آداب قرائت قرآن از منظر آیت الحق سید علی قاضی رحمه الله 
آیت الله شیخ محمد تقی آملی رحمه الله می فرمود: «من در بحث فقه آیت الله قاضی شرکت می کردم؛
روزی از ایشان سؤال کردم: که ما می خوانیم و می شنویم که عده ای موقع قرائت قرآن جلویشان آفاق باز می شود و غیب و اسرار برای آن ها تجلی می کند؛ در حالی که ما قرآن می خوانیم و چنین اثری نمی بینیم!
مرحوم قاضی مدت کوتاهی به چهره من نظر کرد سپس فرمود:
بلی! آن ها قرآن کریم را تلاوت می کنند و با شرایط ویژه، رو به قبله می ایستند؛ سرشان پوشیده نیست، کلام الله را با هر دو دستشان بلند می کنند، و با تمام وجودشان به آنچه تلاوت می کنند، توجه دارند و می فهمند جلوی چه کسی ایستاده اند!
اما تو قرآن را قرائت می کنی در حالی که تا چانه ات زیر کرسی رفته ای! و قرآن را روی زمین می گذاری و در آن می نگری . . . !»
منبع: وبسایت فرهنگ اخلاقی ذکریک
هر مقامی ادب خود را می طلبد؛ انسان در برابر موجودات مختلف برحسب مقام و جایگاهشان ادب حضور دارد؛ بلکه برای انس و الفت و رفیق راه شدن با حقیقت هادی همچون قرآن انسان نیز می بایست افسار خویش را مهار کند در محضر مبارکشان خاضعانه ادب کند تا بهره هایی بیش از پیش عایدش شود؛
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :
تاریخ : دوشنبه 1396/12/07 ساعت 12:38
روزی از ایشان سؤال کردم: که ما می خوانیم و می شنویم که عده ای موقع قرائت قرآن جلویشان آفاق باز می شود و غیب و اسرار برای آن ها تجلی می کند؛ در حالی که ما قرآن می خوانیم و چنین اثری نمی بینیم!
مرحوم قاضی مدت کوتاهی به چهره من نظر کرد سپس فرمود:
بلی! آن ها قرآن کریم را تلاوت می کنند و با شرایط ویژه، رو به قبله می ایستند؛ سرشان پوشیده نیست، کلام الله را با هر دو دستشان بلند می کنند، و با تمام وجودشان به آنچه تلاوت می کنند، توجه دارند و می فهمند جلوی چه کسی ایستاده اند!
اما تو قرآن را قرائت می کنی در حالی که تا چانه ات زیر کرسی رفته ای! و قرآن را روی زمین می گذاری و در آن می نگری . . . !»
منبع: وبسایت فرهنگ اخلاقی ذکریک
