نگاه تلخ

نگاهت طعم تلخ قهوه ی ایل قجر دارد
قشنگیِ تو را کمتر کسی این دور و بر دارد

هوایت را که استشمام کردم بین ابیاتم
پس از آن شاعری کردن برایم دردسر دارد

اگر دقت کنی، در بین بی دردی این مردم
رفاقت با غمِ عشقِ تو تنها یک نفر دارد

سقوطم از بلندای نگاهت اتفاق افتاد
به چشمانت بگو از روزگارم دست بردارد

نهال عشق بودم در کویر سرد و بی احساس
زدم تکیه به دیواری که بر دوشش تبر دارد

مگر دیوانگی ها چاره ی این عاقبت باشد
از این پس منطقی بودن برای من ضرر دارد

یکی را دوست می دارم ولی افسوس از بختم،
تمام شهر غیر از او از این رازم خبر دارد


محمدحسین ناطقی