شفقنا- استاد درس خارج حوزه علمیه خراسان گفت: وقتی شخصی می میرد همراه با وی شخص زنده ای در قبر، قیامت، حشر و نشر و … همراه اوست که باید زندگی خود را با او ادامه دهد و او همان فعل شخص است.
به گزارش خبرنگار شفقنا در مشهد، آیت الله سید حسن مرتضوی با اشاره به روایتی از کتاب بحارالانوار در پایان درس خارج فقه خود گفت: نکاتی در این روایت موجود است که عامه مردم نیز آن را دنبال کردند و قسمتی از مضمون این روایت این است که شخصی به نام قیس ابن عاصم به همراه جمعی از مردم خدمت رسول اکرم (ص) مشرف شدند و قیس به رسول خدا عرض کرد که ما بیابانی هستیم و نمی توانیم هر شب یا هر روز به خدمت شما برسیم چراکه ما در بیابان ها زندگی می کنیم. حال ما را موعظه ای کنید که در آنجا بدان عمل کنیم.
وی ادامه داد: رسول اکرم در جواب قیس دو مطلب فرمودند مطلب اول اینگونه بود که به وی گفتند دنیا، آخرت، حساب و کتاب، ثواب و عقاب و … همه وجود دارد و اینگونه جملات را بیان کردند. اما در مطلب دوم نبی مکرم اسلام فرمودند: ای قیس شما می میرید و در حالی که میت و مرده هستید شخص زنده ای در قبر، قیامت، حشر و نشر و … همراه شماست و شما باید با او زندگی تان را ادامه دهید. خوشا به حال تان اگر آن شخص زنده همراه تان خوب باشد. اما اگر بد باشد این اولین مصیبت شما خواهد بود.
استاد درس خارج حوزه علمیه خراسان در ادامه خاطرنشان کرد: در آخر روایت اینگونه آمده است که رسول خدا (ص) فرمود: این شخص زنده همراه با شما همان فعل و کارهای شماست که در قبر و قیامت، یوم الحشر و یوم النشر با شما خواهد ماند.
مرتضوی در ادامه بیان کرد: قیس به پیامبر گرامی اسلام عرض کرد چه زیباست اگر به شاعری بفرمایید که این مضمون را به حالت شعر دربیاورد و ما آن را همراه خود داشته باشیم و سبب افتخار ما و یادگاری برای بچه های ما باشد. رسول خدا نیز این چنین کردند و به یکی از شعرای زبردست برای این کار دستور دادند و شاعر آن مضمون را به شعر درآورد که در کتاب بحارالانوار آمده است و معنای آن به این صورت است که رفیقی توسط کارهایت برایت درست می شود زین کارها برای خود رفیقی انتخاب کن که از شب اول قبر تا یوم النشر با تو باشد. اعمالی مثل نماز، صدقه، خدمت، تألیف کتاب و … انتخاب کن و کارهایی مثل ظلم، غیبت و تهمت انتخاب نکن. کسی را برای خود آماده کن که در قیامت به دردت بخورد.
وی در پایان گفت: رفیقی که در عالم قبر به دردت می خورد همان فعل تو و کارهایی که انجام داده ای می باشد و از کارهای انجام داده ات این رفیق زنده ی همراه به وجود می آید اگر جهاد کردی با توست، اگر نماز خوانده ای با توست و اگر خدای ناکرده زنا کرده ای آن هم با توست و در واقع این رفیق همراه، نتیجه همان کارهایی است که در دنیا انجام می دهی.
انتهای پیام
