راهی دیگر

ای چشم و چراغ من
همسر و همراه من

ای رنگ رخت خوشرنگ
تو رنگ کنی روحم..
تو نور دلم هستی
در شب های تاریکش..

میخوای بروی از شهر
شهر بی تو بی رنگ است
آیینه درد است
خاطره رویت
نور دو چشمانم

من از دیار آسمانم
به غمیگنی ابر
در لحظه بارانم..
من با تو میمانم
ای آیینه جانم

باران گرفت
امان نمی دهد
می نویسم برای تو
این راه اولم
گریه راه دیگری ست...