سالن سینما تنها گزینه نمایش فیلم نیست

سالن سینما تنها گزینه نمایش فیلم نیست

این کلمات در اختتامیه آخرین جشنواره فیلم فجر مثل قوای محرکه یک فِراری عمل کردند تا آخرین فیلم علیرضا داوودنژاد دست‌پر جشنواره سی و پنجم را به خط پایان برساند.حالا جشنواره سی و ششم در حال یارگیری است اما حتی درخشان‌ترین شکارچی سیمرغ جشنواره قبل هنوز اکران نشده است.

مشکل البته به همین موضوع ختم نمی‌شود و سیاهه بلند‌بالای فیلم‌های مانده در نوبت اکران هر روز طولانی‌تر می‌شود. با فیلم‌هایی که ساخته می‌شوند و به مهمانی جشنواره می‌روند ولی در سالن‌های سینما به نمایش در نمی‌آیند چه باید کرد؟ با همین سؤال سراغ علیرضا داوودنژاد رفتیم و او از نیازهای امروز چرخه نمایش در کشور و مصایب اکران گفت.

«کسانی که می‌گویند ما باید تولیدمان به اندازه ظرفیت نمایش سالن‌هایمان باشد در ظاهر حرف غیرمعقولی نمی‌زنند ولی این حرف در واقع یک جور پذیرش بن‌بست موجود در فیلمسازی و بازار نمایش است چون با این استدلال برای برابری تولید با ظرفیت سالن‌ها باید در انتظار ساخت سینما بمانیم و این انتظار معلوم نیست کی به‌سرآید.»

داوودنژاد همچنین با اشاره به یک نکته آماری یادآوری می‌کند: «در کل کشور حدود 250سالن سینما داریم و حدود 404پرده نمایش اما جالب اینجاست که 93درصد درآمد سالن‌ها از 12 شهر کشور حاصل می‌شود و از همان 93درصد مجموع درآمد هم حدود 70درصد از تهران کسب می‌شود.

نکته فوق‌العاده مهم دیگر اینکه از این 70درصد مجموع درآمد در تهران، حدود 40درصد از 3پردیس در پایتخت به‌دست می‌آید. به‌عبارت دیگر انگار ما فیلمسازان باید تولیدمان را با همین 3مجموعه سینمایی تنظیم کنیم.»کارگردان فراری همچنین تأکید می‌کند که ضریب اشغال سینماها در ایران نسبت به دنیا خیلی پایین نیست ولی هنوز موارد پیش پا افتاده‌ای نظیر آنلاین بودن وضعیت گیشه‌ها و کنترل اشغال سینماها و به تبع آن آمار دقیق فروش سالن‌ها در کشور مسئله‌ای حل ناشدنی به‌نظر می‌رسد.

هرچند اگر آمار دقیق فروش‌ها هم نشان از افزایش نسبی مخاطب و گردش مالی داشته باشد باز هم مسئله تغییر نمی‌کند چون محدودیت سالن‌ها مسبب تشکیل صف طولانی فیلم‌های در انتظار اکران خواهد بود. علیرضا داوودنژاد درباره این ماجرا حرف‌های جالبی دارد. او می‌گوید:«اینکه جز سالن سینما ظرفیت دیگری برای نمایش فیلم وجود ندارد یک تفکر دهه شصتی است.

ماهواره، اینترنت و ویدئو باعث برهم ریختن این شاکله ذهنی شده و البته بیش از این موارد باید روی VOD تمرکز کنیم که اگر از گیر بخشنامه‌ها و دستورات پشت میزی رهایی یابد امکان تولید 1000فیلم در سال را به ما می‌دهد. اگر امکان استفاده از VOD فراهم شود می‌توان با خیال آسوده فیلم‌های پرفروش را به سالن‌های سینما سپرد و سایر تولیدات را در این بخش عرضه کرد.
اگر بخواهیم ابتکار عمل در حوزه محصولات دیداری و شنیداری را به وارداتی‌ها نبازیم باید هر چه سریع‌تر زیرساخت‌های لازم برای دسترسی میلیون‌ها ایرانی به اینترنت پرسرعت و ارزان را فراهم کنیم و از فیلمسازان بخواهیم برای سلایق مختلف محتوا تولید کنند. در این‌صورت می‌توانیم بدون داشتن دغدغه نمایش فیلم در سینما بازار امنی برای میلیون‌ها ایرانی فراهم کنیم.»

کارگردان بچه‌های بد گوشزد می‌کند که این امکان هم باعث می‌شود استعدادها فعال شده و بازار کار عظیمی به خدمت گرفته شود. ضمن اینکه باید توجه داشت تولید گسترده فیلم احتیاج به یک نظام پژوهشی و آموزشی گسترده هم دارد که نباید از آن غفلت کرد چون تولید محصول استاندارد نیروی انسانی استاندارد هم طلب می‌کند و این مجموعه در واقع همان متجلی شدن سینما ملی به‌معنای واقعی است.

«من مسئله شخصی ندارم ولی هر سال تعداد زیادی فیلم تولید می‌شوند و البته هیچ‌وقت به نمایش عمومی در نمی‌آیند. من اصرار دارم که سینمای ما باید به سمتی حرکت کند که از مصایب سالن سینما به‌عنوان تنها گزینه برای نمایش خلاص شود. الان دیگر سالن سینما انحصاری نیست و می‌توان با روش‌های جدید فیلم‌ها را به‌دست تماشاگران رساند.»

این حرف‌های کارگردان نیاز را بگذارید کنار این آمار بنیاد سینمایی فارابی که از بهمن 94تا بهمن 95، 104فیلم سینمایی آماده نمایش شده‌اند و از بهمن 95و همزمان با جشنواره فیلم فجر که سال نوی سینمای ایران هم هست 44فیلم جدید تنها در جشنواره سی وپنجم به نمایش درآمده که بعد از گذشت 9‌ماه از این سال جدید سینمایی هنوز بسیاری از دانه‌درشت‌های جشنواره روی پرده سینماها را ندیده‌اند.

داوود‌نژاد درباره بلاتکلیفی تاریخ اکران فیلمش البته از صف طولانی فیلم‌های در انتظار نمایش گلایه ندارد و برخی مشکلات شخصی را دلیل اصلی تعویق چندباره اکران فیلم می‌داند؛ «مشکلات اکنون حل شده و می‌توان بعد از‌ ماه صفر فیلم را به نمایش درآورد اما گمان می‌کنم که اکران فیلم در نوروز تصمیم منطقی‌تری باشد.» داوودنژاد که این روزها گرفتار پیش‌تولید فیلم مصایب شیرین(2) است، درصدد است تا فیلم را به جشنواره امسال برساند. فیلم درباره زندگی همان دختر و پسر فیلم مصایب شیرین است؛ البته بیست سال بعد از روزهای عاشقی و ازدواج...