اللَّهُمَّ إِنِّی أَفْتَتِحُ الثَّنَاءَ بِحَمْدِکَ [خدایا، من با سپاس تو ستایش را آغاز می کنم] ، ماهی را آغاز میکنم که چشم امیدم در همه سال، به شب های آن دوخته شده است. شب هایی که دست نیازم بالا بیاورم، به پهنای صورت اشک بریزیم و أَیْقَنْتُ أَنَّکَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ فِی مَوْضِعِ الْعَفْوِ وَ الرَّحْمَةِ [و یقین دارم که در جای عفو و رحمت مهربان ترین مهربانانی]
این شب ها جای جای شهر، رنگ و بوی مناجات و دعا به خود می گیرد و محافل ذکر و مناجات، رونق فراوان دارند. یکی از پررونق ترین این محافل، مجلسی است که در مسجد ارک تهران برپا می شود و سال های سال است که با نام حاج منصور ارضی گره خورده. جمعیت فراوانی که به این مجلس می آیند، خیابان های اطراف مسجد را نیز در بر می گیرد.
