لاله های روحانی؛
طلبه شهید اسماعیل ناطق بادیه‌نشین طلبه شهید، اسماعیل ناطق بادیه‌نشین در سال 1343 شمسى در «گروه» از توابع اصطهبانات به دنیا آمد. او پس از تحصیلات ابتدایى در اثر فطرت پاک و نیز علاقه فراوان پدر بزرگوارش به سلک روحانیت، وارد حوزه علمیه شد.
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :
تاریخ : دوشنبه 1397/01/13 ساعت 11:54
شهید ناطق بادیه‌نشین، طلبه‌اى درس‌خوان و پرهیزکار بود و حتى تمام ایام تعطیل را به مطالعه کتاب‌هایى چون تفسیر قرآن، نهج‌البلاغه، صحیفه سجادیه و کتب سیاسى مشغول مى‌شد. او در اقامه نماز اول وقت کوشا بود، در روزهاى گرم تابستان روزه مى‌گرفت و کمک کار نیازمندان بود. پس از پیروزى انقلاب اسلامى، اقدام به آموزش نظامى نمود و با وجود سن کم، به همراه برادران دیگر، شب‌ها را به پاسدارى از مؤسسات دولتى و ادارات مهم شهر مشغول بود. روحیه ظلم‌ستیزى‌اش وى را بر آن داشت تا حجره و کتاب را با سنگر و اسلحه قرین سازد و پا در خاک پاک مناطق جنگى بنهد.
مادرش مى‌گوید: «وقتى عازم جبهه بود، هنگام خداحافظى شنیدم که درباره شهادت خود، شعر مى‌خواند، وقتى به او گفتم مرا با خواندن این شعرها ناراحت مى‌کنى جواب داد: شهادت آرزوى من است، من از مکتب امام حسین علیه السلام درس گرفته‌ام.» چند ماهى را در جبهه‌ها مشغول جنگ بود تا این‌که در خرداد سال 60 با اصابت ترکش زخمى شد. دوستانش به کمک و مداواى ایشان شتافتند، ولى انفجار گلوله و زخمى‌شدن آنان، مانع کمک‌رسانى به اسماعیل شد. و بدین‌سان، این طلبه مجاهد به آرزوى دیرینه‌اش رسید و شربت شهادت نوشید.
آخرین کلماتى که در حال جان دادن از شهید به یادگار مانده این است: «خدا را شکر که به آرزویم رسیدم.»
منبع: وبسایت افق حوزه
