مدلینگ کودک

مدلینگ کودک
یا زیبایی و یا طرد
نویسنده : آزیتا محمدکریمی
تخمین زمان مطالعه: 4 دقیقه
کودکانی زیبا با لباسهای مارکدار و آرایش و ژست هایی همچون مدلهای بزرگسال مشهور، تو گویی که آنها فرصت کودکی کردن و دیده شدن آنگونه که هستند را نمی یابند.

کودکانی که ساعات زیادی را در آتلیه های عکاسی صرف گرفتن پوزیشن های متفاوتی تحت امر بزرگسالان میکنند، تا نهایتا عکس مطلوب گرفته شود و در معرض نمایش قرار گیرد. کودکانی که تصورشان از خودشان کودکانی که تصویرشان از خودشان همان عکس روتوش شده و بدون ایرادی است که در صفحات مجازی جهت لایک و تبلیغ مارک ها و آتلیه ها دست به دست می شوند. گرفتن
بدنی زیبا و بدون ایراد!!
عواقب این امر چیست؟ هیچ با خودمان فکر کرده ایم که ساختن این رویای زیبای خیال انگیز برای کودک به قیمت نپذیرفتن واقعیت توسط او و کمالگرایی تمام می شود؟ مگر واقعیت بی عیب و نقص ممکن است؟ و یا به فرض وجود آن، آیا زیباست؟
این کودکان تصویرشان از جنسیت نیز بی هیچ ایراد و ضعفی است …آنچنان کامل که روزانه هزاران نفر محو تماشایشان می شوند!

کودکانی که به جای آزادی در دنیای کودکانه شان، باید نیاز به پذیرفته شدن و توجه را در والدینشان برآورده سازند
آن هم به قیمت چشم پوشی از نیاز به آزادی و انتخاب خودشان
ایا وجه تشابهی بین این کودکان و کودکان کار نمی بینید؟
آیا فکر کرده ایم تصور این کودکان از هویت جنسی خودشان چگونه خواهد شد ؟
آیا این کودکان میتوانند خودشان را آنگونه که هستند بپذیرند؟
آیا برایشان راحت خواهد بود که چاق شوند؟ یا صورتشان جوش کوچکی داشته باشد ؟ و یا حتی قدشان کوتاهتر از همسالانشان در جوانی باشد ؟
آیا میتوانند بدون تایید بیرونی زندگی کنند و خودشان را بپذیرند ؟

آیا فکر کرده ایم کودکان زیبای مدل نیز همچون کودکان کار و خیابان خیلی زود به دنیای پردغدغه بزرگترها وارد شده اند، ازآنجاکه والدینشان آنها را مامور برآورده کردن نیازهای خودشان می دانند
نیازهایی همچون قدرت ، پول ، پذیرش ،تایید و توجه
و این مگر چیزی غیر از کودک آزاری است ؟
مگر نه اینکه در هر نوعی از کودک آزاری این نیاز بزرگسال است که به نیاز کودک ارجحیت می یابد؟

مگر نه اینکه کودک آزاری به محروم کردن کودک از حقوق طبیعی خودش تعریف شده و مگر نه اینکه این مدلهای معصوم و کوچک از آزادی و انتخاب و رشد در فضای متناسب با خودشان محروم می شوند ؟

کودکانی که باید به زور بخندند ، به زور بایستند، به زور دراز بکشند و لباسی بپوشند که از آن نه چیزی می دانند و نه با آن احساس راحتی می کنند. و نه می دانند که این پوزهای اجباری قرار است چه فایده ای برایشان داشته باشد
و این مگر غیر از خشونت علیه کودک است ؟

مگر نه اینکه در کودک آزاری بزرگسال بدون توجه به حریم کودک با او مرتبط میشود ؟میدانیم برای گرفتن یک عکس چندین بار و چندین نفر باید به کودکمان دست بزنند و پوزیشن های مختلف به او بدهند ؟

اگر شما هم همچون من مدلینگ کودک را مصداقی از آزار کودک میدانید با من در عدم حمایت از صفحات مجازی مدلینگ کودک همراه شوید

آرایش، آزادی، انتخاب، بزرگسال، جامعه، حق، زیبایی، کمال، کودک، مارکدار، محرومیت، مدلینگ، نقص، نیاز، پذیرش، ژست