نتیجه استخاره با قران
شرح استخاره
| به مردم اعتماد نکن. بر خدا توکل داشته باش و عذرخواهی نکن زیرا تمام این کار به دست خدا انجام می شود. |
آیات استخاره به همراه ترجمه
سوره قیامه (صفحه ۴۹۳)
| یَوْمَئِذٍ ﭐلْمُسْتَقَرُّ (۱۲) یُنَبَّأُ ﭐلْإِنسَانُ یَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ (۱۳) بَلِ ﭐلْإِنسَانُ عَلَىٰ نَفْسِهِ بَصِیرَةٌ (۱۴) وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِیرَهُ (۱۵) لَا تُحَرِّکْ بِهِ لِسَانَکَ لِتَعْجَلَ بِهِ (۱۶) إِنَّ عَلَیْنَا جَمْعَهُ وَقُرْءَانَهُ (۱۷) فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَـﭑتَّبِعْ قُرْءَانَهُ (۱۸) ثُمَّ إِنَّ عَلَیْنَا بَیَانَهُ (۱۹) کَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ ﭐلْعَاجِلَةَ (۲۰) وَتَذَرُونَ ﭐلْئَاخِرَةَ (۲۱) وُجُوهٌ یَوْمَئِذٍ نَّاضِرَةٌ (۲۲) إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌ (۲۳) وَوُجُوهٌ یَوْمَئِذٍ بَاسِرَةٌ (۲۴) تَظُنُّ أَن یُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ (۲۵) کَلَّا إِذَا بَلَغَتِ ﭐلتَّرَاقِیَ (۲۶) وَقِیلَ مَنْ رَاقٍ (۲۷) وَظَنَّ أَنَّهُ ﭐلْفِرَاقُ (۲۸) وَﭐلْتَفَّتِ ﭐلسَّاقُ بِـﭑلسَّاقِ (۲۹) إِلَىٰ رَبِّکَ یَوْمَئِذٍ ﭐلْمَسَاقُ (۳۰) فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ (۳۱) وَلَـٰکِن کَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ (۳۲) ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰ أَهْلِهِ یَتَمَطَّىٰ (۳۳) أَوْلَىٰ لَکَ فَأَوْلَىٰ (۳۴) ثُمَّ أَوْلَىٰ لَکَ فَأَوْلَىٰ (۳۵) أَیَحْسَبُ ﭐلْإِنسَانُ أَن یُتْرَکَ سُدًى (۳۶) أَلَمْ یَکُ نُطْفَةً مِّن مَّنِیٍّ یُمْنَىٰ (۳۷) ثُمَّ کَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ (۳۸) فَجَعَلَ مِنْهُ ﭐلزَّوْجَیْنِ ﭐلذَّکَرَ وَﭐلْأُنثَىٰ (۳۹) أَلَیْسَ ذَالِکَ بِقَادِرٍ عَلَىٰ أَن یُحْیِیَ ﭐلْمَوْتَىٰ (۴۰) |
| آن روز قرارگاه نهایى است؛ (۱۲) و در آن روز انسان را از تمام کارهایى که از پیش یا پس فرستاده آگاه مى کنند! (۱۳) بلکه انسان خودش از وضع خود آگاه است، (۱۴) هر چند (در ظاهر) براى خود عذرهایى بتراشد! (۱۵) زبانت را بخاطر عجله براى خواندن آن (قرآن) حرکت مده، (۱۶) چرا که جمع کردن و خواندن آن بر عهده ماست! (۱۷) پس هر گاه آن را خواندیم، از خواندن آن پیروى کن! (۱۸) سپس بیان و (توضیح) آن (نیز) بر عهده ماست! (۱۹) چنین نیست که شما مى پندارید (و دلایل معاد را کافى نمى دانید)؛ بلکه شما دنیاى زودگذر را دوست دارید (و هوسرانى بى قید و شرط را)! (۲۰) و آخرت را رها مى کنید! (۲۱) (آرى) در آن روز صورتهایى شاداب و مسرور است، (۲۲) و به پروردگارش مى نگرد! (۲۳) و در آن روز صورتهایى عبوس و در هم کشیده است، (۲۴) زیرا مى داند عذابى در پیش دارد که پشت را در هم مى شکند! (۲۵) چنین نیست (که انسان مى پندارد! او ایمان نمى آورد) تا موقعى که جان به گلوگاهش رسد، (۲۶) و گفته شود: «آیا کسى هست که (این بیمار را از مرگ) نجات دهد؟!» (۲۷) و به جدائى از دنیا یقین پیدا کند، (۲۸) و ساق پا‌ها (از سختى جاندادن) به هم بپیچد! (۲۹) (آرى) در آن روز مسیر همه بسوى (دادگاه) پروردگارت خواهد بود! (۳۰) (در آن روز گفته مى شود:) او هرگز ایمان نیاورد و نماز نخواند، (۳۱) بلکه تکذیب کرد و رویگردان شد، (۳۲) سپس بسوى خانواده خود بازگشت در حالى که متکبرانه قدم بر مى داشت! (۳۳) (با این اعمال) عذاب الهى براى تو شایسته تر است، شایسته تر! (۳۴) سپس عذاب الهى براى تو شایستهتر است، شایسته تر! (۳۵) آیا انسان گمان مىکند بى هدف رها مى شود؟! (۳۶) آیا او نطفه اى از منى که در رحم ریخته مى شود نبود؟! (۳۷) سپس بصورت خون بسته در آمد، و خداوند او را آفرید و موزون ساخت، (۳۸) و از او دو زوج مرد و زن آفرید! (۳۹) آیا چنین کسى قادر نیست که مردگان را زنده کند؟! (۴۰) |
