهای مقاله با ما همراه باشید.

ریزش موی ارثی بعد یک سال پس از کاشت

یکی از مهم ترین دلایل کم پشت شدن ظاهر مو بعد از کاشت، ادامه آلوپسی آندروژنتیک یا ریزش موی ارثی در موهای طبیعی است. در ناحیه کاشته شده ممکن است علاوه بر گرافت های پیوندی، تعدادی موی طبیعی نیز وجود داشته باشد. جراحی کاشت، علت ژنتیکی ریزش این فولیکول ها را متوقف نمی کند بنابراین موهای غیرکاشته شده می توانند به مرور نازک و مینیاتوریزه شوند. در این وضعیت ممکن است خود گرافت ها همچنان رشد کنند، اما کاهش موهای اطراف آنها باعث شود فرد تصور کند موهای کاشته شده در حال ریزش هستند. به همین دلیل مدیریت بلندمدت آلوپسی آندروژنتیک در افراد مناسب می تواند بخشی از برنامه حفظ تراکم مو پس از کاشت باشد.

برداشت گرافت از بانک موی ناپایدار و ریزش آن پس از یک سال

ماندگاری موهای پیوندی به انتخاب صحیح ناحیه اهداکننده نیز وابسته است. فولیکول ها معمولا باید از قسمت هایی انتخاب شوند که احتمال حفظ مو در آنها بیشتر است. مفهوم Safe Donor Area یا ناحیه امن بانک مو برای همین موضوع اهمیت دارد. این محدوده برای همه افراد کاملا یکسان نیست و حتی پژوهش های مربوط به بانک مو بر تفاوت های فردی و ضرورت انتخاب محافظه کارانه ناحیه اهداکننده تأکید کرده اند. اگر فولیکول از قسمتی برداشت شده باشد که خود در معرض پیشرفت ریزش یا مینیاتوریزاسیون است، پایداری آن ممکن است کمتر از فولیکولی باشد که از ناحیه مناسب تری انتخاب شده است. این موضوع در افراد دارای ریزش منتشر بانک مو اهمیت بیشتری دارد.

تلوژن افلوویوم و ریزش منتشر مو

کاهش تراکم یک سال بعد همیشه مستقیما به کاشت مربوط نیست. فردی که سابقه کاشت مو دارد همچنان ممکن است مانند سایر افراد دچار تلوژن افلوویوم یا سایر علل ریزش منتشر شود. در تلوژن افلوویوم، تعداد بیشتری از فولیکول ها وارد مرحله استراحت چرخه مو می شوند و ریزش منتشر افزایش پیدا می کند. بیماری، برخی داروها، تغییرات فیزیولوژیک یا عوامل دیگری که چرخه مو را مختل می کنند ممکن است در ایجاد این وضعیت نقش داشته باشند. به همین دلیل اگر ریزش یک سال بعد به صورت ناگهانی و منتشر در قسمت های مختلف سر ظاهر شده است، نباید بدون بررسی آن را شکست کاشت مو تلقی کرد.

ریزش مو بعد از 1 سال به علت بیماری های پوست سر

بعضی بیماری های پوست و مو نیز می توانند باعث ریزش یا کاهش تراکم شوند. التهاب مداوم پوست سر، برخی بیماری های التهابی یا خودایمنی و بعضی عفونت ها نیازمند تشخیص جداگانه هستند. اگر ریزش با قرمزی پایدار، خارش شدید، درد، پوسته ریزی غیرعادی یا ضایعات التهابی همراه است، بهتر است وضعیت پوست سر توسط پزشک بررسی شود. وجود چنین علائمی به تنهایی مشخص نمی کند که فولیکول های کاشته شده آسیب دیده اند؛ اما نسبت دادن آنها به «روند طبیعی بعد از کاشت» نیز بدون بررسی صحیح نیست.

آیا استرس و تغذیه باعث ریزش کاشت مو بعد از یک سال می شود؟

استرس یا مشکلات تغذیه ای را نمی توان بدون بررسی، علت قطعی از بین رفتن گرافت کاشته شده دانست. بااین حال، شرایطی که چرخه رشد مو را مختل می کنند می توانند با ریزش منتشر همراه شوند. اگر هم زمان با ناحیه کاشته شده، سایر قسمت های سر نیز کم پشت شده اند، احتمال وجود یک عامل عمومی مؤثر بر چرخه مو بیشتر مورد توجه قرار می گیرد. مصرف خودسرانه مکمل ها نیز برای هر نوع ریزش بعد از کاشت منطقی نیست. ابتدا باید علت مشخص شود و در صورت وجود کمبود تغذیه ای یا بیماری زمینه ای، درمان متناسب با همان مشکل انجام گیرد.

تشخیص ریزش موی کاشته شده از موی طبیعی

از روی ظاهر کم پشتی همیشه نمی توان منبع ریزش را تشخیص داد. بررسی الگوی کاشت، بانک مو و موهای موجود در ناحیه گیرنده می تواند اطلاعات بیشتری فراهم کند. تریکوسکوپی نیز امکان بررسی قطر ساقه ها، مینیاتوریزاسیون و وضعیت فولیکول های نواحی مختلف را فراهم می کند. تصاویر استاندارد قبل و بعد از کاشت نیز برای مقایسه تراکم مفید هستند. این بررسی به خصوص زمانی اهمیت دارد که موهای طبیعی در میان گرافت های کاشته شده وجود داشته باشند؛ زیرا کاهش همین موها می تواند ظاهر نتیجه کاشت را تغییر دهد، بدون اینکه الزاما تعداد زیادی از گرافت های پیوندی از بین رفته باشند.

برای ریزش مو یک سال بعد از کاشت چه باید کرد؟

اولین اقدام، پیدا کردن علت است؛ نه تصمیم فوری برای کاشت مجدد مو. باید مشخص شود آیا گرافت های پیوندی واقعا دچار کاهش شده اند، آلوپسی آندروژنتیک در موهای طبیعی ادامه پیدا کرده یا یک علت جدید باعث ریزش شده است. معاینه پوست سر و بانک مو، بررسی روند ریزش و در صورت نیاز تریکوسکوپی یا آزمایش های متناسب با شرح حال می توانند به تشخیص کمک کنند. درمان نیز باید براساس علت انجام شود؛ زیرا مدیریت ریزش موی ارثی با تلوژن افلوویوم یا یک بیماری التهابی پوست سر یکسان نیست.

در نتیجه، ریزش موهای کاشته شده بعد از یک سال را نباید به طور خودکار طبیعی یا نشانه شکست کاشت دانست. ادامه ریزش موهای طبیعی اطراف، انتخاب فولیکول از بانک موی ناپایدار و ایجاد یک علت جدید ریزش از مهم ترین مواردی هستند که باید بررسی شوند. تشخیص اینکه دقیقا «کدام موها» در حال ریزش هستند، مهم ترین قدم برای انتخاب درمان مناسب است.