محققان انگلیسی پابندی ابداع کرده‌اند که دور مچ پا بسته می‌شود و نیاز به تخلیه ادرار را در مبتلایان به مثانه بیش فعال کاهش می‌دهد.
طبق بررسی‌های اخیر، بین ۶ تا ۷ میلیون انگلیسی از بیماری مثانه بیش فعال رنج می‌برند و محققان بر این باورند که با استفاده از این پابند، مقدار دفع ادرار تا نصف کاهش می‌یابد.
به گزارش نبض ما به نقل از سلامت آنلاین، این پابند که محققان قرار است از آن به عنوان نوعی روش کم تهاجمی استفاده کنند، می‌تواند مثانه بیش فعال را در مبتلایان تا حد زیادی بهبود بخشد. قرار گرفتن این پابند دور مچ پا تنها چند ساعت در روز می‌تواند میلیون‌ها مبتلا به مثانه بیش فعال را از این مشکل نجات دهد.
این پابند، عصبی را تحریک می‌کند که به سمت پایین پا قرار گرفته و تأثیر به سزایی در بیماری بیش فعالی مثانه دارد. بیماران با استفاده از این فناوری، می‌توانند تفاوت شگرفی را در کیفیت زندگی خود احساس کنند به طوری که تعداد دفعات دفع ادرار بعد از استفاده از این پابند تا بیش از نصف کاهش می‌یابد.
پر و خالی شدن مثانه حاصل تقابلی پیچیده‌ای است که بین سیگنال های عصبی و لایه‌ای ماهیچه های کف لگن رخ می‌دهد و همکاری این دو با یکدیگر به نگه داشتن ادرار داخل مثانه کمک می‌کند.
در مبتلایان به مثانه بیش فعال، تکانه های عصبی معیوب باعث انقباض ماهیچه‌ها می‌شود که احساس نیاز به دفع ادرار را در فرد ایجاد می‌کند. این حالت با بی اختیاری تنشی که باعث ضعیف شدن ماهیچه ها می‌شود، متفاوت است و زنان معمولا به دنبال زایمان‌های متعدد به آن مبتلا می‌شوند.
در بیشتر موارد، علت بروز مثانه بیش فعال مشخص نیست اما با وجود این، با بیماری‌هایی چون ام‌اس و پارکینسون در ارتباط است. به طوری که این افراد بیشتر در معرض ابتلا به مثانه بیش فعال قرار دارند. مثانه بیش فعال در زنان و افراد سالمند شایع تر است.
در پابندی که محققان به تازگی ابداع کرده‌اند نوعی ایمپلنت به کار رفته که اندازه آن کمی از تراشه بزرگ تر است و با بسته شدن به دور مچ پا، در کنار عصب «تیبیال» قرار می‌گیرد. این عصب از پاشنه به سمت زانو کشیده شده و به عصب سیاتیک متصل می‌شود و در ادامه، از پا به لگن ختم می‌شود. این عصب در آنجا از عصب خاجی منشعب می‌شود که عملکرد مثانه را تحت کنترل می‌گیرد.
جنس بدنه این ایمپلنت لوله‌ای شکل سرامیکی است و الکترودهای فلزی در انتهای هر کدام از آنها تعبیه شده است. زمانی که پابند در کنار ایمپلنت قرار می‌گیرد، ایمپلنت را تحریک می‌کند که جریان الکتریکی خفیفی را به عصب «تیبیال» بفرستد.
محققان معتقدند که استفاده از این پابند، دفعات تخلیه ادرار را در دو سوم مبتلایان به مثانه بیش فعال تا ۵۰ درصد کاهش می‌دهد. استفاده از این فناوری یک درمان محسوب نمی‌شود بلکه تنها راهکاری برای کاهش دفعات تخلیه ادرار به شمار می‌رود.
بیماران می‌توانند در یک جلسه ۳۰ دقیقه‌ای از این پابند در داخل منزل استفاده کنند. در ابتدا سه جلسه در هفته برای اثربخشی این دستگاه مورد نیاز است. انتظار می‌رود که در طول زمان، بیماران بتوانند کنترل مثانه خود را به دست آورند. پزشک، ایمپلنت را با بی‌حسی موضعی و در مدت ۱۵ دقیقه در قسمت مورد نظر از پا قرار می‌دهد و فرد همان روز می‌تواند به منزل برود.
در حال حاضر، اولین خط درمان بیماری مثانه بیش فعال، درمان‌های دارویی است اما شماری از بیماران با مصرف داروها، عوارضی چون خشکی دهان و یبوست از خود نشان می‌دهند که به قطع دارو می‌انجامد. در بیمارانی که دارو درمانی جواب نمی‌دهد، تزریق بوتاکس راهکار دیگری است که ماهیچه‌های مثانه را به طور موقت فلج می‌کند.
همین الان از طریق تلگرام سوال خود را بپرسید و پاسخ خودتون را در یافت کنید !کانال نبض ما رو نمی دانید ؟!! می توانید از طریق کانال تلگرام نبض ما آخرین مطالب سایت را دنبال کنید !
