به گزارش خبرورزشی، این روزها اغلب استانهای کشور در تنیس فعالیت حرفهای دارند، حتی سیستان و بلوچستان، ایلام، هرمزگان، خراسان و بوشهر... گذشت آن دوران که بچههای مردم با حسرت به راکت تنیس نگاه میکردند. این روزها هر بچهای که مستعد و علاقهمند باشد، میتواند راکت به دست بگیرد و در زمینهای تنیس این ورزش مفرح را تجربه کند. این دقیقاً همان چیزی است که شایسته بدو ورود به تنیس دنبالش بود. خودش میگوید؛ «اینکه در نقطههای شمالی شهر تهران تنیس رونق داشته باشد، چیز عجیبی نیست و همیشه همینطور بوده و ما میخواستیم تنیس به جنوب شهر برود، به استانهای محروم و...» یکی دیگر از کارهای جالب شایسته همکاری با منتقدان خودش بود. همانها که دوره اول ریاست شایسته دوست نداشتند او رأی بیاورد حالا هفتاد درصد از مجموعه همکارانش را تشکیل میدهند. خودش میگوید؛ «آنها چون تنیس را دوست داشتند و من را غریبه میدانستند با ریاست من مخالف بودند و دلیلی نداشت آنها را حذف کنم چون به من ثابت شده بود اغلبشان دلسوز تنیس هستند. از آنها خواستم به خاطر تنیس با من همکاری کنند و به مرور خودشان هم به این نتیجه رسیدند که این همکاری به نفع تنیس است و حالا همه در یک جبهه هستیم، جبهه خدمت به تنیس.»
حالا با آمار رسمی 22 هزار ورزشکار حرفهای و آماتور، هدف شایسته در حال تحقق است. با شایسته در روزهایی که جام ایلیا با حضور بچههای مستعد جنوب شهر در ردههای سنی 12، 14 و 16 سال در حال برگزاری بود، درباره تنیس حرف زدیم.
* میخواهیم بدون تعارف با هم حرف بزنیم... روزی که وارد تنیس شدید، فکر میکردید با این سرعت، تنیس از یک رشته لوکس تبدیل به یک رشته ورزشی مردمی شود؟
باور کنید من با همین نیت و هدف به تنیس آمدم. از همان روزهای اول برنامهام همین بود که در سه فاز حرکت کنیم. اول حمایت از قهرمانانمان و ارتقای آنها که به شکل حرفهای بازی میکردند و نیاز به امکانات و ابزارهای فنی داشتند. دوم رشد و گسترش تنیس به شکل علمی و نه دیمی و سوم فراگیر کردن تنیس... در این مسیر اهداف دیگری هم در اولویتهای ما قرار گرفت اما من همچنان سر همین برنامهام هستم. جلوتر که آمدیم برای جذب بانوان علاقهمند هم برنامهریزی کردیم و الان خوشبختانه اتفاقات خوبی در بخش تنیس بانوان رخ داده است اما برای من مهمترین مسئله همین است که الان در هر تورنمنت سراسری دستکم 20 تیم از 19 استان در رقابتها شرکت میکنند و تنیس دیگر در چند استان خاص خلاصه نمیشود. بعدها دوره بازآموزی مربیان و داوران و همچنین دوره تربیت مربیان استعدادیاب مطابق استانداردها به اولویتهای ما اضافه شد و خوشبختانه حالا بعد از رشد کمی تنیس به مرحلهای رسیدهایم که دنبال رشد کیفی این ورزش هستیم. حالا دیگر تعداد بالای تنیسور برای ما کافی نیست و میخواهیم تعداد تنیسورهای خوبمان و داوران حرفهای و مربیان کاربلد را بالا ببریم و در بخش سختافزاری هم تنیس را تقویت کنیم.
* طبق آمارهای رسمی شما تقریباً سالی 110 تا 120 تورنمنت تنیس در ایران برگزار میشود، شما خودتان علاقهمند کدام سری از این تورنمنتها هستید؟
من که تمام تورنمنتهای تنیس را دوست دارم. ما گاهی اوقات در هفته چهار سری مسابقه مختلف و همزمان را برگزار میکنیم و از نظر من تمام آنها مهم است که برای برگزاریاش وقت میگذاریم، حامی مالی میگیریم و... اما طرح ابتکاری مسابقات مناطق را بیشتر میپسندم چون به تنیسورهای زیر رنکینگ 23 در بخش مردان و زیر رنکینگ 16 در بخش بانوان فرصت شرکت و برنده شدن میدهد و برای آنها انگیزه ایجاد میکند. در این طرح، ما کشور را به 5 منطقه تقسیم کردیم و این رقابتهای منطقهای به تنیسورهایی که در جمع نفرات برتر نیستند، فرصت جمعآوری امتیاز و کم کردن فاصله با نفرات برتر را میدهد. البته به جام ایلیا هم علاقه خاصی دارم چون با این قبیل تورنمنتها تنیس ما در جنوب شهر هم پیشرفت میکند. آینده تنیس ما همین بچههای 12 تا 16 ساله هستند که در تورنمنت ایلیا کسب تجربه میکنند.
* یکی از برنامههای جالب شما ملاقاتهای مردمیتان است که هر دو هفته یک بار برگزار میشود. ایده این نشستها از کجا آمد؟
دوست داشتم بیواسطه و مستقیم با خانواده تنیس در ارتباط باشم، به همین دلیل هر دو هفته یک بار سهشنبهها در آکادمی تنیس مجموعه انقلاب از ساعت 10 صبح تا 18:30 با هر عضوی از خانواده تنیس که مشکل یا خواسته یا طرحی داشته باشد، دیدار میکنم.
* این دیدارها فایدهای هم دارد؟
این را دیگر باید از خانواده تنیس بپرسید ولی مطمئن باشید به هر موضوعی که تا به حال در این ملاقاتها مطرح شده، ظرف 48 ساعت رسیدگی شده است. البته خانواده تنیس از طریق یک کانال تلگرامی هم 24 ساعت شبانهروز با ما در ارتباط هستند و میتوانند مشکلات و مسائل خود را مطرح کنند.
* اصرارتان برای اینکه هر مربی باید کارت سال فدراسیون را داشته باشد برای چیست؟ این را درک میکنیم که میخواهید مربیان یکپارچه و هماهنگ آموزش بدهند و مسلط به دانش روز تنیس باشند اما اصرارتان جالب است...
رسماً ما گفتیم مربیانی، مربیان ما هستند که کارت سال فدراسیون را داشته باشند. مردم هم باید بدانند اگر میخواهند بچههایشان تنیس را یاد بگیرند حتماً باشگاهی باشد که مربیانشان کارت سال مورد تأیید فدراسیون را دارند تا هیئتها در قبال آن پاسخگو باشند. باشگاههایی هم که مربیان آنها، مورد تأیید فدراسیون نباشند، فعالیتشان غیرقانونی است که از بازرسی ادارات کل پیگیری میکنیم و برابر قانون با آنها برخورد میشود. هیچ باشگاهی حق ندارد از مربیانی بدون کارت سال استفاده کند، حتی اگر مربی باتجربهای باشد. چراکه هر ساله مربیان باید آنالیز شوند و اگر ارزیابی نشوند شاگردی که زیر نظر او کار میکند ممکن است اتفاقات زیادی برایش رخ دهد علاوه بر اینکه چیزی یاد نمیگیرد. در حالی که هزینه کرده و به جای فایده، خدای ناکرده به بدنش ضربه میخورد. این مسئله به نفع مردم و بچههایشان و مربیان و فدراسیون است اما بعضی مواقع مردم گول اسم بزرگ را میخورند.
* مربی بزرگی که به خاطر لجبازی، کارتش را تمدید نکند، دارید؟
نه نداریم. البته لجبازی نیست، بیشتر بیدقتی است. اصلاً هم مربیان در کلاس شرکت نمیکنند، عملکرد آنها آنالیز میشود. در واقع مربیان با حضور در هیئت و فرمی که پر میکنند در آن گزارش عملکرد میدهند. هیئت با تأیید آن را به فدراسیون میدهد. البته هزینه سالانه تمدید کارت هم میدهد که در استانهای مختلف محروم و غیرمحروم از 50 تا 100 هزار تومان است. با این کارت در واقع خیال مردم راحت است که هر اتفاقی بیفتد ما قدرتی برای برخورد با مربی خاطی پیدا میکنیم.
* تنیس آکادمی رسمی دارد؟
از همین جا میگویم ما آکادمی تنیس نداریم. عناوین آکادمیها مردم را گول نزند. مثل فوتبال. مردم میتوانند در تماس با فدراسیون یا هیئت درباره صحت و سقم این قضیه استعلام بگیرند. تنها آکادمی رسمی و مورد تأیید فدراسیون، آپت است که در مجموعه انقلاب فعالیت میکند. مربی و کمکمربی دارد و طبق اصول فدراسیون کار میکند. ما میخواهیم تعداد آکادمیهای رسمی بیشتر شود. علاقهمندان میتوانند با مراجعه به هیئتها، درخواست بدهند و با استانداردسازی شرایط باشگاهها طبق خواست فدراسیون مجوز صادر میشود. من از مردم میخواهم گول اسم و رسم آکادمیها را نخورند و هزینه زیادی متحمل نشوند.
* تا به حال تقاضا برای مجوز هم نداشتید؟
تا به حال تقاضا نشده است. مشکلی که در ورزش وجود دارد فدراسیونها مسئول نظارت فنی بر عملکرد ورزشها هستند، ادارات کل مسئولیت نظارت فیزیکی، امکانات و باشگاهها هستند. از این تفکیک افراد نهایت سوءاستفاده را میکنند، آنها به هر طرف میگویند با طرف دیگر هماهنگ کردهاند. در حالی که هیچ دستگاه تحکمی برای باشگاهها نداریم. باشگاهها مجوزشان را از ادارات کل میگیرند و ما فقط باید از نظر فنی تأیید کنیم. به همین خاطر وقتی نظارت نیست هیچ علاقهمندی هم وجود ندارد. ما هم وقتی دیدیم نظارتی نیست، خودمان ورود کردیم. یعنی من خودم به همه باشگاههای تهران سرکشی و مسائل را چک کردم و به خاطر همین در تهران پیچیده شایسته دیوانه است، خودش میآید چک میکند. من هفته پیش در باشگاه استقلال که زیر نظر فدراسیون است، رفتم، وقتی کمکمربی کارت سالانه نداشت کل باشگاه را به هم ریختم. وقتی در باشگاه ما چیزی رعایت نشود، دیگر نباید از باشگاه ته مشهد انتظار داشته باشم. کمکمربی هم همان روز آمد و اقدام کرد. نکته دیگر اینکه از مردم میخواهم تنیس را در باشگاههای با مجوز آموزش ببینند. بعضی مواقع در باغها، ویلاها و... آموزش میبینند که اگر اتفاقی برایشان بیفتد هیچکس در کشور جوابگویشان نیست. به خاطر اینکه چون خودشان بدون رعایت اصول جایی ورزش کردند که مجوزی ندارند. این مسئله در تهران و شهرهای بزرگ ما را آزار میدهد. خیلی از افراد متمول در باغهایشان زمینهای تنیس ساختهاند که منبع حضور افراد مختلف بدون رعایت استاندارد شده است. هزار اتفاق غیرمترقبه میافتد که این مکانهای آموزشی از نظر ما غیرقانونی است و هیچ پاسخگویی در قبال آنها نداریم. اگر هم به قطعیت برسیم، خودمان پیگیر حقوقی آن هستیم و برخورد میکنیم، بعد هم به باشگاههای رسمی ما صدمه میزنند. چراکه در باشگاهها بانوان و مردان باید شئونات اسلامی را رعایت کنند اما گاهی در این مجموعههای غیررسمی شئونات رعایت نمیشود که در آینده اتفاقات بدی را برای خانوادهها رقم میزند که ما از حالا هشدار میدهیم.
* چند باشگاه رسمی تنیس در ایران داریم؟
استان به استان داریم اما حضور ذهن ندارم اما در تهران بالغ بر 30 باشگاه رسمی فعالیت میکنند. در مناطق مختلف که متأسفانه بیشتر آنها از خیابان انقلاب به بالاست. شهریههایشان هم با نظارت اداره کل است. قیمت مربی متفاوت است و نرخ مورد تأیید ما بین 30 تا 60 تومان هر جلسه که بستگی به درجه مربی دارد. زمین هم معمولاً بین 30 تا 50 تومان است. نکته مهم این است که مربیان اشل مشخص طبق سابقه، مدرک تحصیلی و درجهشان به ریز روی سایت هست و علاقهمندان هم میتوانند کمک کنند. آنها هر رقمی، غیر از آن را بدهند، به خودشان اجحاف میکنند.
* تخلفی هم گزارش شده؟
نه. تا به حال تخلفی گزارش نشده اما اگر بشود، در کمیته انضباطی رسیدگی میکنیم. این ایراد خانوادههاست که تخلف گزارش نمیکنند. چون ما آنقدر مربیان خوب تأثیرگذار داریم که نیازی نیست قیمت را هم بالا ببرند اما هرکس این کار را بکند در حق خودش کملطفی کرده، ما کملطفی نکردیم. چراکه اشل مصوبه هیئت رئیسه فدراسیون مشخص است. هر تخلفی هم صورت بگیرد آمادگی رسیدگی در هیئتها و فدراسیون را داریم. مربیانی که در دوره ما تربیت میشوند و کارت مربیگری میگیرند، با امضای تعهدنامه ملزم به رعایت آن هستند و از طرفی افراد کمبضاعت علاقهمند به تنیس را باید آموزش بدهند. یعنی مربیان درجه یک، دو و سه به ترتیب 2، 4 و 6 ساعت باید در هفته رایگان در هیئت حضور داشته باشند تا آنها را آموزش دهند. هر هیئتی که عرضه داشته باشد میتواند از این تعهدنامه استفاده کند. مربیان با امضای تعهدنامه موقع گرفتن کارت موظف میشوند. حالا در تهران این طرح اجرا میشود. ما برای توسعه تنیس در مناطق محروم از این طرح استفاده میکنیم.
* طرح دیگری هم دارید؟
آموزش و پرورش اوایل تنیس را راه نمیداد. میگفت تنیس ورزش خاص است و ما امکان توسعه آن را نمیتوانیم در مدارس فراهم کنیم. ما به هزار زور و ضرب 5-6 سال پیش با راهاندازی انجمن تنیس، آن را در آموزش و پرورش ثبت کردیم. دادگر مربی تنیس دختر دادگر رئیس فدراسیون تیراندازی را در رأس آن گذاشتهایم. آنجا متعهد شدیم تنیس را به 1000 مدرسه ابتدایی دختر و پسر ببریم. ما تنیس را در این 6 سال به این مدارس بردیم، یعنی به معلم ورزش مدرسه 30 ساعت آموزش رایگان دادیم بعد هم یک ست مینی تنیس برای بچههای زیر 10 سال و راکت و توپ تنیس را رایگان به مدارس دادیم. فدراسیون جهانی در طرحی ما را موظف به آموزش بچههای زیر 10 سال کرده است. حالا ما بعد از 6 سال روی بچههای 10، 12، 14 و 16 سال سرمایهگذاری کردهایم و یکسری از بچههای تیمهای نوجوانان و جوانان از همانها هستند. فاصله فدراسیون با آموزش و پرورش مهمترین دلیل عدم توسعه و عدم قهرمانپروری تنیس ایران بود.
* در مدارس غیرانتفاعی قوطی کبریتی که نمیشود استعدادیابی کرد؟
این مدارس اتفاقاً کار ما را کمی راحتتر میکند. چون آنها که زمین برای فعالیت ندارند، ما در باشگاهها را به روی آنها باز میکنیم تا در ساعات ورزش یک ورزش خاص را آموزش ببینند. حالا با هماهنگی مجموعه آپت بچههای مهدکودک در آکادمی آن آموزش میبینند یا مدارس غیرانتفاعی اطراف مجموعه بچههایشان را به آنجا میآورند یا برای آموزش تئوری مربیان آپت به مدارس میروند و در زنگ ورزش میآیند مجموعه بازی میکنند. اتفاقاً این پاشنه آشیل ما نیست بلکه فرصتی است که اگر عرضه داشته باشیم از آن استفاده میکنیم. چراکه هم باشگاهها را پر کردیم، هم زمینها بیشتر استفاده میشود و هم مستعدان را شناسایی میکنیم. یعنی به راحتی حتی اگر درآمدزایی هم نکند، مفت و مجانی از مستعدان استفاده میکنیم. این ارتباط خوب ما با آموزش و پرورش به ما کمک کرده تا این اتفاق بیفتد. حالا ما دنبال ایجاد مدارس غیرانتفاعی تنیس و پیگیر راهاندازی اولین مدرسه در تهران هستیم. البته ما باید درباره درس این مدارس به توافق برسیم. اگر شود مهر راهاندازی میشود که البته فرصت کمی است. اگر نشود هم میماند برای سال آینده. اتفاق بزرگی است که از این بابت از آموزش و پرورش و مخصوصاً دکتر مهرزاد حمیدی تشکر ویژه میکنم. باشگاه تنیس استقلال 5-6 سالی است در اجاره ماست و با موافقت وزیر قرار شد این مجموعه به شرط سرمایهگذاری برای 5 تا 10 سال برای فدراسیون باشد که آکادمی بینالمللی و کمپ ملی تنیس میشود. خوابگاه، سالن بدنسازی، کلاس آموزش، زمینهای سالنی و رو باز هم در حال ساخت است. علاوه بر اینکه بقیه کشورها هم میتوانند از آن استفاده کنند، کمپ ملی هم میشود.
* بودجه فدراسیون تنیس چقدر است؟
امسال یک میلیارد تومان شده است. فعلاً یک میلیارد را امضا کردهایم اما معلوم نیست تا آخر سال تخصیص پیدا کند اما جوابگو نیست و ما 110 مسابقه را داریم. همه مسابقات مختلف به جز 6 تورنمنت قهرمانی کشور که برگزاریاش به عهده ماست، همه مسابقات در همه ردهها را بخش خصوصی برگزار میکند. ما هزینهای نمیکنیم و علاوه بر اینکه هر بخش خصوصی برای گرفتن امتیاز باید مبلغی برای اخذ امتیاز به سازمان لیگ فدراسیون بدهد. از 4-5 سال پیش سازمان لیگ راهاندازی شده که همه مسابقات ملی و بینالمللی را برگزار میکند.
* اسپانسر برای این رقابتها ممنوعیتی برای دعوت از تنیسورهای خارجی ندارد؟
نه. شهریور لیگ برتر تنیس با حضور 10 تیم برگزار میشود که، تیمها بازیکن خارجی طبق اصول میگیرند و تبلیغات اسپانسر هم برای دور تا دور زمین را داریم که نسبت به سالهای قبل بیشتر شده است. تنیس چه من باشم و چه نباشم راه افتاده است.
* نگران نیستید با پایان کار شما در فدراسیون برنامهها لغو شود؟
ریلگذاری در تنیس ایران گذاشته شده است. چه شایسته باشد و چه نباشد. ما همه کارهایمان را طبق برنامه استراتژیک انجام دادهایم. برنامه استراتژیک ما هم در این هشت سال طبق توسعه کمی تنیس بوده، یعنی شناساندن و رشد آن. برنامه سال 97 تا 1401 ما رشد کیفی است. فعلاً در حال تدوین است و میخواهیم هرکس حرفی دارد به ما برساند. الهی مسئول برنامه استراتژیک و مشاور برنامههای فدراسیون در حال مصاحبه با همه رؤسا، دبیران فدراسیون، پیشکسوتان، رؤسای کمیتهها و بازیکنان است تا دغدغههای آنها را بگیرد تا برنامه منظم و خوبی بنویسد. برنامهای با قابلیت اجرایی و سنجش باشد تا بتوانیم هر سال بعد از بررسی بدانیم به چه اهدافی رسیدهایم.
* برای دوره سوم ریاست مشکلی ندارید؟
من مشکلی ندارم اما فکر میکنم برای دوره سوم یک فکر جدید لازم است. دوره ریاست من یک سال و نیم دیگر تمام میشود. منِ شایسته هیچ علاقهای به ضرب و زور برای رئیس ماندن در فدراسیون تنیس ندارم. ما در ورزش راحت همه کار میکنیم که بمانیم اما این علاقهمندی در من نیست. اگر خانواده تنیس بخواهد میمانم. خودم دلم میخواهد یک مدیر تنیسی رئیس شود. فکر میکنم در این هشت سال باید این اتفاق افتاده باشد. چراکه سعی کردهام شرایط رشد افراد را فراهم کنم. این نکته خیلی مهم است که بیش از 70 درصد افرادی که در فدراسیون با من کار میکنند، مخالفم بودند و در انتخابات تلاش کردند تا من رأی نیاورم اما من به این نتیجه رسیدم آنها با دلسوزی سعی کردند من رأی نیاورم اما بعد متوجه شدند برداشت آنها اشتباه است و بعد از انتخابات آنها را دعوت به کار کردم. در واقع خوب یا بد بودن افراد در کار مهم است.
* این مهم است که رئیس بعدی مدیریت بلد باشد؟
خیلی مهم است. باید کسی باشد که خودش را ملزم بداند به اجرای کار. البته برای تضمین اجرای برنامه تنیس تا 1401 ما آن را در وزارت ورزش مصوب میکنیم که رئیس بعدی آن را اجرا کند. این مصوبه الزام اجرا را برای من یا فرد دیگری دارد. بعضی فدراسیونها برنامهشان را در وزارت ورزش مصوب نمیکنند که بعد به چالش کشیده میشوند.
* تیم ملی ما به سید دو رسید، قرار نیست در همین سید درجا بزند. چه برنامهای برای صعود به سید یک دارید؟
در برنامه استراتژیک همان برنامهای است که توسعه کیفی، چگونگی ماندگاری تنیس ایران در سید دوم و صعود به سید یک دیده شده است. یکی از برنامههای ما سرمایهگذاری روی جوانان است که به رشد و بالندگی رسیدهاند. حضور آنها در تورنمنتهای بینالمللی باتجربهشان میکند، استفاده از تنیسورهای دوتابعیتی مثل فوتبال و مربی خارجی خوب. مربی خارجی تأثیری به مراتب بیشتر از دو نکته قبلی دارد. چراکه دو، سه خاصیت دارد؛ اول؛ تیم ملی را به علم روز و تمرینات جدید آماده میکند، حضورش میتواند دانش مربیان فعلی تنیس ما را هم به روز کند و در جذب استعدادها کمک کند و حتی استعدادهای شناسایی شده را مهر تأیید بزند اما شرایط ورزش ما طوری است که چون مربیان بزرگ دنیا معمولاً مربی تنیسورهای بزرگ رنکینگدار دنیا هستند سخت به ایران میآیند اما دو، سه مربی را شناسایی کردهایم، هم از طرف سفارتخانهها و هم کمیته که فعلاً در حال بررسی رزومه و شرایط کاری با آنها هستیم. اگر هم تا به حال مربی خارجی نیاوردهایم به خاطر دغدغه مالی نیست بلکه دنبال مربیای هستیم که بتواند تنیس ما را تکان دهد.
* الان کاندیداهای شما از چه کشورهایی هستند؟
یک مربی فرانسوی و سه مربی از کرواسی و صربستان. سعی میکنیم تا شهریور سرمربی تیم ملی را مشخص کنیم که به نفع تیم هم هست. چراکه آخر بهمن مسابقه داریم که فرصت زیادی نداریم.
* قبلاً دغدغه سرمربی تیم ملی کمبود بازی تدارکاتی تنیسورها بود، برای این مشکل چه راه حلی دارید؟
تنیسورها هرچه بیشتر در تورنمنتها باشند به نفع آنهاست اما ما به خاطر محدودیت بودجه نمیتوانیم هزینه حضور آنها در تورنمنتها را بدهیم اما برای ایجاد انگیزه بازیکنان، هیئت رئیسه مصوبهای داشت که هر بازیکن با اطلاع فدراسیون در مسابقه بینالمللی شرکت کند و نتیجه خوبی بگیرد، در هر بردش جایزه نقدی میگیرد و کمی از هزینه او را جبران میکند که با استقبال خانوادهها هم روبهرو شد، مخصوصاً در ردههای سنی پایین. این مسئله تجربه بچهها را بیشتر میکند.
* باز هم کیش میزبان تنیس فیوچرز میشود؟
به خاطر اینکه هزینههای برگزاری تنیس فیوچرز از سال قبل میلادی بیشتر شد و جایزهاش هم یک و نیم برابر سال قبل شد، توانایی پرداخت هزینههایش برای اسپانسر خصوصی و فدراسیون نیست اما به جایش مسابقههای زیر 14 سال و 18 سال جهانی را گرفتیم.