"سوره بقره"، شاه بیت آیه ۱۶۷ سوره بقره 
وَ قَالَ الَّذِینَ اتَّبَعُواْ لَوْ أَنَّ لَنَا کَرَّةً فَنَتَبَرَّأَ مِنْهُمْ کَمَا تَبَرَّءُوُاْ مِنَّا کَذَلِکَ یُرِیهِمُ اللَّهُ أَعْمَالَهُمْ حَسَرَا تٍ عَلَیْهِمْ وَ مَا هُمْ بِخَارِجِینَ مِنَ النَّارِ و (در آن موقع) پیروان گویند: اى کاش بار دیگرى براى ما بود (که به دنیا برمىگشتیم) تا از این پیشوایان بیزارى جوئیم، همانگونه که آنها (امروز) از ما بیزارى جستند. بدین سان خداوند اعمال آنها را که مایه حسرت آنهاست، به آنها نشان مى دهد و هرگز از آتش دوزخ، بیرون آمدنى نیستند.
به فرموده روایات، در قیامت صحنه ها و مواقف متعدّدى است. در برخى از آنها مُهر سکوت بر لبها زده مى شود وتنها با نگاه هاى پرحسرت به یکدیگر نگریسته و گریه مى کنند. در بعضى موارد، از همدیگر استمداد کرده و در صحنه اى نسبت به هم ناله و نفرین مى کنند.
در این آیه مى خوانیم که پیروان کفر نیز از حمایتها و عشق ورزىهاى خود نسبت به رهبرانشان به شدّت پشیمان مى شوند، ولى دیگر کار از کار گذشته و تنها حسرتى است که در دل دارند و با زبان مى گویند: اگر ما بار دیگر برگردیم، هرگز دنبالهرو آنها نخواهیم بود. کسانى که اینقدر بى وفا هستند که از ما در این روز تبرّى مىجویند، ما هم اگر به دنیا برگردیم، از آنان تبرّى خواهیم جست. آنها حسرت مى خورند، ولى مگر از حسرت، کارى ساخته است.
در آیات متعدّد، کلمه «خلود» در مورد عذاب بکار رفته است. بعضى «خلود» را مدّت طولانى معنا مى کنند، ولى از جمله ى «و ماهم بخارجین من النّار» در این آیه استفاده مى شود که «خلود» به معناى ابدیّت است، نه مدّت طولانى.
در روایات، نمونه هایى از حسرت گنهکاران در قیامت به چشم مى خورد که از جمله: کسانى هستند که اموال زیادى را براى وارثان خود مى گذارند و خود در زمان حیات، کار خیرى نمى کنند. آنان در آن روز مشاهده مى کنند که اگر وارث از ارث او کار خوبى انجام داده، در نامه وارث ثبت شده و اگر کار بدى کرده، شریکِ جرم وارث قرار گرفته است. [تفسیر نورالثقلین، ج1، ص151]
نمونه دیگر اهل حسرت، آنانکه عبادات بسیار دارند، ولى رهبرى و ولایت علىّ بن ابىطالب علیهما السلام را نپذیرفته اند. [بحار، ج27، ص 184]
انسان، داراى اختیار است. اگر چنین نبود، پشیمانى و حسرت و تصمیم مجدّد در او راه نداشت. پشیمانى و حسرت، نشانه ى آن است که مى توانستیم کار دیگرى انجام دهیم و تصمیم مجدّد، رمز آن است که انسان مى تواند با اراده و اختیار، هر راهى را که صلاح بداند، انتخاب کند.
* پیام ها
1- طاغوتها را رها کنیم. تا آنان ما را در قیامت رها نکرده اند، آنها را در دنیا رها کنیم. «فنتبرّأ منهم»
2- در قیامت، چشم انسان حقیقت بین شده و بر کارهاى خود، حسرت مىخورد. «یریهم اللّه اعمالهم حسرات»
3- آرزوى برگشت هست، ولى برگشتى نیست. «لو أنّ لنا کرّة... وماهم بخارجین»
منبع: خبرگزاری رسمی حوزه
در این آیه مى خوانیم که پیروان کفر نیز از حمایتها و عشق ورزی‌هاى خود نسبت به رهبرانشان به شدّت پشیمان مىشوند، ولى دیگر کار از کار گذشته و تنها حسرتى است که در دل دارند و با زبان مى گویند: اگر ما بار دیگر برگردیم، هرگز دنباله رو آنها نخواهیم بود.
بازدید :
زمان تقریبی مطالعه :
تاریخ : دوشنبه 1397/01/27 ساعت 06:20
به فرموده روایات، در قیامت صحنه ها و مواقف متعدّدى است. در برخى از آنها مُهر سکوت بر لبها زده مى شود وتنها با نگاه هاى پرحسرت به یکدیگر نگریسته و گریه مى کنند. در بعضى موارد، از همدیگر استمداد کرده و در صحنه اى نسبت به هم ناله و نفرین مى کنند.
در این آیه مى خوانیم که پیروان کفر نیز از حمایتها و عشق ورزىهاى خود نسبت به رهبرانشان به شدّت پشیمان مى شوند، ولى دیگر کار از کار گذشته و تنها حسرتى است که در دل دارند و با زبان مى گویند: اگر ما بار دیگر برگردیم، هرگز دنبالهرو آنها نخواهیم بود. کسانى که اینقدر بى وفا هستند که از ما در این روز تبرّى مىجویند، ما هم اگر به دنیا برگردیم، از آنان تبرّى خواهیم جست. آنها حسرت مى خورند، ولى مگر از حسرت، کارى ساخته است.
در آیات متعدّد، کلمه «خلود» در مورد عذاب بکار رفته است. بعضى «خلود» را مدّت طولانى معنا مى کنند، ولى از جمله ى «و ماهم بخارجین من النّار» در این آیه استفاده مى شود که «خلود» به معناى ابدیّت است، نه مدّت طولانى.
در روایات، نمونه هایى از حسرت گنهکاران در قیامت به چشم مى خورد که از جمله: کسانى هستند که اموال زیادى را براى وارثان خود مى گذارند و خود در زمان حیات، کار خیرى نمى کنند. آنان در آن روز مشاهده مى کنند که اگر وارث از ارث او کار خوبى انجام داده، در نامه وارث ثبت شده و اگر کار بدى کرده، شریکِ جرم وارث قرار گرفته است. [تفسیر نورالثقلین، ج1، ص151]
نمونه دیگر اهل حسرت، آنانکه عبادات بسیار دارند، ولى رهبرى و ولایت علىّ بن ابىطالب علیهما السلام را نپذیرفته اند. [بحار، ج27، ص 184]
انسان، داراى اختیار است. اگر چنین نبود، پشیمانى و حسرت و تصمیم مجدّد در او راه نداشت. پشیمانى و حسرت، نشانه ى آن است که مى توانستیم کار دیگرى انجام دهیم و تصمیم مجدّد، رمز آن است که انسان مى تواند با اراده و اختیار، هر راهى را که صلاح بداند، انتخاب کند.
* پیام ها
1- طاغوتها را رها کنیم. تا آنان ما را در قیامت رها نکرده اند، آنها را در دنیا رها کنیم. «فنتبرّأ منهم»
2- در قیامت، چشم انسان حقیقت بین شده و بر کارهاى خود، حسرت مىخورد. «یریهم اللّه اعمالهم حسرات»
3- آرزوى برگشت هست، ولى برگشتى نیست. «لو أنّ لنا کرّة... وماهم بخارجین»
منبع: خبرگزاری رسمی حوزه
