سوره اعراف - صفحه 129 قران

(ولى) اشراف قومش به او گفتند: «ما تو را در گمراهى آشکارى مى‏ بینیم!» (۶۰)

گفت: «اى قوم من! هیچ گونه گمراهى در من نیست؛ ولى من فرستاده ‏اى از جانب پروردگار جهانیانم! (۶۱)

رسالت هاى پروردگارم را به شما ابلاغ مى ‏کنم؛ و خیرخواه شما هستم؛ و از خداوند چیزهایى مى ‏دانم که شما نمى ‏دانید. (۶۲)

آیا تعجب کرده ‏اید که دستور آگاه کننده پروردگارتان به وسیله مردى از میان شما به شما برسد، تا (از عواقب اعمال خلاف) بیمتان دهد، و (در پرتو این دستور) پرهیزگارى پیشه کنید و شاید مشمول رحمت (الهى) گردید؟! (۶۳).

اما سرانجام او را تکذیب کردند؛ و ما او و کسانى را که با وى در کشتى بودند، رهایى بخشیدیم؛ و کسانى که آیات ما را تکذیب کردند، غرق کردیم؛ چه اینکه آن‌ها گروهى نابینا (و کوردل) بودند. (۶۴)

و به سوى قوم عاد، برادرشان «هود» را (فرستادیم)؛ گفت: «اى قوم من! (تنها) خدا را پرستش کنید، که جز او معبودى براى شما نیست! آیا پرهیزگارى پیشه نمى‏ کنید؟!» (۶۵)

اشراف کافر قوم او گفتند: «ما تو را در سفاهت (و نادانى و سبک مغزى) مى‏ بینیم، و ما مسلما تو را از دروغگویان مى ‏دانیم!» (۶۶)

گفت: «اى قوم من! هیچ گونه سفاهتى در من نیست؛ ولى فرستاده ‏اى از طرف پروردگار جهانیانم. (۶۷)

رسالت هاى پروردگارم را به شما ابلاغ مى ‏کنم؛ و من خیرخواه امینى براى شما هستم. (۶۸)

آیا تعجب کرده ‏اید که دستور آگاه کننده پروردگارتان به وسیله مردى از میان شما به شما برسد تا (از مجازات الهى) بیمتان دهد؟! و به یاد آورید هنگامى که شما را جانشینان قوم نوح قرار داد؛ و شما را از جهت خلقت (جسمانى) گسترش (و قدرت) داد؛ پس نعمتهاى خدا را به یاد آورید، شاید رستگار شوید!» (۶۹)

گفتند: «آیا به سراغ ما آمده ‏اى که تنها خداى یگانه را بپرستیم، و آنچه را پدران ما مى ‏پرستند، رها کنیم؟! پس اگر راست مى ‏گوئى آنچه را (از بلا و عذاب الهى) به ما وعده مى‏ دهى، بیاور»! (۷۰)

گفت: پلیدى و غضب پروردگارتان، شما را فرا گرفته است! آیا با من در مورد نام هایى مجادله مى ‏کنید که شما و پدرانتان (بعنوان معبود و خدا، بر بتها) گذارده‏ اید، در حالى که خداوند هیچ دلیلى درباره آن نازل نکرده است؟!