سوره احقاف - صفحه 425 قران

ما آبادیهایى را که پیرامون شما بودند نابود ساختیم، و آیات خود را بصورتهاى گوناگون (براى مردم آنها) بیان کردیم شاید بازگردند! (۲۷)

پس چرا معبودانى را که غیر از خدا برگزیدند -به گمان اینکه به خدا نزدیکشان سازد- آن‌ها را یارى نکردند؟! بلکه از میانشان گم شدند! این بود نتیجه دروغ آن‌ها و آنچه افترا مى ‏بستند! (۲۸)

(به یاد آور) هنگامى که گروهى از جن را به سوى تو متوجه ساختیم که قرآن را بشنوند؛ وقتى حضور یافتند به یکدیگر گفتند: «خاموش باشید و بشنوید!» و هنگامى که پایان گرفت، به سوى قوم خود بازگشتند و آن‌ها را بیم دادند! (۲۹)

گفتند: «اى قوم ما! ما کتابى را شنیدیم که بعد از موسى نازل شده، هماهنگ با نشانه‏ هاى کتابهاى پیش از آن، که به سوى حق و راه راست هدایت مى‏ کند. (۳۰)

اى قوم ما! دعوت کننده الهى را اجابت کنید و به او ایمان آورید تا گناهانتان را ببخشد و شما را از عذابى دردناک پناه دهد! (۳۱)

و هر کس به دعوت کننده الهى پاسخ نگوید، هرگز نمى ‏تواند از چنگال عذاب الهى در زمین فرار کند، و غیر از خدا یار و یاورى براى او نیست؛ چنین کسانى در گمراهى آشکارند!» (۳۲)

آیا آن‌ها نمى ‏دانند خداوندى که آسمان‌ها و زمین را آفریده و از آفرینش آن‌ها ناتوان نشده است، مى‏ تواند مردگان را زنده کند؟! آرى او بر هر چیز تواناست! (۳۳)

روزى را به یاد آور که کافران را بر آتش عرضه مى‏ دارند (و به آن‌ها گفته مى ‏شود:) آیا این حق نیست؟! مى‏ گویند: «آرى، به پروردگارمان سوگند (که حق است)!» (در این هنگام خداوند) مى ‏گوید: «پس عذاب را بخاطر کفرتان بچشید!» (۳۴)

پس صبر کن آن‏گونه که پیامبران «اولوالعزم‏» صبر کردند، و براى (عذاب) آنان شتاب مکن! هنگامى که وعده‏هایى را که به آن‌ها داده مى ‏شود ببینند، احساس مى ‏کنند که گویى فقط ساعتى از یک روز (در دنیا) توقف داشتند؛ این ابلاغى است براى همگان؛ آیا جز قوم فاسق هلاک مى ‏شوند؟! (۳۵)