طلبه شهید خدابخش ربانی

یکی از شهدای مظلوم روحانیت افغانستان، شهید حجةالاسلام والمسلمین خدابخش ربانی دولت‌آبادی است که در سال 1295 شمسی در روستای چهارباغ دولت‌آباد از توابع بلخ به‌دنیا آمد؛

یکی از شهدای مظلوم روحانیت افغانستان، شهید حجةالاسلام والمسلمین خدابخش ربانی دولت‌آبادی است که در سال 1295 شمسی در روستای چهارباغ دولت‌آباد از توابع بلخ به‌دنیا آمد. او پس‌از آموزش خواندن و نوشتن به مدرسه علمیه چهار محله بلخ رفت و چند سالی در آن‌جا به کسب علوم مقدماتی حوزه مشغول شد. مدارس علمیه بلخاب و یکاولنگ مراکز دیگری بودند که این شهید والامقام چند گاهی در آن‌ها توقف داشت و نزد مدرسان تا قوانین‌الاصول تحصیل کرد.

حجةالاسلام والمسلمین ربانی در سال 1325 شمسی روانه حوزه کهنسال نجف‌اشرف شد و در آن دیار قدسی ابتدا دروس سطح را به پایان رساند و مدتی نیز در مباحث خارج فقه و اصول شرکت کرد. او پس‌از دوازده سال اقامت در نجف به سال 1337 شمسی به افغانستان مراجعت کرد و کار فرهنگی و تربیت طلاب را آغاز نمود. مرکز تدریس و پایگاه فعالیت او مدرسه علمیه «پای مشهد» دولت‌آباد بود که حدود هجده سال در آن منطقه به نشر و ترویج احکام دین مشغول بود. در حدود سیزده سال از تدریس ایشان در مدرسه یاد شده می‌گذشت که اقدام به احیا و ترمیم مدرسه علمیه روستای «چمتال» بلخ نمود. او برای رونق بخشیدن به آن مدرسه حدود دو سال در آن‌جا به درس و آموزش و اقامه نماز جماعت پرداخت و پس از تثبیت موقعیت مدرسه، به حوزه درس اصلی خویش بازگشت.

این روحانی وارسته دارای ایمان قوی، عزم راسخ، زندگی ساده و بی‌پیرایه و مقید به نظم و برنامه بود و منشأ خدمات ارزنده علمی، اجتماعی و اسلامی در منطقه شد.

در سایه‌سار همین خصوصیات بود که مدرسه علمیه ایشان توانست طلاب و فضلای فراوانی را از مناطق مختلف افغانستان جذب نماید. شهید ربانی، در کنار امور آموزشی و تربیتی به مسائل و حوادث اجتماعی سیاسی جهان اسلام توجه داشت. با طلوع خورشید انقلاب اسلامی در ایران و نشر شعاع آن به کشورهای همسایه، ایشان درصدد برآمد تا با برگزاری مجلس جشن پیروزی انقلاب اسلامی در ایران، طلاب و فضلای افغانی را برای تبلیغات اسلامی و افشای جنایات دولت کمونیستی که تازگی در افغانستان به قدرت رسیده بود، توجیه و منسجم نماید، اما دولت وقت افغانستان با کمک عوامل نفوذی، از این موضوع با خبر شد و اقدام به دستگیری ایشان و جمعی از طلاب و یارانشان کرد. طلاب دستگیر شده، پس‌از تحمل چند ماه شکنجه و زندان آزاد شدند، اما آن عالم وارسته با سه نفر از یاران نزدیکش به فیض عظمای شهادت نائل آمدند و آن منطقه از فعالیت‌های خالصانه دینی آنان بی‌نصیب شد.



منبع: وبسایت افق حوزه