به گزارش سرویس حوادث جام نیـوز، حمید زعفرانی، رییس پژوهشکده زلزلهشناسی در بخشی از گفتگوی خود با اعتماد گفت: برای ما این زلزله طبیعی بود. از دید ما اصولا زلزلههای زیر 6 ریشتر، زلزلههای مهمی تلقی نمیشوند. از طرفی نقاط مختلف کشور ما به دلیل داشتن گسلهایی که دارند هر روز بارها میلرزند. منتها شدت آنها غالبا کم است و احساس نمیشود. زلزله اخیر هم یکی از همین زلزلهها بود که کمی شدیدتر از زلزلههای قبلی بود. البته این زلزله تجربه خوبی هم برای مردم و هم برای مسوولان بود. مردم به هر حال بهویژه با توجه به رویداد زلزله سرپل ذهاب و ذهنیت شکل گرفته، حق دارند که تا حدودی نگران شوند.
اودرباره این حرف که هر 150 سال در تهران زلزله می آید گفته است: این 150 سال از کجا آمده است؟ آمدهاند فاصله زمانی زلزلههای بزرگ را میانگین گرفتهاند و به عدد 150 سال رسیدهاند. درحالی که درست است که آخرین زلزله بزرگ تهران در سال 1830 میلادی (زمان فتحعلیشاه قاجار) اتفاق افتاده، ولی قبل از آن حدود 600 سال تهران شاهد زلزله بزرگی (بیش از هفت) نبوده است. یعنی به زبان ساده و برای درک مردم، باید گفت این میانگین 150 سال اصلا ملاک نیست.
ممکن است تا صد سال دیگر هم زلزله خطرناکی نیاید یا برعکس، ممکن است همین فردا زلزله بزرگی رخ دهد. در این فضای مبهم و با عدم قطعیت بالا، این فقط دانش احتمالات است که به ما در اخذ تصمیم در مورد سطح نیروهایی که سازهها را باید طراحی کنیم، نقاطی که باید متمرکز شویم و سریعتر مقاومسازی کنیم، میزان نرخ بیمه زلزله منطقی و... کمک میدهد. به طور خلاصه ما باید زندگی با زلزله را بیاموزیم، زلزله یک واقعیت است که به قول قدیمیها دیر و زود دارد، اما سوخت و سوز ندارد. باید با رعایت ضوابط ساخت و ساز و برآورد دقیق خطر و سطح شتاب زلزله، برای آن روز که انشاءالله هرچه دورتر باشد، آماده باشیم.
فردا
110
