آشنایی با اصطلاح ابضاع

اِبضاع(بضاعت؛ استبضاع) واگذاری سرمایه به دیگری برای تجارت، بدون سهیم بودن وی در سود و زیان را می گویند که احکام آن در باب مضاربه آمده است.

ابضاع
اِبضاع(بضاعت؛ استبضاع) واگذاری سرمایه به دیگری برای تجارت، بدون سهیم بودن وی در سود و زیان را می گویند که احکام آن در باب مضاربه آمده است.

معنای اصطلاحی ابضاع
ابضاع عبارت است از اینکه شخصی سرمایه‌ای را برای تجارت در اختیار دیگری بگذارد با این شرط که سود حاصل از آن تنها از آنِ سرمایه‌گذار باشد و یا هیچ شرطی در عقد ذکر نشود.

احکام ابضاع
ابضاع نوعی عقد است و احکام عمومی عقود در آن جاری می‌گردد. در ابضاع، تمامی سود حاصل از تجارت به سرمایه‌گذار تعلّق می‌گیرد؛ چه در عقد شرط شود یا شرط نشود؛ لیکن در اینکه عامل در فرض عدم قصدِ تبرع، مطلقا مستحقّ اجرة المثل است، یا تنها در فرض عدم ذکر شرط در عقد، اختلاف است. [۱]

ابضاع عقدی است جایز که هر یک از مالک و عامل می‌تواند آن را فسخ کند. [۲] اگر مالک به قصد ابضاع به عامل بگوید با این مال تجارت کن و سود آن برای من باشد و عامل هم قبول کند، ابضاع واقع می‌شود.[۳]

ــــــــــــــ
پانویس
۱. ↑ جواهر الکلام ج۲۶، ۳۳۶۳۳۸.
۲. ↑ مبانی العروة (المضاربة)/ ۳۸ ـ ۳۹
۳. ↑ جواهر الکلام ج۲۶، ص۳۶۶.



منبع:‌ وبسایت ویکی فقه