ش کاظمی:
سوگند به عشق و آنکه بر دارم کرد
خود بود طبیب اگر چه بیمارم کرد
مجنون شدم و شیفته ی قامت او
دلدار من آن بود که دلدارم کرد
کاظمی (ش،ک)
از گیسوی تو تار و سه تاری پیچید
از شرم رخت گلاب باید برچید
در کُنج دلم هزار و یک شب جا کن
از نوش لبت شراب سرخی نوشید
( ش،ک)
سوگند به عشق و آنکه بر دارم کرد
خود بود طبیب اگر چه بیمارم کرد
مجنون شدم و شیفته ی قامت او
دلدار من آن بود که دلدارم کرد
(ش، ک)
سوگند به بوسه ای که در خواب و خیال
از لعل لبت نشاند بر لب تب خال
حالیست میان خلوت عشق و جنون
یک بوسه تورا دوتا گرفتن از خال
ش،کاظمی
سوگند به فریاد و سکوت ماهت
فریاد بدون واژه و گاه گاهت
در مُهر سکوت مٕهر ماهت پیداست
فریاد بزن هرآنچه شد دلخواهت
(ش، کاظمی)
شمیم روی نرگسهاست رویت
بسان عطر سنجدهاست بویت
تو با گلبوسه ها ،معنای عشقی
بسان شاخ مجنونهاست مویت
ای عشق برای دیدنت دل بستم
با آن لب شیرین شکنت پیوستم
تا بوسه ی گهگاه شبی در خوابم
عهدی میان خویش و قلبم بستم
آغوش تو را بخواب نازی دیدم
رویای دلم را به نمازی دیدم
با قامت او قیامتی بر پا شد
قبل از خم ابروت لب چسبیدم
( ش،ک)
برای درد خندیدن عجب نیست
بپای مردکوشیدن سبب نیست
بیا تا نا مرادی را بدزدیم
که مردان را مردای جز طرب نیست
( ش،ک)
چشم در چشم و روی و تنت می بوسم
روی در روی شوم پیرهنت می بوسم
راحت جان منی قلب مرا راحت کن
روزگار دلی و ،شب سخنت می بوسم
( ش،ک)
سوگند به این سینه ی پر درد عزیز
بر روز تو و خیال شبگرد عزیز
روزی که دلم خیالت رویت دارد
آن روز شب است و من چو ولگرد عزیز
( ش،م)
سوگند به عشق و آنکه بر دارم کرد
خود بود طبیب اگر چه بیمارم کرد
مجنون شدم و شیفته ی قامت او
دلدار من آن بود که دلدارم کرد
کاظمی (ش،ک)
از گیسوی تو تار و سه تاری پیچید
از شرم رخت گلاب باید برچید
در کُنج دلم هزار و یک شب جا کن
از نوش لبت شراب سرخی نوشید
( ش،ک)
سوگند به عشق و آنکه بر دارم کرد
خود بود طبیب اگر چه بیمارم کرد
مجنون شدم و شیفته ی قامت او
دلدار من آن بود که دلدارم کرد
(ش، ک)
سوگند به بوسه ای که در خواب و خیال
از لعل لبت نشاند بر لب تب خال
حالیست میان خلوت عشق و جنون
یک بوسه تورا دوتا گرفتن از خال
ش،کاظمی
سوگند به فریاد و سکوت ماهت
فریاد بدون واژه و گاه گاهت
در مُهر سکوت مٕهر ماهت پیداست
فریاد بزن هرآنچه شد دلخواهت
(ش، کاظمی)
شمیم روی نرگسهاست رویت
بسان عطر سنجدهاست بویت
تو با گلبوسه ها ،معنای عشقی
بسان شاخ مجنونهاست مویت
ای عشق برای دیدنت دل بستم
با آن لب شیرین شکنت پیوستم
تا بوسه ی گهگاه شبی در خوابم
عهدی میان خویش و قلبم بستم
آغوش تو را بخواب نازی دیدم
رویای دلم را به نمازی دیدم
با قامت او قیامتی بر پا شد
قبل از خم ابروت لب چسبیدم
( ش،ک)
برای درد خندیدن عجب نیست
بپای مردکوشیدن سبب نیست
بیا تا نا مرادی را بدزدیم
که مردان را مردای جز طرب نیست
( ش،ک)
چشم در چشم و روی و تنت می بوسم
روی در روی شوم پیرهنت می بوسم
راحت جان منی قلب مرا راحت کن
روزگار دلی و ،شب سخنت می بوسم
( ش،ک)
سوگند به این سینه ی پر درد عزیز
بر روز تو و خیال شبگرد عزیز
روزی که دلم خیالت رویت دارد
آن روز شب است و من چو ولگرد عزیز
( ش،م)
