طلبه شهید مجید عامری اختیار‌آبادی

به‌ مادرش گفت: می‌خواهم به جبهه بروم. گفت: دو ماه است که از برادرت علی هیچ خبری ندارم و نمی‌دانم شهید شده یا اسیر یا مجروح. مجید با اصرار اجازه مادرش را کسب کرد و عازم جبهه شد.

به‌ مادرش گفت: می‌خواهم به جبهه بروم. گفت: دو ماه است که از برادرت علی هیچ خبری ندارم و نمی‌دانم شهید شده یا اسیر یا مجروح. مجید با اصرار اجازه مادرش را کسب کرد و عازم جبهه شد.

طلبه شهید مجید عامری، در سومین روز از خرداد 1344 شمسی در اختیار‌آباد از توابع شهر کرمان دیده به جهان گشود. با گذراندن مقطع سیکل، به فراگیری علوم حوزوی روی آورد. ابتدا در حوزه صالحیه کرمان مشغول مقدمات حوزه شد و از محضر اساتید آن‌جا استفاده کرد. او مدتی نیز در شهر قم به ادامه تحصیل پرداخت. جوانی زمان‌شناس بود و در ایام جنگ تحمیلی وظیفه‌اش را کمک به دیگر رزمندگان می‌دانست و کارنامه عملی این اعتقاد، شهادت اوست. در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: سلام و درود بر پدر و مادر عزیزم؛ بدانید که من امانتی بودم در دست شما، اکنون وقت آن رسیده امانت را به صاحبش تحویل دهید. می‌روم تا به وظیفه شرعی‌ام که پاسداری از اسلام و قرآن است، جامه عمل بپوشم.

▪ سخنانی از هم‌رزمان شهید
نیمه‌ شب‌ها در جبهه بیدار می‌شد و توی خاک‌ریزها گریه و زاری می‌کرد. رو به کربلا می‌کرد و صدا می‌زد: ما آمده‌ایم به یاری دین تو ای حسین عزیز.

شهید عامری همیشه به ما رزمندگان سفارش می‌کرد مردم‌دار باشید و اگر مراسمی برای شهید برپا می‌شود، شرکت کنید و مردم را به آن ترغیب کنید. وی بسیار خوش‌اخلاق بود و در جبهه سعی می‌کرد که در خط مقدم فعالیت کند.

▪ خانواده شهید
علی و مجید آن‌قدر باهم صمیمی بودند که خدا خواست هر دو مثل دو کبوتر باهم پرواز کنند و هیچ اثری هم از خود باقی نگذارند.

▪ شهادت
عاقبت این سرباز فداکار و شاگرد مکتب ولایت، در سال 1363 در جزیزه مجنون به درجه رفیع شهادت نایل آمد.


منبع: وبسایت افق حوزه