به گزارش بنکر (Banker)، این دو مورد بدین صورت است:
1. درخواست وجه نقد : در این حالت بانک باید به اندازه کافی اسکناس و مسکوکات برای پاسخ به نیاز مشتری در اختیار داشته باشد.
2. "انتقال وجه" بین بانکی : در این حالت بانک برای تسویه، باید به اندازه کافی موجودی در حساب دیداری (از نوع ذخائر مازاد) نزد بانک مرکزی برای پاسخ به نیاز مشتری در اختیار داشته باشد.
این دو سرفصل قابل تبدیل به یکدیگرند اما معمولا نگهداری موجودی نقد برای بانک ها صرفه اقتصادی ندارد.
نمودار پائین نشان می دهد در حالی که نسبت "اسکناس و مسکوکات نزد بانک ها به حجم سپرده" و نسبت "ذخائر مازاد بانک ها نزد بانک مرکزی به حجم سپرده"، هر دو نزولی بوده اند، نگهداری اسکناس و مسکوکات طی دهه 90 ، کمی در اولویت بانکها نسبت به ذخائر مازاد قرار گرفته است.
قابل ذکر است ذخائر مازاد برای بانک ها قابلیت وام دهی و کسب درآمد در بازار بین بانکی دارد اما اسکناس و مسکوکات چنین قابلیتی ندارد.
