شهید آیة الله سلطان‌محمد ترکستانی

دسته‌بندی: حوزه علمیه
تاریخ انتشار: ۱۳۹۶ اسفند ۱۶, چهارشنبه ساعت ۳:۳۰۰ رأیبدون امتیاز

شهید آیةالله‌سلطان‌محمد ترکستانی، فرزند حاج محسن، سال 1291ش در روستای «شاانجیر» از توابع چهارکنت بلخ چشم به جهان گشود. او آموزش اولیه را در زادگاهش فراگرفت و مدتی را نیز در حوزه‌های علمیه «چهار محله» و «بهسود» به علم‌اندوزی سپری کرد و از محضر عالم متقی آخوند زریافته، توشه برداشت. ]]>

لاله های روحانی؛

شهید آیة الله سلطان‌محمد ترکستانی
شهید آیةالله‌سلطان‌محمد ترکستانی، فرزند حاج محسن، سال 1291ش در روستای «شاانجیر» از توابع چهارکنت بلخ چشم به جهان گشود. او آموزش اولیه را در زادگاهش فراگرفت و مدتی را نیز در حوزه‌های علمیه «چهار محله» و «بهسود» به علم‌اندوزی سپری کرد و از محضر عالم متقی آخوند زریافته، توشه برداشت.
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :
تاریخ : چهارشنبه 1396/12/16 ساعت 13:42
شهید آیةالله‌سلطان‌محمد ترکستانی، فرزند حاج محسن، سال 1291ش در روستای «شاانجیر» از توابع چهارکنت بلخ چشم به جهان گشود. او آموزش اولیه را در زادگاهش فراگرفت و مدتی را نیز در حوزه‌های علمیه «چهار محله» و «بهسود» به علم‌اندوزی سپری کرد و از محضر عالم متقی آخوند زریافته، توشه برداشت. این جویای کمال و معرفت برای تکمیل علم خود و درک محضر بزرگان، سال 1361ش به نجف اشرف هجرت نمود و مجلس درس آیات عظام سیدابوالحسن اصفهانی، سیدمحسن حکیم و سیدابوالقاسم خویی را مغتنم شمرد و در این مسیر به مرتبه اجتهاد و استنباط احکام شرعی نایل آمد.

این عالم ربانی پس‌از تحصیل علوم مختلف حوزوی، به پرداخت زکات علمی مشغول شد و متون درسی فقه، اصول، ادبیات و منطق را برای طلاب تدریس می‌کرد. هم‌چنین بر برخی از کتب مثل قوانین میرزای قمی، رسایل شیخ انصاری، کفایةالاصول حاشیه و تعلیقه نوشت و درس خارج اساتیدش را به رشته تحریر درآورد. همین برجستگی علمی‌موجب شد تا آیةالله‌العظمی سیدمحسن‌حکیم‌قدس‌سره مدیریت مدرسه و حسینیه حاج عباس رحباوی را به ایشان واگذار نمایند. در بعد اخلاقی هم از مناعت طبع و ملکات روحی بهره‌مند بود. نقل شده است: «در زمان تحصیل در نجف در حالی‌که در تهی‌دستی و احتیاج زندگی می‌کرد، مقدار فراوانی طلا پیدا می‌کند و آن‌را به دفتر مرجع وقت آیةالله‌العظمی سیدابوالحسن‌اصفهانی تحویل می‌دهد.»

آیةالله‌ترکستانی، سال 1338 به افغانستان برگشت و در مزار شریف ساکن شد. چند سال بعد موفق به احداث مدرسه علمیه بزرگی در آن‌جا گردید و بدین طریق نقش مهمی را در تربیت عالمان و مبلغان ایفا نمود و در ترویج دین و خدمات اسلامی در منطقه و فراتر از آن، گام‌های بزرگ و مؤثری برداشت. این عالم ربانی، به مسایل و حوادث سیاسی کشورش توجه داشت و در آگاهی‌بخشی به مسلمانان تلاش می‌کرد. زمانی که در عراق بود و آیةالله‌العظمی‌حکیم مورد اهانت وابستگان به دولت وقت عراق قرار گرفتند، ایشان، طلاب افغانی را بسیج کرده و در حمایت از مرجعیت تظاهراتی را به‌سوی بیت معظم‌له برگزار نمود و به دنبال آن طلاب و علمای دیگر کشورها به تظاهرات پرداختند و دولت عراق مجبور به عذرخواهی شد و عاملین را مجازات کرد.

عاقبت این عالم مجاهد، پس‌از کودتای مارکسیستی از سوی شوروی در افغانستان، مورد حقد و کینه مخالفان قرار گرفت و پس از دستگیری در سال 1357ش به فیض عظمای شهادت نایل آمد.



منبع: وبسابت افق حوزه

اشتراک‌گذاری

این مطلب برای شما مفید بود؟

بازخورد شما به بهبود کیفیت مطالب کمک می‌کند.

در حال بررسی رأی شما...