سوره حج - صفحه 281 قران

أَصْحَابُ ﭐلْجَحِیمِ (۵۱)

وَمَا أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِکَ مِن رَّسُولٍ وَلَا نَبِیٍّ إِلَّا إِذَا تَمَنَّىٰ أَلْقَى ﭐلشَّیْطَانُ فِی أُمْنِیَّتِهِ فَیَنسَخُ ﭐللَّهُ مَا یُلْقِی ﭐلشَّیْطَانُ ثُمَّ یُحْکِمُ ﭐللَّهُ ءَایَاتِهِ وَﭐللَّهُ عَلِیمٌ حَکِیمٌ (۵۲)

لِیَجْعَلَ مَا یُلْقِی ﭐلشَّیْطَانُ فِتْنَةً لِّلَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ وَﭐلْقَاسِیَةِ قُلُوبُهُمْ وَإِنَّ ﭐلظَّالِمِینَ لَفِی شِقَاقٍ بَعِیدٍ (۵۳)

وَلِیَعْلَمَ ﭐلَّذِینَ أُوتُواْ ﭐلْعِلْمَ أَنَّهُ ﭐلْحَقُّ مِن رَّبِّکَ فَیُؤْمِنُواْ بِهِ فَتُخْبِتَ لَهُ قُلُوبُهُمْ وَإِنَّ ﭐللَّهَ لَهَادِ ﭐلَّذِینَ ءَامَنُواْ إِلَىٰ صِرَاطٍ مُّسْتَقِیمٍ (۵۴)

وَلَا یَزَالُ ﭐلَّذِینَ کَفَرُواْ فِی مِرْیَةٍ مِّنْهُ حَتَّىٰ تَأْتِیَهُمُ ﭐلسَّاعَةُ بَغْتَةً أَوْ یَأْتِیَهُمْ عَذَابُ یَوْمٍ عَقِیمٍ (۵۵)

ﭐلْمُلْکُ یَوْمَئِذٍ لِّلَّهِ یَحْکُمُ بَیْنَهُمْ فَـﭑلَّذِینَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ﭐلصَّالِحَاتِ فِی جَنَّاتِ ﭐلنَّعِیمِ (۵۶)

وَﭐلَّذِینَ کَفَرُواْ وَکَذَّبُواْ بِئَایَاتِنا فَأُوْلَـٰئِکَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِینٌ (۵۷)

وَﭐلَّذِینَ هَاجَرُواْ فِی سَبِیلِ ﭐللَّهِ ثُمَّ قُتِلُواْ أَوْ مَاتُواْ لَیَرْزُقَنَّهُمُ ﭐللَّهُ رِزْقاً حَسَناً وَإِنَّ ﭐللَّهَ لَهُوَ خَیْرُ ﭐلرَّازِقِینَ (۵۸)

لَیُدْخِلَنَّهُم مُّدْخَلًا یَرْضَوْنَهُ وَإِنَّ ﭐللَّهَ لَعَلِیمٌ حَلِیمٌ (۵۹)

ذَالِکَ وَمَنْ عَاقَبَ بِمِثْلِ مَا عُوقِبَ بِهِ ثُمَّ بُغِیَ عَلَیْهِ لَیَنصُرَنَّهُ ﭐللَّهُ إِنَّ ﭐللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُورٌ (۶۰)

ذَالِکَ بِأَنَّ ﭐللَّهَ یُولِجُ ﭐللَّیْلَ فِی ﭐلنَّهَارِ وَیُولِجُ ﭐلنَّهَارَ فِی ﭐللَّیْلِ وَأَنَّ ﭐللَّهَ سَمِیعٌ بَصِیرٌ (۶۱)

ذَالِکَ بِأَنَّ ﭐللَّهَ هُوَ ﭐلْحَقُّ وَأَنَّ مَا یَدْعُونَ مِن دُونِهِ هُوَ ﭐلْبَاطِلُ

هیچ پیامبرى را پیش از تو نفرستادیم مگر اینکه هرگاه آرزو مى‏ کرد (و طرحى براى پیشبرد اهداف الهى خود مى‏ریخت)، شیطان القائاتى در آن می ‏کرد؛ اما خداوند القائات شیطان را از میان مى ‏برد، سپس آیات خود را استحکام مى‏ بخشید؛ و خداوند علیم و حکیم است.(۵۲)

هدف این بود که خداوند القاى شیطان را آزمونى قرار دهد براى آنها که در دلهایشان بیمارى است، و آنها که سنگدلند؛ و ظالمان در عداوت شدید دور از حق قرار گرفته ‏اند!(۵۳)

و (نیز) هدف این بود که آگاهان بدانند این حقى است از سوى پروردگارت، و در نتیجه به آن ایمان بیاورند، و دلهایشان در برابر آن خاضع گردد؛ و خداوند کسانى را که ایمان آوردند، بسوى صراط مستقیم هدایت مى ‏کند. (۵۴)

کافران همواره در باره قرآن در شک هستند، تا آنکه روز قیامت بطور ناگهانى فرارسد، یا عذاب روز عقیم ( روزى که قادر بر جبران گذشته نیستند) به سراغشان آید!(۵۵)

حکومت و فرمانروایى در آن روز از آن خداست؛ و میان آن‌ها داورى مى‏ کند: کسانى که ایمان آورده و کارهاى شایسته انجام داده ‏اند، در باغهاى پرنعمت بهشتند؛ (۵۶)

و کسانى که کافر شدند و آیات ما را تکذیب کردند، عذاب خوارکننده ‏اى براى آنهاست! (۵۷)

و کسانى که در راه خدا هجرت کردند، سپس کشته شدند یا به مرگ طبیعى از دنیا رفتند، خداوند به آن‌ها روزى نیکویى مى ‏دهد؛ که او بهترین روزى‏ دهندگان است! (۵۸)

خداوند آنان را در محلى وارد مى‏ کند که از آن خشنود خواهند بود؛ و خداوند دانا و بردبار است. (۵۹)

(آرى) مطلب چنین است! و هر کس به همان مقدار که به او ستم شده مجازات کند، سپس مورد تعدى قرار گیرد، خدا او را یارى خواهد کرد؛ یقینا خداوند بخشنده و آمرزنده است! (۶۰)

این (وعده نصرت الهى) بخاطر آن است (که او بر هر چیز قادر است؛ خداوندى) که شب را در روز، و روز را در شب داخل مى ‏کند؛ و خداوند شنوا و بیناست! (۶۱)

این بخاطر آن است که خداوند حق است؛ و آنچه را غیر از او مى‏ خوانند باطل است