تو عزیز تر زجانی

جان هر چند عزیز تر تو عزیز تر ز جانی
هر کسی در دل ما هست تو عزیز تر ز آنی

کام عالم مگر هست برتر از وصال شیرین
همه کام من برآید که تو شیرین تر از آنی

شده ختم این زمستان چو تو آمدی بهارم
تو بهار جان مایی تو عزیز تر ز جانی

شده عالم گرفتار به سر مستی دنیا
من به چشم تو گرفتار و تو زیبا تراز آنی

به ثنا از تو بخواندم که تو خود خود سنایی
هر چه مهتر ز جهان است تو بهتر ز آنی


تو بگو جان که چه قابل من خودم را به تو دادم
تو خود جان بجانی تو عزیز تر ز جانی