بحران املاک و مستغلات، نهتنها توسعهدهندگان املاک و فولادسازان، بلکه حتی بانکها را نیز تحتتاثیر قرار داده است. کارخانههای فولاد چین که زمانی یکی از تولیدکنندگان و مصرفکنندگان بزرگ فولاد و محصولات مرتبط بودند، به طور منظم بیش از یکمیلیارد تن تولید میکردند. این میزان حدود نیمی از کل تولید جهانی را تشکیل میدهد. بزرگترین کالای صادراتی استرالیا، یعنی سنگآهن، به دلیل کندی چین با تهدیدهای زنجیره تامین مواجه است. کارشناسان پیشبینی میکنند که با تشدید بحران املاک چین، قیمتها در سال ۲۰۲۳ تا ۵۰درصد کاهش خواهد یافت. بانک جمهوری خلق چین، اقداماتی مانند کاهش نرخ وام مسکن پنجساله و نرخ اولیه وام یکساله را اعلام کرد. با این حال، بسیاری احساس میکنند که این اقدام کمی دیر بود. کارخانههای فولاد زمانی در خط مقدم توسعه اقتصادی چین بودند؛ اما اکنون شرایط به حدی بد شده که بسیاری از آنها در آستانه بستهشدن هستند. موج گرما در بسیاری از مناطق چین به جیرهبندی برق منجر شد. این امر اخیرا موجب تعطیلی موقت کارخانههای مختلف فولاد چینی شد و حدود ۲۰ کارخانه فولاد در مناطق جنوب غربی چین فعالیت خود را به حالت تعلیق درآوردند. برخلاف بحران بازار املاک در سال ۲۰۱۵، رئیسجمهور چین اکنون تمایلی به راهاندازی بسته محرک مالی ندارد که میتواند هزینههای زیرساختی را آغاز کند و به طور غیرمستقیم بخش فولاد و سنگ معدن را احیا کند. این امر فضای محدودی را برای مانور سازندگان فولاد باقی میگذارد.