نتیجه استخاره
شرح استخاره
| در این کار تفرقه وجود دارد. |
آیات استخاره به همراه ترجمه
| فَلَا جُنَاحَ عَلَیْهِمَا فِیمَا ﭐفْتَدَتْ بِهِ تِلْکَ حُدُودُ ﭐللَّهِ فَلَا تَعْتَدُوهَا وَمَن یَتَعَدَّ حُدُودَ ﭐللَّهِ فَأُوْلَـٰئِکَ هُمُ ﭐلظَّالِمُونَ(229) فَإِن طَلَّقَهَا فَلَا تَحِلُّ لَهُ مِن بَعْدُ حَتَّىٰ تَنکِحَ زَوْجاً غَیْرَهُ فَإِن طَلَّقَهَا فَلَا جُنَاحَ عَلَیْهِمَا أَن یَتَرَاجَعَا إِن ظَنَّا أَن یُقِیمَا حُدُودَ ﭐللَّهِ وَتِلْکَ حُدُودُ ﭐللَّهِ یُبَیِّنُهَا لِقَوْمٍ یَعْلَمُونَ(230) وَإِذَا طَلَّقْتُمُ ﭐلنِّسَاءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِکُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ سَرِّحُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ وَلَا تُمْسِکُوهُنَّ ضِرَاراً لَّتَعْتَدُواْ وَمَن یَفْعَلْ ذَالِکَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ وَلَا تَتَّخِذُواْ ءَایَاتِ ﭐللَّهِ هُزُواً وَﭐذْکُرُواْ نِعْمَتَ ﭐللَّهِ عَلَیْکُمْ وَمَا أَنزَلَ عَلَیْکُمْ مِّنَ ﭐلْکِتَابِ وَﭐلْحِکْمَةِ یَعِظُکُم بِهِ وَﭐتَّقُواْ ﭐللَّهَ وَﭐعْلَمُواْ أَنَّ ﭐللَّهَ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ(231) وَإِذَا طَلَّقْتُمُ ﭐلنِّسَاءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا تَعْضُلُوهُنَّ أَن یَنکِحْنَ أَزْوَاجَهُنَّ إِذَا تَرَاضَوْاْ بَیْنَهُم بِـﭑلْمَعْرُوفِ ذَالِکَ یُوعَظُ بِهِ مَن کَانَ مِنکُمْ یُؤْمِنُ بِـﭑللَّهِ وَﭐلْیَوْمِ ﭐلْئَاخِرِ ذَالِکُمْ أَزْکَىٰ لَکُمْ وَأَطْهَرُ وَﭐللَّهُ یَعْلَمُ وَأَنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ(232) وَﭐلْوَالِدَاتُ یُرْضِعْنَ أَوْلَادَهُنَّ حَوْلَیْنِ کَامِلَیْنِ لِمَنْ أَرَادَ أَن یُتِمَّ ﭐلرَّضَاعَةَ وَعلَى ﭐلْمَوْلُودِ لَهُ رِزْقُهُنَّ وَکِسْوَتُهُنَّ بِـﭑلْمَعْرُوفِ لَا تُکَلَّفُ نَفْسٌ إِلَّا وُسْعَهَا لَا تُضَارَّ وَالِدَةٌ بِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُودٌ لَّهُ بِوَلَدِهِ وَعَلَى ﭐلْوَارِثِ مِثْلُ ذَالِکَ | مانعى براى آنها نیست که زن، فدیه و عوضى بپردازد (و طلاق بگیرد). اینها حدود و مرزهاى الهى است؛ از آن، تجاوز نکنید! و هر کس از آن تجاوز کند، ستمگر است. (229) اگر (بعد از دو طلاق و رجوع، بار دیگر) او را طلاق داد، از آن به بعد، زن بر او حلال نخواهد بود؛ مگر اینکه همسر دیگرى انتخاب کند (و با او، آمیزشجنسى نماید. در این صورت،) اگر (همسر دوم) او را طلاق گفت، گناهى ندارد که بازگشت کنند؛ (و با همسر اول، دوباره ازدواج نماید؛) در صورتى که امید داشته باشند که حدود الهى را محترم می شمرند. اینها حدود الهى است که (خدا) آن را براى گروهى که آگاهند، بیان مى نماید. (230) و هنگامى که زنان را طلاق دادید، و به آخرین روزهاى «عده» رسیدند، یا به طرز صحیحى آنها را نگاه دارید (و آشتى کنید)، و یا به طرز پسندیده اى آنها را رها سازید! و هیچگاه به خاطر زیان رساندن و تعدى کردن، آنها را نگاه ندارید! و کسى که چنین کند، به خویشتن ستم کرده است. (و با این اعمال، و سوء استفاده از قوانین الهى،) آیات خدا را به استهزا نگیرید! و به یاد بیاورید نعمت خدا را بر خود، و کتاب آسمانى و علم و دانشى که بر شما نازل کرده، و شما را با آن، پند مى دهد! و از خدا بپرهیزید! و بدانید خداوند از هر چیزى آگاه است (و از نیات کسانى که از قوانین او، سوء استفاده مى کنند، با خبر است)! (231) و هنگامى که زنان را طلاق دادید و عده خود را به پایان رساندند، مانع آنها نشوید که با همسران (سابق) خویش، ازدواج کنند! اگر در میان آنان، به طرز پسندیده اى تراضى برقرار گردد. این دستورى است که تنها افرادى از شما، که ایمان به خدا و روز قیامت دارند، از آن، پند مى گیرند (و به آن، عمل مى کنند). این (دستور)، براى رشد (خانواده هاى)شما مؤثرتر، و براى شستن آلودگی ها مفیدتر است؛ و خدا مى داند و شما نمى دانید. (232) مادران، فرزندان خود را دو سال تمام، شیر مى دهند. (این) براى کسى است که بخواهد دوران شیرخوارگى را تکمیل کند. و بر آن کس که فرزند براى او متولد شده ( پدر)، لازم است خوراک و پوشاک مادر را به طور شایسته (در مدت شیر دادن بپردازد؛ حتى اگر طلاق گرفته باشد.) هیچ کس موظف به بیش از مقدار توانایى خود نیست! نه مادر (به خاطر اختلاف با پدر) حق ضرر زدن به کودک را دارد، و نه پدر. و بر وارث او |
