روز گذشته به موازات تلاشهایی جدی که برای طرح سوال از رئیس جمهور در صحن مجلس شورای اسلامی‌می‌شود، حجت‌الاسلام سالک، جملات عجیبی را به این شرح فرمودند. سالک در تذکری در پایان جلسه دیروز، خطاب به رئیس جمهور گفت: آقای روحانی، شما با حاشیه‌سازی‌‌‌‌های هفتگی نمیتوانید از وظایف و ماموریت‌هایتان جدا شوید، پس چگونه پاسخ نارسایی‌ها در اشتغال و تبعیض و فساد اداری را می‌دهید؟ او خطاب به رئیس‌جمهور ادامه داد: در طول دو دولتتان بالغ بر ۵۰ مورد به مردم توهین کرده و در روز ۲۲ بهمن موضوع رفراندوم را مطرح کرده‌اید. شما در مقاطع مختلف، مخالفین خود را بی عقل، بی سواد و ترسو و بزدل و جاهل به دین معرفی می‌کنید. این روند مناسبی در شان ریاست جمهوری نیست. اگر این روند را دنبال کنید یا پای استیضاح شما و یا اجرای عدم کفایت سیاسی شما را وسط می‌کشیم. حجت الاسلام سالک در پایان گفت: آقای رئیس جمهور، شما باید عامل اتحاد میان دولت و ملت باشید نه عدم آن!
جناب آقای سالک که از همشهری‌های عزیز نگارنده اند و یکی از پرسابقه ترین نمایندگان در مجلس شورای اسلامی‌می‌باشند، لازم است تا حتما، جملات خود را مرور کنند. در همین رابطه، نگارنده چند سوال را از ایشان مطرح می‌کند.
سوال اول؛ اینکه آماری از ۵۰ مورد توهین به مردم ایران توسط رئیس جمهور در طول دو دولتشان داده اید. لطفا برای اینکه مردم ایران به توهین‌هایی که به ایشان شده وقوف یابند، اگر واقعا هست آن را به صورت کامل منتشر فرمائید. البته نگارنده نظر خود را در این خصوص همین جا اظهار می‌کند که چنین لیستی قابل ارائه نیست چرا که تنها کسی که می‌تواند به مردم ایران توهین کند، یا از نعمت عقل محروم است که ریاست محترم جمهوری که از شورای محترم نگهبان تاییدیه برای نامزد شدن در انتخابات ریاست‌جمهوری را گرفته و منتخب ملت و مردم است، از چنین اتهامی‌مبرا می‌باشد و یا دشمن این ملت است که نمونه بارز آن، وزیر جنگ رونالد ریگان می‌باشد که رسما در دهه ۱۹۸۰ اعلام کرد ریشه ملت ایران به عنوان یک ملت، باید خشکیده شود!
شاید منظورتان از مردم، برخی روزنامه‌ها، سایتها، گروهها و اشخاص باشد که به کار بردن واژه «مردم»، خلاف و غیر منصفانه است. اگر منظور همین است، پیشنهاد می‌شود این لیست را به همراه الفاظ و اتهاماتی که از سوی همین جریانات، گروهها و اشخاص بر علیه شخص رئیس جمهور شده است، همچنین عین همین کار را برای دوران دولتهای نهم و دهم ، همزمان منتشر فرمایید و قضاوت را به متن مردم بسپارید.
سوال دوم؛ به نظر خودتان و سایر همفکران، هنگامی‌که دوباره متن بیاناتتان که در خبرگزاری‌های دیروز هم در طیفی گسترده منتشر شد را مطالعه کردید آیا تهدید به استیضاح یا عدم کفایت رئیس جمهور، با مقدمه مطروحه هیچ تناسب و سنخیتی به لحاظ قانونی یا سایر شرایط را داراست؟! حاشا و کلا. پس چرا چنین موضعگیری کردید؟! سوال سوم؛ لطفا لیستی را منتشر فرمائید که در آن نشان دهد که حضرتعالی و سایر همفکران در مجلس شورای اسلامی‌و دیگر تریبون‌ها و رسانه‌ها، در مسیر اجرای منویات بنیانگذار جمهوری اسلامی‌ایران در خصوص اصل خدشه‌ناپذیر «میزان، رای ملت است» چگونه و به چه میزان، منتخب مردم را مورد احترام و حمایت قرار داده‌اید. سوال چهارم؛ آیا در سالهای بسیار تعیین کننده تا ۱۴۰۰ شمسی همچنین شرایط آستانگی برای هرگونه مقابله با مردم و نظام جمهوری اسلامی‌ایران از سوی کینه توز ترین دولت آمریکا از زمان پیروزی انقلاب اسلامی، چه در حوزه و عرصه‌های مختلف تروریسم اقتصادی و چه در ایجاد چالشهای سیاسی و حتی نظامی، دامن زدن به تنشهای اینچنینی در کنار فشار برای طرح سوال از رئیس‌جمهور در مجلس شورای اسلامی را آیا واقعا به صلاح مردم و کشور می‌دانید؟ نگارنده بسیار بعید می‌داند. پس چرا چنین عمل می‌کنید؟!
کلام آخر
نگارنده تاکید می‌کند، در عین اینکه منتظر پاسخهای جناب آقای سالک می‌مانیم اما این نوشتار به معنی مخالفت با طرح انتقاد سازنده از دولت و رئیس جمهور نیست. نقد سازنده به این معنا است که در نقد، اتهام زنی، تهمت و افتراء و سوء ظن نباشد. در نقد، شرط جامع نگری به عنوان یک اصل، همواره مد نظر باشد. نقد را باید اهل نقد مطرح کنند. پس اگر به طور مثال، نگارنده نقدی به موضوعی داشته باشد که دانش کافی را در آن حیطه نداشته باشد، نوعی عمل به منکر و ظلم است. اگر این مقدمات در نقد رعایت شود، آنگاه نقد، سازنده خواهد بود ولو ناقد در نقد خود مرتکب خطا شده باشد که با طرح نقد سازنده اش، خود به خطایش پی خواهد برد. نقد سازنده قطعا شیوه برد – برد است که بی تردید، همین منهج مورد استقبال دکتر روحانی و دولت محترم قرار خواهد گرفت. روشی که صاحب این قلم تاکنون خود، متعهد به اجرای آن بوده است.
