به طور معمول، عروق کوچکی که درگیر می شوند، ونول هایی هستند که مویرگ ها به داخل آن ها تخلیه می شوند. این عروق در درم سطحی جای دارند. التهاب معمولا به علت نوتروفیل و گاهی اوقات اوزینوفیل، یا هر دو علت اتفاق می افتد.
در تعداد محدودی از بیماری ها (مانند لوپوس اریتماتو) معمولا لنفوسیت ها مطرح هستند. در صورتی که التهاب باعث انسداد عروق نشود، ضایعات مشابه با کهیر خواهند بود ولی دوام طولانی تری دارند. از آنجایی که آُیب وجود داشته است، تعدادی از گلبول های خونی قرمز از عروق نشت می کنند. حتی اگر این امر باعث ایجاد پورپورا نشود، به علت هموسیدرین موجود در بافت، پس از بهبودی ضایعات، تغییر رنگ قهوه ای باقی می ماند که گاهی ناپدید شدن آن ۱ تا ۲ هفته زمان لازم دارد. التهاب شدیدتر باعث ایجاد پلاک ها و پاپول های پورپوریک می شود که ممکن است دردناک باشند. این ضایعات ممکن است قبل از بهبودی تاولی و حتی زخم شود. شایع ترین محل ابتلا در اندام تحتانی است. واسکولیت عروق کوچک ممکن است فقط پوست را درگیر کند ولی می تواند یک تظاهر پوستی از واسکولیت سیستمیکی مثل پورپورای هنوخ شوئن لاین نیز باشد.
SVV می تواند در بیماری هایی که به عنوان واسکولیت شریانی شناخته شده است نیز وجود داشته باشد، مانند پلی آرتریت ندوزای سیستمیک، سندرم چرگ اشتراس و در بیماری های خود ایمنی (عمدتا SLE و بیماری روماتیسمی).
امتیازدهی
(هنوز نظری ثبت نشده است)
Loading...
