شهید آیةالله حبیب حسینیان 
شهید وارسته آیةالله سیدحبیب حسینیان، در سال 13۵۵ق در کدکن نیشابور به دنیا آمد. تنها شش‌ماه داشت که پدرش آقا سیدحسن را از دست داد و تحت تربیت مادر علویه و متدینه‌اش قرار گرفت که به نماز شب مقید بود و اقامه مجالس اهل‌بیت علیهم‌السلام می‌کرد.
سیدحبیب به مدرسه رفت و در دوران متوسطه بود که تحصیلاتش را ناتمام گذارد و برای فراگیری علوم دینی به مشهد مقدس رفت.
او ادبیات را نزد ادیب نیشابوری (حاج شیخ محمدتقی راموز) و سطح را نزد حضرت آیةالله حاج شیخ هاشم قزوینی و هم‌چنین دروس عالی فقه و اصول را از محضر آیةالله‌العظمی میلانی فراگرفت. ایشان برای تکمیل دانش خود به قم آمد و پس‌از مدتی سوی نجف‌اشرف مهاجرت کرد و در مدرسه آیةالله‌العظمی بروجردی سکونت گزید.
آیةالله حسینیان با جدیت در درس آیات عظام حکیم، خویی، شاهرودی، امام خمینی و سیستانی شرکت می‌نمود و خود نیز به تدریس سطوح عالیه و شرح منظومه و اسفار می‌پرداخت. ایشان پس‌از بیست سال تدریس سطوح، از سال 140۵ق بر کرس تدریس خارج فقه و اصول تکیه زد که تا زمان شهادتش ادامه داشت.
این عالم ربانی، در حوزه نجف به پاکی و تقوا معروف بود. در مجالس و محافل عمومی کم‌تر شرکت می‌کرد و اکثر اوقات حیاتش را در راه تألیف و تدریس و تحصیل صرف می‌نمود.
این استاد برجسته حوزه نجف ضمن تربیت شاگردان و پرورش بنیه علمی آنان، به تألیف آثار مفیدی نیز همت گماشته که برخی از آن‌ها عبارت از:
الرسایل الفقهیه، رسالة فی‌التحسین والتقبیح العقلیین، حاشیه بر کفایةالاصول، التفسیر الموضوعی للقرآن الکریم، تقریرات درس آیات عظام حکیم، خویی و...
آن شهید سعید، پس‌از شکست قیام انتفاضه شعبان 1411ق در عراق، همراه با دو فرزندش حجج‌اسلام سیدمحمدباقر و سیدمحمدکاظم و دامادش حجةالاسلام شیخ علی واعظ‌زاده خراسانی و برادر همسرش دستگیر و در زندان‌های رژیم بعثی عراق، به درجه رفیع شهادت نایل آمد.
روحشان با شهدای کربلا محشور باشد
منبع: وبسایت افق حوزه
شهید وارسته آیةالله سیدحبیب حسینیان، در سال 13۵۵ق در کدکن نیشابور به دنیا آمد. تنها شش‌ماه داشت که پدرش آقا سیدحسن را از دست داد و تحت تربیت مادر علویه و متدینه‌اش قرار گرفت؛
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :
تاریخ : پنج شنبه 1396/12/17 ساعت 11:36
سیدحبیب به مدرسه رفت و در دوران متوسطه بود که تحصیلاتش را ناتمام گذارد و برای فراگیری علوم دینی به مشهد مقدس رفت.
او ادبیات را نزد ادیب نیشابوری (حاج شیخ محمدتقی راموز) و سطح را نزد حضرت آیةالله حاج شیخ هاشم قزوینی و هم‌چنین دروس عالی فقه و اصول را از محضر آیةالله‌العظمی میلانی فراگرفت. ایشان برای تکمیل دانش خود به قم آمد و پس‌از مدتی سوی نجف‌اشرف مهاجرت کرد و در مدرسه آیةالله‌العظمی بروجردی سکونت گزید.
آیةالله حسینیان با جدیت در درس آیات عظام حکیم، خویی، شاهرودی، امام خمینی و سیستانی شرکت می‌نمود و خود نیز به تدریس سطوح عالیه و شرح منظومه و اسفار می‌پرداخت. ایشان پس‌از بیست سال تدریس سطوح، از سال 140۵ق بر کرس تدریس خارج فقه و اصول تکیه زد که تا زمان شهادتش ادامه داشت.
این عالم ربانی، در حوزه نجف به پاکی و تقوا معروف بود. در مجالس و محافل عمومی کم‌تر شرکت می‌کرد و اکثر اوقات حیاتش را در راه تألیف و تدریس و تحصیل صرف می‌نمود.
این استاد برجسته حوزه نجف ضمن تربیت شاگردان و پرورش بنیه علمی آنان، به تألیف آثار مفیدی نیز همت گماشته که برخی از آن‌ها عبارت از:
الرسایل الفقهیه، رسالة فی‌التحسین والتقبیح العقلیین، حاشیه بر کفایةالاصول، التفسیر الموضوعی للقرآن الکریم، تقریرات درس آیات عظام حکیم، خویی و...
آن شهید سعید، پس‌از شکست قیام انتفاضه شعبان 1411ق در عراق، همراه با دو فرزندش حجج‌اسلام سیدمحمدباقر و سیدمحمدکاظم و دامادش حجةالاسلام شیخ علی واعظ‌زاده خراسانی و برادر همسرش دستگیر و در زندان‌های رژیم بعثی عراق، به درجه رفیع شهادت نایل آمد.
روحشان با شهدای کربلا محشور باشد
منبع: وبسایت افق حوزه
