سوره فصلت - صفحه 401 قران

و عذاب آخرت از آن هم خوارکننده‏ تر است، و (از هیچ طرف) یارى نمى ‏شوند! (۱۶).

اما ثمود را هدایت کردیم، ولى آن‌ها نابینایى را بر هدایت ترجیح دادند؛ به همین جهت صاعقه -آن عذاب خوارکننده- به خاطر اعمالى که انجام مى ‏دادند آن‌ها را فرو گرفت! (۱۷)

و کسانى را که ایمان آوردند و پرهیزگار بودند نجات بخشیدیم! (۱۸)

به خاطر بیاورید روزى را که دشمنان خدا را جمع کرده به سوى دوزخ مى ‏برند، و صفوف پیشین را نگه مى ‏دارند (تا صفهاى بعد به آن‌ها ملحق شوند!) (۱۹)

وقتى به آن مى ‏رسند، گوش‌ها و چشم‌ها و پوستهاى تنشان به آنچه مى ‏کردند گواهى مى‏ دهند. (۲۰)

آن‌ها به پوستهاى تنشان مى ‏گویند: «چرا بر ضد ما گواهى دادید؟!» آن‌ها جواب مى‏ دهند: «همان خدایى که هر موجودى را به نطق درآورده ما را گویا ساخته؛ و او شما را نخستین بار آفرید، و بازگشتتان بسوى اوست! (۲۱)

شما اگر گناهانتان را مخفى مى‏ کردید نه بخاطر این بود که از شهادت گوش و چشم‌ها و پوستهاى تنتان بیم داشتید، بلکه شما گمان مى‏ کردید که خداوند بسیارى از اعمالى را که انجام مى ‏دهید نمى ‏داند! (۲۲)

آرى این گمان بدى بود که درباره پروردگارتان داشتید و همان موجب هلاکت شما گردید، و سرانجام از زیانکاران شدید! (۲۳)

اگر صبر کنند (یا نکنند، به هر حال) دوزخ جایگاه آنهاست؛ و اگر تقاضاى عفو کنند، مورد عفو قرار نمى‏ گیرند! (۲۴)

ما براى آن‌ها همنشینانى (زشت‏ سیرت) قرار دادیم که زشتی‌ها را از پیش رو و پشت سر آن‌ها در نظرشان جلوه دادند؛ و فرمان الهى در باره آنان تحقق یافت و به سرنوشت اقوام گمراهى از جن و انس که قبل از آن‌ها بودند گرفتار شدند؛ آن‌ها مسلما زیانکار بودند! (۲۵)

کافران گفتند: «گوش به این قرآن فرا ندهید؛ و به هنگام تلاوت آن جنجال کنید، شاید پیروز شوید!» (۲۶)

به یقین به کافران عذاب شدیدى مى‏ چشمانیم، و آن‌ها را به بدترین اعمالى که انجام مى دادند کیفر مى ‏دهیم! (۲۷)