مصباحی‌مقدم در گفتوگو با فارس به تشابه اعتراضات دهه 70 با مطالبات و ناآرامی‌های دی‌ماه سال جاری پرداخت و تأکید کرد که در دهه 70 هم اعتراضات از مشهد شروع شد و دلیل آن‌هم مسائل معیشتی و تورم شدید موجود در دولت سازندگی بود.
وی می‌گوید: به نظر من خوب است که امروز برخی جانماز آب نکشند و آن دوره را یک‌بار دیگر مرور کنند؛ این واقعیتی بود که در آن دوران رخ داد بنابراین این اعتراضات در دهه هفتاد هم پدید آمد و ریشه این اعتراضات افزایش قیمت‌‌ها و تورم شدید بود.
وی می‌گوید: به نظر من خوب است که امروز برخی جانماز آب نکشند و آن دوره را یک‌بار دیگر مرور کنند؛ این واقعیتی بود که در آن دوران رخ داد بنابراین این اعتراضات در دهه هفتاد هم پدید آمد و ریشه این اعتراضات افزایش قیمت‌‌ها و تورم شدید بود.
* در دهه 70 مشابه همین اتفاقاتی که در کشور رخ داد در مشهد افتاد و مردم به عنوان اعتراض از استانداری شروع کردند. مردم از استانداری مشهد شروع به اعتراض و تخریب کردند و به سمت کوی طلاب مشهد به راه افتادند و آن روز غارت وسیعی انجام گرفت و نیروی انتظامی تا شب توانست کنترل مشهد را مجددا به دست بگیرد و یک اتفاق هم در اسلامشهر تهران رخ داد که مردم به خاطر بالا رفتن کرایه مینی‌بوس‌ها، جاده را بستند و مینی‌بوس‌ها را آتش زدند و اعتراضات خود را به این شکل نشان دادند و شبیه به این حرکت‌های دانشجویی بود که در تهران اتفاق افتاد به گونه‌ای که دانشجویان هتل‌ها را به عنوان خوابگاه خود گرفتند.
* آقای عبدالله نوری در آن زمان وزیر کشور بود که ایشان از مجلس تقاضای در اختیار گذاشتن منابع مالی برای وارد کردن باتوم، سپر و گاز اشک‌آور کرد (درواقع دولت هاشمی مجوز واردات گرفت) و گفت که اقتضای دست یافتن به توسعه، بروز شورش‌هایی است که گاهاً باید آن ها را مهار کرد که البته مجلس هم به آقای نوری مجوز داد و ایشان هم این ابزارها را در اختیار نیروی انتظامی قرار داد و با گاز اشک‌آور و باتوم، دانشجویان را از هتل‌ها اخراج کردند و هتل‌ها را مجددا در اختیار گرفتند.
* به نظر من خوب است امروز برخی افراد جانماز آب نکشند و آن دوره را یک‌بار دیگر مرور کنند؛ این واقعیتی بود که در آن دوران رخ داد بنابراین این اعتراضات در دهه هفتاد هم پدید آمد و ریشه این اعتراضات افزایش قیمت‌‌ها و تورم شدید بود. به عبارتی در سال 1374 نرخ تورم 49.5 درصد بود و این شوخی نیست و در طول تاریخ ایران چنین نرخ تورمی بی‌سابقه محسوب می‌شود. البته همین‌جا باید بگویم که آقای هاشمی این تورم را سریعاً مهار کرد و نگذاشت بیش از یک سال طول بکشد و سال بعد این میزان از تورم به 23.5 درصد رسید و علت تورم نیز افزایش قیمت ارز و علت افزایش قیمت ارز نیز نخست کمبود منابع ارزی بود به عبارتی که ذخایر بانک مرکزی به صفر رسیده و دولت هم یک بدهی سنگین خارجی پیداکرده بود و آقای هاشمی اقدام به فرستادن گروه‌هایی از طرف بانک مرکزی و وزارت اقتصاد به بانک‌های طلبکار کرد و با استمهال یک‌ساله موفق شد.
* آن زمان ما ازنظر اعتبار اقتصادی در شرایط حاضر نبودیم. آنها برای دوران سازندگی وام‌هایی به ما داده بودند که ما از آن استفاده کردیم و وقتی تقاضای استمهال شد شاخص اعتبار ما به‌گونه‌ای بود که قبول می‌کردند استمهال کنند بنابراین ما در شرایط سختی به سر می‌بردیم و البته مرحوم هاشمی نیز کشور را در شرایط سختی ازنظر منابع مالی مدیریت کرد و بالاخره دارای آثار اجتماعی هم بود نباید مسئله را یک‌سویه دید بلکه کارهای بسیار خوب و اساسی در دولت مرحوم هاشمی رفسنجانی شکل گرفت و آثار اجتماعی نیز به بار آورد.
*کسانی که پشت مدیریت اقتصاد کشور هستند همان اندیشه و تفکرات رادارند و معتقدند که ما باید به توسعه دست پیدا کنیم و دست یافتن به توسعه اقتضا می‌کند که ما در پازل جامعه جهانی دارای کرسی و سهم باشیم و اقتضای حضور در پازل جهانی نیز پذیرش نُرم‌ها، هنجارها و شرایط آنها و کوتاه آمدن از اصول و مبانی خود است بنابراین اگر می‌خواهید بدانید که این تفکر خود را کجا نشان داده است دو جلد از کتاب برنامه چهارم از سوی سازمان برنامه دولت خاتمی تهیه و چاپ شد و در این کتاب به‌خوبی گفته‌شده است که اگر ما بخواهیم به توسعه اقتصادی دست پیدا کنیم باید خود را با نُرم‌های جهانی سازگار کرده و طبعاً در برخی از مسائل ملی و منطقه‌ای تجدیدنظر کنیم و در همین کتاب به‌صورت ضمنی و گاهی اوقات نزدیک به صریح سخن از عدم‌حمایت از فلسطین و حزب‌الله لبنان شده است.
* من معتقدم که آقای هاشمی به‌طور عمده از سال 1384 تغییر دیدگاه دادند. اگر به قبل از سال 84 برگردیم شخصیت آقای هاشمی به‌شدت تحت‌فشار جریان اصلاحات قرار دارد و حملات به‌گونه‌ای است که آقای هاشمی برای آنها سیبل شده است و در انتخابات مجلس ششم ایشان نفر سی‌ام می‌شود. ( و اصلاح‌طلبان به ایشان لقب «آغاسی» دادند.)
*اگر آقای هاشمی به مجلس راه می‌یافت، کف مجلس نگهش می‌داشتند و اجازه نمی‌دادند آقای هاشمی مقتدر در جایگاه ریاست قرار بگیرد. آنهایی که آقای هاشمی را با عنوان عالیجناب سرخپوش در روزنامه‌هایشان مطرح کردند به سمت آقای هاشمی چرخش کردند و این چرخش موجب شد آقای هاشمی نیز به سمت آنها چرخش کند.
* هاشمی 2005 که بر روی لباس‌های دختران جوان قرار داشت با بافت شخصیتی آقای هاشمی مطابقت نداشت اما این اتفاق افتاد و یک برگشت از جانب متدینین و مقدسین نسبت به آقای هاشمی رخ داد و برای همین آقای هاشمی در سال 84 رأی نیاورد چراکه آقای هاشمی به صورت سنتی باید رأی این طیف از افراد جامعه را پشت سرخود داشت. آقای هاشمی مسیر جدید سیاسی را طی کرد و چرخش رفتار سیاسی داشت تا این اواخر که می‌توان گفت کمی معتدل‌تر شده بود.
*معظم رهبری هیچ‌گاه بین خود و جریان‌های سیاسی فاصله نینداختند بلکه این دیگران بودند که از مقام معظم رهبری فاصله گرفتند. من این را قاطع به شما می‌گویم. در مناسبت‌هایی که مقام معظم رهبری در دفترشان مجلسی به‌صورت خصوصی و عمومی برگزار می‌کنند از مجموعه اصلاح‌طلبان نیز دعوت می‌شود و آنها نیز حضور می‌یابند. آنها نیز هیچ‌گاه ارتباطشان با مقام معظم رهبری قطع نشده بنابراین این‌گونه نیست که ما بگوییم جریان اصلاح‌طلبی نیازمند یک پل ارتباطی با رهبری است. آقای هاشمی نیز چنین نقشی را برای اصلاح‌طلبان ایفا نمی‌کرد. به عبارتی آقای هاشمی واسطه اصلاح‌طلبان نزد مقام معظم رهبری نبود بلکه حرف‌هایی که اظهار می‌داشت، عقاید و تفکرات خودش بود و در همین باره با مقام معظم رهبری گفتوگو و بحث می‌کرد.
