سفری از سکوی نه و سه‌چهارم
او می‌گوید: «تا زمانی‌که به ایستگاه کینگز کراس رسیدم، هری پاتر و بیش‌تر شخصیت‌های داستان در ذهنم شکل گرفته بودند.»
داستان‌های هری پاتر را انقلابی در ادبیات فانتزی نوجوانانه می‌دانند. با این حال در این یادداشت می‌خواهم به جای تکرار مطالب قبلاً گفته‌شده، به‌عنوان نوجوانی که از مطالعه‌ی این داستان‌ها لذت برده، کتاب‌های هری پاتر را بررسی کنم.
یکی از چیزهایی که هری پاتر را از باقی داستان‌های فانتزی جدا می‌کند، قابل‌لمس‌بودن آن است. هری نوجوانی است مانند بسیاری از ما که در ابتدا هیچ‌چیز عجیبی او را از بقیه افراد جدا نمی‌کند.
ناگهان به شکل معجزه‌آسایی همه‌چیز تغییر می‌کند و او وارد دنیایی عجیب و جادویی می‌شود: چیزی که گاهی آرزوی بسیاری از ماست برای رهایی از زندگی واقعی و روزمره. همین باعث می‌شود که داستان را باور کنیم و بخواهیم با خواندن آن به رؤیاهایمان جامه‌ی حقیقت بپوشانیم.
یکی دیگر از ویژگی‌های کتاب‌های رولینگ باورپذیر‌بودن مکان‌ها و وقایع و پدیده‌های جادویی است. مثلاً توصیف بازی کوییدچ در داستان آن‌قدر واقعی است که در زنگ‌های ورزش می‌خواستم با جاروی دسته‌بلند سرایدار دبستانمان، مانند هری پاتر پرواز کنم!
موضوع دیگری که نوشته‌های رولینگ را باورپذیر می‌کند، شخصیت‌پردازی است. ما برای هر‌کدام از شخصیت‌های داستان‌ها معادلی در دنیای واقعی می‌یابیم. برای مثال معلمی را از سال‌های گذشته به‌خاطر دارم که شبیه پرفسور لاکهارت بود.
از دیگر ویژگی‌های داستان هری پاتر معماهای زیادی است که در طول داستان مطرح می‌شود. هر معما در راستای خط اصلی داستان است. نقطه‌ی اوج داستان حل این معماست. رولینگ در داستان تعلیق ایجاد می‌کند و همین موضوع، این معماها را برای مخاطب جذاب‌تر و پیچیده‌تر می‌کند، طوری‌که تا پایان داستان و فهمیدن پاسخ معما نمی‌توانید لحظه‌ای کتاب را کنار بگذارید.
سیدمحمدصادق کاشفی‌مفرد، 16ساله
خبرنگار افتخاری از کرج
