لاله های روحانی؛
طلبه شهید میکائیل فضلیطلبه شهید میکائیل فضلی، به سال 1347 شمسی در خانواده‌ای متدین در توابع شهرستان سوادکوه دیده به جهان مادی گشود. شهیدی که وصیت‌نامه‌اش گویای معرفتش است. آن‌جا که می‌نویسد: من به جبهه نیامده‌ام که فقط بجنگم، بلکه آمده‌ام تا در دانشگاهی درس بخوانم که در آن، برادر سیزده‌ساله‌ای نارنجک به کمر می‌بندد...
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :
تاریخ : شنبه 1396/12/26 ساعت 11:47
او تحصیلات ابتدایی در زادگاهش فرا گرفت، ولی به علت اشتیاق به فراگیری علوم دینی، مسیر زندگی خود را تغییر داد و روانه شهر قم شد. شهید فضلی به مدت یک‌سال در این شهر به کسب دانش و تقوا مشغول بود و سپس به حوزه رستم‌کلای مازندران عزیمت کرد و از محضر علمای ربانی آن دیار بهره‌مند شد. شهید فضلی در کارهای فرهنگی و تبلیغی پرتلاش و نقش‌آفرین بود و در طول دفاع مقدس هم بارها به جبهه‌های نبرد روانه گشت. این طلبه شهید در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: خدایا برای سومین‌بار وصیت‌نامه‌ای را تعویض کرده‌ام. شش‌سال است که از جنگ تحمیلی می‌گذرد و در این مدت که در جبهه شرکت کرده‌ام، شهادت را نصیبم نکرده‌ای. بهترین دوستان و نور چشمانم در کنارم به شهادت رسیده‌اند. خدایا به من کمک کن که لیاقت شهادت در راهت را پیدا کنم.
سرانجام این آرزوی شیرینش که در دست‌نوشته‌اش آورده: «خدایا مرا به درجه رفیع شهادت نایل گردان»، در فروردین سال 1366 در منطقه عملیاتی پاسگاه زید برآورده شد و به سعادت ابدی نایل آمد.
منبع: وبسایت افق حوزه
