سوتی آقا پرویز چه بود؟
اعتراض‌های اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و... سلبریتی‌ها از کانال شبکه‌های اجتماعی دیگر موضوع جدیدی نیست. آن‌ها می‌خواهند تأیید و حمایت مردم را حتی در فضای مجازی هم داشته باشند و همین موضوع باعث می‌شود تا پست‌هایی را منتشر کنند که با واکنش مثبت مردم همراه شود. پرویز پرستویی هم از این قاعده مستثنی نیست و چند روز پیش با انتشار تصویری از کودک فوت شده در کنار خیابان، مدعی شد که این کودک از سرما و زیر سایه بی‌توجهی مردم، از دنیا رفته است. بعد هم چند خطی درباره تبعیض نوشت و موج واکنش‌ها آغاز شد. عده‌ای به زمین و زمان بیراه می‌گفتند و عده‌ای هم ابراز ناراحتی می‌کردند اما این وسط کسی برایش سؤال نشد که این کودک کیست، عکس متعلق به چه زمانی است و اصلا این خیابان کجاست؟ پس از گذشت چند ساعت هم مشخص شد که این طفل، سوری است و چندین و چند سال پیش در جریان جنگ داخلی این کشور جانش را از دست داده است. امثال رضا ساکی از روزنامه‌نگاران و طنزپردازان کشور هم به این پست عجیب واکنش نشان دادند و دست آخر پرویز پرستویی در اقدامی عجیب، بدون هیچ عذرخواهی و اشاره‌ای به اشتباهش پست را حذف کرد و تمام.
از هر دری یه حرفی
در همه جای دنیا، سلبریتی‌ها به دلیل شهرتی که دارند، مخاطب بیشتری هم جذب حرف‌هایشان می‌شود و برای همین است که مسئولیتشان در جامعه بیشتر است. حرف آن‌ها، در حد زمزمه‌های آرام مردم کوچه و بازار نیست و کافی است مطلبی را منتشر کنند تا همه کشور آن را ببینند. وقتی علی کریمی پویش راه می‌اندازد و فارغ از کارایی پویشش، می‌خواهد مشکلات اقتصادی جامعه را حل کند، وقتی مهناز افشار درباره مسائل پزشکی و ترک اعتیاد اظهار نظر می‌کند و به تبلیغ دارویی اورژانسی و خاص می‌پردازد، وقتی چندتایشان با دوربین راهی مناطق زلزله‌زده می‌شوند و یا پای ساختمان ویران پلاسکو حاضر می‌شوند و هزار و یک مثال دیگر، باز به همین نقطه می‌رسیم که سلبریتی‌ها از هر دری حرف کارشناسانه می‌زنند چون از پوپولیسم جواب می‌گیرند. کاش این‌بار که سلبریتی‌ها خواستند روی موج اخبار سوار شوند، مراقب باشند که به شایعات و حرف و حدیث‌های پوچ دامن نزنند. کاش این بار یادشان باشد که حرف‌هایشان شنیده می‌شود و ممکن است مخاطبانشان را به بیراهه بکشاند.
جای خالی سواد رسانه‌ای
به اوضاع و احوال این روزهای جامعه نگاه کنید! عده‌ای در فضای مجازی علم نداشته‌شان را به رخ می‌کشند و عده‌ای هم سعی دارند تا از این طریق اطلاعاتشان را بالا ببرند. با یک جست‌وجوی ساده می‌شوند علامه و به خودشان اجازه می‌دهند تا درباره هر موضوعی، قاطع و مصمم سخن بگویند. در چنین جامعه‌ای اصلا بعید نیست که سلبریتی‌اش همه چیزدان باشد و مردمش هر مطلبی را سریع بپذیرند. هر روز هزاران پیام در گروه‌های کوچک تلگرامی‌مان رد و بدل می‌شود و هزاران پست بازنشری روی صفحات اینستاگراممان قرار می‌گیرند. پیام‌ها و پست‌هایی که معلوم نیست منبعشان کجاست و چه کسی برای اولین‌بار آن‌ها را تولید کرده است. ندانسته دست به بازنشر می‌زنیم و اینجاست که جای خالی «سواد رسانه‌ای» بدجور توی ذوق می‌زند. باور بفرمایید در فضای مجازی هرچیزی صحیح نیست و نباید بی‌دلیل و مدرک هر حرفی را پذیرفت. علامه‌های سرچی نه تنها کمکی به خودشان و اطرافیانشان نمی‌کنند، که حتی می‌توانند آسیب‌زا هم باشند. علامه سرچی نباشیم.
