آن زمان که عاشق میشوی
اما حقیقت تو را پس میزند
آن زمان که عقل با مشت
بر این قلب دلواپس میزند
من آرامشم را حفظ میکنم
من قدرت تحمل دارم با (او)
آن هنگام که دلت غم دارد
و زبان روزگاران تلخ است
و در آن غصه و سم دارد
من دیوانه نمیگردم هیهات
من قدرت تدبر دارم با (او)
نیستی اما هر دم در یاد من هستی
در حالت هوشیاری در حالت مستی
نیستی و چه تاریک است این هستی
هستی اما تنها در خیال و اوقات مستی
نیستی و من بی تو دلگیرم ز این هستی
هستی اما افسوس تنها میپرانی مستی
من متلاشی نمیگردد دلم و زنده میمانم
من برای هر اتفاق قدرت توکل دارم با (او)
در گفتن دوستت دارمها آسمانها شاهد
که من هزاران بار گفتهام و شنیدهای آری
در ادای عشق و احترام سعی کردهام بارها
و حرف دل را دانم که تو فهمیدهای آری
سپاسگزارم از خداوندم که دلم قرص است
من قدرت رهایی ز اندوه و تاثر دارم با (او)
آری ای معشوق تو نیز همچو من آفریدهٔ پروردگاری
ای زمین تو هم موجود ز (او) همچون همه مایی
من همنشین با (او) بمانم که خالق ماست آری
اگر ای عشق مرا نمیخواهی (او) بخواهد آری
من پاک میمانم همچون شبنم سحرگاهان
منزه و زلال همچون آبشاران چشمهساران
من آگاه هستم قدرت تامل دارم با (او)
از همگان بسیار دور شدم
برای نوشتن مجبور شدم
همگان ز من دور شدند
ز این اخلاق مجبور شدند
با دیدنت ز خود دور شدم
برای فهمیدنت مجبور شدم
همه تاریکیها ز من دور شدند
با پرتوی نورانی (او) مجبور شدند
چه خوب است عاشق و پاک بودن آری
من عاشقم و هر دم قدرت تبسم دارم با (او)
آن زمان که غصه سرزده بر خانهٔ قلبت مینشیند
آن زمان که انگشت ز چشمانت غصه میچیند
در آن دم که چشمانت فقط غصه میبیند
بیا ای دوست با همدیگر نیایش بکنیم
آری من برای زنده بودن شکرگزارم
آری من قدرت تشکر دارم با (او)
اما حقیقت تو را پس میزند
آن زمان که عقل با مشت
بر این قلب دلواپس میزند
من آرامشم را حفظ میکنم
من قدرت تحمل دارم با (او)
آن هنگام که دلت غم دارد
و زبان روزگاران تلخ است
و در آن غصه و سم دارد
من دیوانه نمیگردم هیهات
من قدرت تدبر دارم با (او)
نیستی اما هر دم در یاد من هستی
در حالت هوشیاری در حالت مستی
نیستی و چه تاریک است این هستی
هستی اما تنها در خیال و اوقات مستی
نیستی و من بی تو دلگیرم ز این هستی
هستی اما افسوس تنها میپرانی مستی
من متلاشی نمیگردد دلم و زنده میمانم
من برای هر اتفاق قدرت توکل دارم با (او)
در گفتن دوستت دارمها آسمانها شاهد
که من هزاران بار گفتهام و شنیدهای آری
در ادای عشق و احترام سعی کردهام بارها
و حرف دل را دانم که تو فهمیدهای آری
سپاسگزارم از خداوندم که دلم قرص است
من قدرت رهایی ز اندوه و تاثر دارم با (او)
آری ای معشوق تو نیز همچو من آفریدهٔ پروردگاری
ای زمین تو هم موجود ز (او) همچون همه مایی
من همنشین با (او) بمانم که خالق ماست آری
اگر ای عشق مرا نمیخواهی (او) بخواهد آری
من پاک میمانم همچون شبنم سحرگاهان
منزه و زلال همچون آبشاران چشمهساران
من آگاه هستم قدرت تامل دارم با (او)
از همگان بسیار دور شدم
برای نوشتن مجبور شدم
همگان ز من دور شدند
ز این اخلاق مجبور شدند
با دیدنت ز خود دور شدم
برای فهمیدنت مجبور شدم
همه تاریکیها ز من دور شدند
با پرتوی نورانی (او) مجبور شدند
چه خوب است عاشق و پاک بودن آری
من عاشقم و هر دم قدرت تبسم دارم با (او)
آن زمان که غصه سرزده بر خانهٔ قلبت مینشیند
آن زمان که انگشت ز چشمانت غصه میچیند
در آن دم که چشمانت فقط غصه میبیند
بیا ای دوست با همدیگر نیایش بکنیم
آری من برای زنده بودن شکرگزارم
آری من قدرت تشکر دارم با (او)
